Leiders hebben lak aan democratie

Foto: Bas van der Schot

De staatshoofden en regeringsleiders van de eurozone hebben de EU-top in Brussel aangegrepen om de benoeming van de Luxemburger Yves Mersch tot directielid van de Europese Centrale Bank door te drukken. Zij lapten het negatieve advies van het Europees Parlement aan hun laars en gaven daarmee een demonstratie van het disfunctioneren van de EU.

Iedereen is het erover eens: Europa lijdt aan een democratisch tekort en een gebrek aan legitimiteit en staat ver van de burgers af. Iedereen, behalve de staatshoofden en regeringsleiders van de eurozone. Zij hebben tijdens de Europese top van afgelopen vrijdag doodgemoedereerd de huidige topman van de centrale bank van Luxemburg benoemd tot directielid van de ECB. En dat terwijl het Europees Parlement hierover een negatief advies had uitgebracht.

Met deze benoeming laat de Europese Raad zien wat de werkelijke waarde is van het Europees Parlement, waarvan toch sinds het Verdrag van Lissabon wordt gezegd dat het voortaan ´echt´ macht heeft. De reden waarom het Parlement deze kandidatuur heeft verworpen, in dit geval omdat Mersch een man is, doet er niet zoveel toe. Je zou het zelfs een ongeldige reden kunnen noemen. Maar in een democratie kun je niet om de stem van het parlement heen. Dat is een gouden regel die heel wat essentiëler is dan de gouden regel op begrotingsgebied. Maar deze is blijkbaar niet opgenomen in de Europese Verdragen.

Uit de toetreding van Yves Mersch tot de directie van de ECB blijkt ook dat Europa de verkeerde weg is ingeslagen. De staatshoofden en regeringsleiders zijn vastbesloten om slechts naar hun eigen stem te luisteren. Het vervelende is dat dit nog veel grotere problemen met zich meebrengt dan de benoeming van de Luxemburger. Een uitvloeisel van dit desastreuze functioneren is de wijze waarop de schuldencrisis wordt beheerd: de afgelopen twee jaar is men niet verder gekomen dan het inzetten van lapmiddelen tijdens de ene na de andere ´laatste-kans-top´. Dat bleek vorige week weer eens met de mislukte vergadering van de Eurogroep over Griekenland, die vandaag zal worden voortgezet.

Krokodillentranen in 2014

Een van de manieren om een echt Europees gemeenschapsgevoel te creëren, dat momenteel jammerlijk ontbreekt, zou zijn om een Europees parlementair stelsel in te voeren. Dan zouden de kiezers, de gekozenen en de staatshoofden een verantwoordelijkheid krijgen die uiterst heilzaam zou zijn. Het is overigens amusant om te bedenken dat deze zelfde staatshoofden die de stemming van de Europarlementariërs aan hun laars hebben gelapt, zich bij de komende Europese verkiezingen met tranen in hun ogen zullen beklagen over de – ongetwijfeld – lage opkomst en verzuchtingen zullen slaken over ´dit kwaad dat onze democratie aanvreet´.

Maar in feite is de benoeming van Yves Mersch nog zorgwekkender dan zij al lijkt. Het is een bepaald idee van Europa dat hiermee zegeviert. Om te beginnen betekent het op monetair gebied dat er een havik toetreedt tot de ECB-directie. Een havik die de stem van de Bundesbank zal vertolken en die ongetwijfeld – in ieder geval intern – de noodzakelijke bijdrage van de ECB aan het crisisbeheer zal afremmen uit hoofde van ´stabiliteit´.

Spanje aan de kant gezet

Op het gebied van de representatie van lidstaten in Europa bevestigt de komst van Yves Mersch dat Spanje nu niet langer een permanente vertegenwoordiger binnen de ECB-directie heeft [na het aftreden van José Manuel González-Páramo, red.]. Madrid had trouwens verzet aangetekend tegen deze benoeming. Wij moeten onszelf niet voor de gek houden: dat Spanje aan de kant is gezet, komt door de problemen waarmee dit land kampt. Met andere woorden: de landen die in crisis verkeren, worden duidelijk tweederangslanden. Of nog erger: met deze benoeming zouden de staatshoofden en regeringsleiders het nodig hebben gevonden om binnen de ECB-directie een zeker evenwicht tussen het ´noorden´ en het ´zuiden´ van Europa te waarborgen, waarmee zij een ´etnische´ visie bekrachtigen. Dit alles belooft niet veel goeds voor het bestuur van ons continent.

Tot slot versterkt deze benoeming van de Luxemburger het buitensporige gewicht van het groothertogdom binnen de belangrijkste Europese instanties, aangezien de premier van Luxemburg ook al voorzitter van de Eurogroep is. We willen best toegeven dat de onderdanen van Groothertog Hendrik van Luxemburg wat meer in hun mars hebben dan anderen. Maar nu de Europese Commissie zelf de onwil van dit landje in de strijd tegen belastingparadijzen aan de kaak stelt, terwijl grote landen tegelijkertijd strijd leveren om hun financiën weer gezond te krijgen, kan de houding van Luxemburg niet als neutraal worden omschreven.

Door: Romaric Godin

Vertaald uit het Frans door Nelleke Foppen

Bron: Presseurop.eu

Spanje is kapot en moet vanaf de grond herbouwd worden. Een bailout zal niet helpen

In Spanje is de staatschuld ten opzichte van het verdienvermogen van de economie (BBP) in één luttel jaar gestegen van 69,3% (2011) tot 85,3%. (2012). Daar is maar één conclusie aan te verbinden. Het is einde oefening met Spanje. De zaak is ‘out of control’. De regering Rajoy moet onmiddellijk aftreden wegens falend crisisbeleid. In plaats daarvan zal waarschijnlijk de Trojka binnenkort op bezoek komen en dan gaat het heel snel van kwaad tot erger.

Het land wordt overspoeld

De hachelijke situatie waarin Spanje verkeert zou tot daaraan toe zijn als de spectaculaire en buitenproportionele stijging van de staatsschuld het resultaat zou zijn geweest van een grootschalige schepactie van de regering om alle schuld - letterlijk alle - boven water te krijgen en als eenmalige tegenvaller te boeken. Helaas, dat is niet het geval. Er staat nog een volle bak met schulden aan te komen.

Kredietwaardigheid is nul

De toestand in Spanje zal binnenkort nog verder verslechteren. Dat blijkt onder andere uit de afwaardering van de kredietwaardigheid door Moody’s van 5 Spaanse regio’s (Andalusië, Catalonië, Murcia, Castillië-La Mancha en Extramadura). Met uitzondering van Catalonië staan deze regio’s nog maar aan het begin van een enorme ongedekte schuldengolf die hen van alle kanten zal gaan treffen en mee zal sleuren.

De soep is echt wel zo heet

Toch wordt ook nu weer geroepen dat de Spaanse soep niet zo heet gegeten wordt. De regering is er een aantal dagen geleden goed in geslaagd om een deel van de kortlopende staatsschuld tegen lage rentes te herfinancieren en weliswaar liep de rente op 10-jarige staatsobligaties licht op tot 5,57%, dat is altijd nog een heel eind verwijderd van de fameuze grens van 7%. Dat dit hele rentehandeltje alleen kan bestaan bij de gratie van voortdurende en juridisch onhoudbare interventies van de ECB mag feitelijk geen naam hebben. Diezelfde ECB staat op omvallen (als er tenminste sprake is van een eerlijke beoordeling). Maar wie deert dat. Niet de Europese regeringsleiders. Die vinden het allang best dat de ECB de vuile was doet. Ondertussen smeekt de Europese Commissie Spanje bijna om een bailout te vragen. Hoeveel gekker moet het worden?

Liever wél een beetje paniek

Nu wil ik uiteraard geen paniek zaaien. Zoveel gezag heb ik niet eens. Maar we kunnen wel blijven denken dat het Spaanse probleem vanzelf een keertje over zal gaan, maar de werkelijkheid leert het tegenovergestelde. Met een torenhoge staatsschuld, een torenhoog begrotingstekort (gestegen van 6,3% naar 7,3%), een torenhoge werkloosheid en een torenhoge onverkochte huizenvoorraad, te midden van een jeugd zonder toekomst, is het beter om in te zien dat het land kapot is en van de grond af aan herbouwd zal moeten worden. Een bailout zal niet helpen.

Nu verliezen om later te winnen

Het getuigt van goed beleid om het verlies van Spanje nu te nemen, liever dan het land jaren te laten voortdobberen van de ene schuld naar de andere. We moeten af van het dwangmatige streven van Europa naar het oeverloos overeind houden van de banken. Spanje zou juist bijzonder geholpen zijn met het failliet gaan van een aantal foute spelers die te lang in financiële doping hebben gehandeld. De sociale angst die hiermee gepaard gaat kan ondervangen worden door een Europese Deposito Garantstelling. Daar zijn in het kader van de schuldencrisis initiatieven toe genomen, maar zonder succes. Burgers doen er in Europa niet toe en dat is fout, echt fout.

Besmetting, hoezo besmetting?

Spanje gaat nu in versneld tempo Griekenland achterna. Alleen zal er veel meer geld naar toe moeten. En dus wordt de hele schimmige Europese discussie over wie wat moet betalen voor wat en tegen welke condities, weer geheel actueel. De angst voor besmetting naar Italië zal weer oplaaien. Terwijl die besmetting allang een feit is. Hoe lang laten burgers zich nog een rad voor de ogen draaien? Net als met een kwaadaardige ziekte is het beter om die vroegtijdig onder ogen te zien. Dan is er in ieder geval nog een kans op genezing. Het kan nog, maar veel tijd is er niet meer.

René Tissen

Business Universiteit Nyenrode

Bron: RTL.nl via Star-People.nl

EU-parlementsvoorzitter leest Nederlanders de les voor

Martin Schulz, de voorzitter van het Europese parlement ergert zich aan het feit dat Nederlanders minachting hebben voor het Europees Parlement. Hij vindt dat Nederlanders ‘een bekrompen kijk op de wereld’ hebben. Hij zegt: “Het probleem van de Nederlanders is dat ze lijden aan navelstaarderij. De eigen navel als middelpunt”. Zijn mening baseert hij op de Nederlandse tv-journaals. Die zouden vooral aandacht besteden aan nationale relletjes. “Dat dedain voor het Europees Parlement is een typisch Nederlands verschijnsel. In andere landen worden we zeer gewaardeerd”, aldus Schulz. Verder is hij het niet eens met de woorden van staatssecretaris Ben Knapen van Europese Zaken, die zegt dat het Europees Parlement burgers niet vertegenwoordigt. “Wat een onzin! Hoe heet die man, Knapen?” Vorige maand nog baarde mijnheer Schulz veel opzien omdat hij, geflankeerd door twee Arabische prominenten, voor de camera’s van de wereldpers, openlijk de kant koos van boze moslims over de film “Innocence of Muslims” en hij niet of onvoldoende opkwam voor de vrijheid van meningsuiting.

Parlement zonder macht

Dat de voorzitter zich laatdunkend uitlaat over een Nederlandse staatssecretaris zegt meer over het staargedrag naar zijn zijn eigen Duitse navel. Wat Ben Knapen bedoelt te zeggen is dat de 754 Europarlementariërs weliswaar 754 zetels in het Europees Parlement bezetten, maar feitelijk geen enkele parlementaire macht hebben. Het ontbreken van deze machtsfactor is genoegzaam bekend bij Martin Schulz en waarschijnlijk is hij uit onmacht hierover zo gefrustreerd. Een democratie kan alléén maar optimaal functioneren als parlementariërs de bevoegdheid hebben om een gekozen regering naar huis te kunnen sturen als deze het niet goed doet. Ten eerste is de Europese regering niet gekozen maar benoemd en ten tweede heeft het Europarlement niet de bevoegdheid om deze benoemde ‘regering’ door een motie van wantrouwen of anderszins weg te sturen. Het is niet voor niets dat gesproken wordt over een Europese Commissie en niet over een Europese Regering. In feite is de Europese Commissie een dictatoriaal wangedrocht die samen met de Europese regeringen kunnen doen en laten wat ze willen zonder dat zij Europese parlementaire verantwoording hoeven af te leggen. In de praktijk bestaat het Europese Parlement uit 754 zorgvuldig geselecteerde jaknikkende robots die af en toe voor de uiterlijke schijn wel eens een keer nee tegen iets mogen zeggen maar voor de rest alles moeten slikken wat de Europese Commissie op hun bordje deponeert.
'
Te kort door de bocht

Hier ligt nu juist de reden waarom de Nederlanders minachtend denken en spreken over het Europees Parlement en gaat Martin Schulz met zijn opmerkingen te kort door de bocht. Nederland is in het verleden altijd een groot voorstander geweest voor Europese eenwording en heeft alle initiatieven hiervoor steeds met veel enthousiasme ondersteund. Alleen zijn Nederlanders niet achterlijk. Als iets goed is dan is het goed, maar als dit niet het geval is dan zijn Nederlanders de eersten die dwars gaan liggen en wordt het een lastig en opstandig volkje. Dat de Nederlandse regering altijd het beste jongetje van de klas wilde zijn en onnodig steeds voorop liep bij de invoering van Europese regels wekte al snel een gevoel van irritatie bij de bevolking. De eerste echte tekenen van ontevredenheid over het functioneren van de Europese Unie werden pas zichtbaar toen in 2005 een referendum werd gehouden over de invoering van een Europese grondwet. Deze werd door de Nederlandse kiezer massaal afgewezen. Ook de Franse kiezer verklaarde zich een tegenstander. Het gesjoemel naderhand van de politici leidde ertoe dat achter de rug van de kiezer om deze grondwet zonder referendum alsnog door de strot van de bevolking werd gepropt middels het Verdrag van Lissabon in 2007. Toen in 2009 ook nog eens bleek dat tal van landen zich niet aan de begrotingsafspraken hadden gehouden en er door een aantal van hen op grote schaal en onverantwoorde wijze enorme schulden waren gemaakt, sloeg de ontevredenheid om in weerzin en minachting voor alles wat met Europa te maken had.

“Dit nu, mijnheer Schulz is de reden waarom Nederlanders momenteel de pest aan Europa hebben, en niet omdat zij bekrompen naar hun navel zitten te staren!”

Bron: Gewoon-nieuws.nl

Brussel eist steeds meer macht op

Brussel eist steeds meer macht op, stelt Jan Bennink. Vooral de recente dreigende taal van EU-bonzen Schulz en Barroso werpt bij hem de vraag op hoe lang Nederland nog baas in eigen huis is.

Lees verder op: FTM.nl

Grieken willen 2 jaar uitstel bezuinigingen

ATHENE - Griekenland heeft 2 jaar uitstel nodig van bezuinigingsafspraken en wil ook meer geld van de Europese Centrale Bank, zei premier Antonis Samaras zaterdag in de Washington Post.

Samaras zei dat het armlastige land vastberaden is om 11,7 miljard euro te besparen, om te voorkomen dat Griekenland de eurozone moet verlaten. Maar hij zei dat dat daarvoor 4 jaar nodig is in plaats van de afgesproken 2 jaar.

Het is het meest speficieke verzoek om uitstel van de afgelopen weken. Voorafgaand aan zijn verkiezing in juni noemde hij al een periode van 2 jaar, maar daarna sprak hij steeds over „ademruimte”.

Leiders van de eurozone en IMF erkenden vrijdag dat Griekenland meer tijd nodig heeft.

Bron: Telegraaf.nl

Obama wil dat EU Griekenland tot na zijn herverkiezing in de euro houdt

Tussen het golfen door belt Obama hoofdzakelijk met buitenlandse leiders om hen ertoe over te halen geen dramatische besluiten te nemen vóór 6 november, omdat deze zijn herverkiezing in gevaar kunnen brengen.

Amerikaanse officials hebben er bij Europa op aangedrongen om Griekenland in ieder geval tot aan de presidentsverkiezingen op 6 november in de eurozone te houden. In Washington vreest men namelijk dat de wereldwijde chaos die dreigt te ontstaan na een Griekse exit de herverkiezing van Barack Hussein Obama in gevaar zal brengen.

De afgelopen maanden heeft Obama regelmatig contact onderhouden met Europese leiders. Vooral met de Franse socialistische president Francois Hollande zou hij een sterke band hebben opgebouwd. Hollande verklaarde vandaag dat Griekenland wat hem betreft in de eurozone moet blijven (2).

De Europese schuldencrisis wordt steeds meer gevoeld in de VS, waar men overigens kampt met vergelijkbare economische en financiële problemen. In oktober zal de Troika (EU/IMF/ECB) hoogstwaarschijnlijk alles behalve rooskleurig nieuws over Griekenland te melden hebben, waarop Europa belangrijke besluiten zal moeten nemen.

'Grexit pas na verkiezingen'

De Amerikanen zijn bezorgd dat Griekenland, nu het zich wéér niet aan de beloften en doelstellingen heeft gehouden, geen nieuwe miljarden uit het reddingspakket zal ontvangen. Dit betekent welhaast zeker het bankroet van de Grieken en vervolgens hun feitelijk onvermijdelijk geworden exit. Volgens de Britse Telegraph zou het Duitse ministerie van Financiën serieus overwegen om Griekenland in ieder geval tijdelijk uit de eurozone te zetten.

Obama zet de regeringen van de eurozone onder druk om Griekenland niet vóór 6 november uit de eurozone te laten gaan. In Washington weet men dat Obama nog steeds goed ligt in Europa en hoopt men erop dat de eurozone zal meewerken om een eventuele Grexit uit te stellen tot na de verkiezingen, zodat de wereldwijde onrust die vervolgens ontstaat niet meer kan voorkomen dat Obama nog eens 4 jaar in de Oval Office zal mogen verblijven (1). Of beter gezegd: golf kan spelen op het gazon, want dat schijnt hij volgens sommige critici veel vaker te doen dan werken.

Xander

(1) Deutsche Wirtschafts Nachrichten
(2) NU

Bron: Xandernieuws.punt.nl

12 september: Laatste kans voor NEE tegen Europa

Op woensdag 12 september krijgen de Nederlandse kiezers bij de Tweede Kamerverkiezingen een allerlaatste kans om nee tegen de Europese Unie en de euro te zeggen. Het zal echt een overduidelijk nee moeten worden van minstens 76 zetels voor anti-Europese partijen. Is dit niet het geval dan zullen alle andere meerderheden kiezen voor Europese samenwerking. De gevestigde (pro-Europese) politieke partijen zullen de Nederlandse bevolking tijdens de coalitieonderhandelingen ‘uitleveren’ aan Brussel om de vorming van de “Verenigde Staten van Europa” mogelijk te maken. Als argument zal gebruikt worden dat de problemen die er zijn door de afzonderlijke landen niet opgelost kunnen worden, maar dat we er alleen maar uit kunnen komen als deze problemen gezamenlijk in Europees verband zullen worden aangepakt. Voor de argeloze kiezer die niet door heeft wat voor vies spelletje er gespeeld wordt klinkt dit alleszins aannemelijk. Als er een meerderheid vóór Europese eenwording wordt gehaald dan hebben de tegenstanders van de EU en de euro zich hierbij neer te leggen en kunnen niet anders doen dan zich tandenknarsend te voegen naar de wens van de meerderheid. Zo werkt democratie nou eenmaal. Waren wij aanvankelijk ook een voorstander van de invoering van de euro en de vorming een Europese politieke unie, dit is nu echter omgeslagen naar een felle afkeer ervan. De reden van deze omslag is de totale minachting van de Europese regeringsleiders en de Europese Commissie voor de Europese bevolking die zij de afgelopen 10 jaar hebben tentoongespreid. Was de Europese bevolking vóór de oprichting van de EU en de invoering van de euro redelijk tot zéér welvarend, de afgelopen tien jaar is dit echter omgeslagen in het tegendeel. Overheden hebben zich in samenwerking met de banken willens en wetens tot over de oren in de schulden gestoken, zodanig dat de bevolking van zowat alle Europese landen deze enorme schuldenberg uit hun eigen portemonnee moeten gaan terugbetalen. Dat hierdoor in de komende jaren de welvaart zal omslaan naar een zeer karig en armoedig bestaan voor het grootste deel van de bevolking is niet per ongeluk gebeurd, maar daar is juist heel bewust naar toe gewerkt.

Lees verder op: Gewoon-nieuws.nl

Finland bereidt zich voor op uiteenvallen eurozone



Finse minister van Buitenlandse Zaken waarschuwt Europese leiders: 'Het is slechts een kwestie van tijd voordat de gezamenlijke munt verdwijnt'

De Finse minister van Buitenlandse Zaken heeft de Europese leiders gewaarschuwd. Ze moeten zich voorbereiden op het uiteenvallen van de eurozone, aldus Erkki Tuomioja. In Finland treffen ze momenteel alle voorbereidingen op de ontbinding van de gemeenschappelijke munt.

Tegenover The Daily Telegraph verklaart Tuomioja te geloven dat het slechts een kwestie van tijd is voordat de euro verdwijnt. Hij zegt:

"Het is slechts een kwestie van tijd of het zuiden of het noorden zal breken met de munt, want het veroorzaakt ellende voor miljoenen mensen en vernietigt de toekomst van Europa. Het is een totale catastrofe."

Finland is één van de vier landen binnen de eurozone met een AAA-rating, de hoogste kredietwaardigheid. Het land wil dan ook haar kredietwaardigheid beschermen. Het gaat zelfs zo ver dat het bij de lening aan Griekenland en Spanje om onderpanden heeft gevraagd.

Bro: Joop.nl & Refdag.nl

Eurocommissaris pleit voor één leider Europa

AMSTERDAM – Europa heeft één direct gekozen leider nodig. De functies van twee van Europa's meest centrale figuren, de voorzitter van de Europese Raad (Van Rompuy) en Europese Commissie (Barroso) komen daarmee te vervallen. 


Foto: ANP

Hiervoor pleit de Franse eurocommissaris Michel Barnier (Interne Markt) in een interview met NU.nl.

‘Een toekomstvisie’, aldus Barnier over zijn voorstel. "Ik denk dat het nodig is meer democratie in de top van de Europese Unie te brengen. Europa moet meer een gezicht krijgen. Dan weten de mensen wie verantwoordelijk is."

Lees verder op: NU.nl

Frankrijk stemt tegen Europa

Kiezers in in Frankrijk en Griekenland stemden gisteren tegen de zittende macht, tegen bezuinigingen en tegen Europa. Dat betekent zorgen voor Brussel, want in hoeverre zijn de nieuwe leiders, zoals Hollande, bereid om mee te gaan met de eisen van Europa?



Bron: NOS.nl

Europese leiders vinden volk maar vervelend

De Europese bevolking begint een aardige stoorzender te worden voor de Europese politieke elite. Een Duitse ethicus beweert in de Frankfurter Rundschau zelfs dat de democratie in Europa ten einde is.

De Europese bevolking is ontevreden. Oplopende werkloosheid, krimpende pensioenen en sociale onrust zorgen er van Dublin tot Athene voor dat er aan de stoelpoten van de politieke leiders wordt gezaagd. Omdat de grote politieke partijen zelf betrokken bij de huidige malaise zijn, worden kleine, radicale, oppositiepartijen steeds populairder. En juist dat vooruitzicht zorgt er op de financiële markten weer voor dat Europa steeds slechter komt te liggen.

Sovjets

Om de financiële wereld toch te vriend te houden, wordt er volgens de Duitse krant dan ook alles aan gedaan om het volk onder de duim te krijgen. Een aangekondigd referendum in Griekenland werd met 'grof politiek geweld' van de baan geschoten, in Italië hebben democratisch gekozen politici plaats moeten maken voor niet-gekozen politici en worden alle grote beslissingen in de EU genomen door consortia van bankiers, politici en centralebankiers. Professor Joseph Vogl spreekt zelfs van 'financiële Sovjets'.

Maar volgens ethicus Thieleman is de bevolking het probleem helemaal niet. De grote boosdoener is de veel te machtige financiële sector. "De financiële markten dwingen politici om kiezers van hun macht te beroven. Vrijheid van markten en de vrijheid van democratie zijn onverenigbaar. De democratie is ten einde, alternatieven voor gemaakte plannen zijn namelijk onbespreekbaar geworden."

Bron: WTF.nl

'Overeind houden eurozone gaat 50% van onze welvaart kosten'

 

Onze politici doen alles om te voorkomen dat u deze statistiek ziet en begrijpt. Hieruit blijkt dat de Duitsers en Nederlanders (uiterst rechts) hoofdzakelijk werken en sparen om met name Spanje (uiterst links), Italië, Griekenland, Portugal, Frankrijk en Polen overeind te houden.

Uit een analyse van de wereldwijde financiële investeringsgroep Jefferies blijkt dat het overeind houden van de eurozone zo'n 50% van de welvaart van de Noord Europese landen zal kosten, maar met name van Duitsland en Nederland. Lees waarom de euro en bijna al onze politieke partijen er voor gaan zorgen dat het Nederlandse volk op permanente basis uiteindelijk de helft van zijn welvaart zal zien verdwijnen naar Zuid Europa.

Volgens Jefferies analist David Zervos zullen 'de grote jongens' Spanje en Italië geen schuldenkwijtschelding à la Griekenland ondergaan. Belangrijkste reden is het feit dat de banken in Noord Europa voor miljarden aan inmiddels waardeloze staatsschuldpapieren van deze landen bezitten. Deze banken zullen onmiddellijk failliet gaan als de gigantische verliezen op de Spaanse en Italiaanse schulden -en die zullen er onverbiddelijk komen- niet op een andere manier kunnen worden afgehandeld.

De invoering van de euro heeft een grootschalig exportfinancieringsschema in het leven geroepen. Omdat de Zuid Europese periferie landen plus Ierland door de euro ineens veel goedkoper geld konden lenen, waren ze in staat om hun import uit Noord Europa fors op te voeren. Hierdoor liepen de staatsschulden van deze landen echter compleet uit de hand, met de huidige crisis als gevolg.

Lees verder op: Xandernieuws.punt.nl

Servië jongste kandidaat-lidstaat EU

BRUSSEL (ANP  i) - Servië is de nieuwste kandidaat-lidstaat van de Europese Unie. De voormalige Joegoslavische republiek voldoet aan alle voorwaarden en verdient de kandidatuur.

Dat zijn de Europees leiders donderdagavond op hun top in Brussel overeengekomen. Dat bevestigde Europees president Herman Van Rompuy.

Eigenlijk had de knoop eerder deze week moeten zijn doorgehakt op een vergadering van EU-ministers, maar Roemenië lag onverwacht dwars. Boekarest maakte zich zorgen over de Roemeense minderheid in Servië en kreeg eerder donderdag garanties over de bescherming van deze bevolkingsgroep.

Bron: Europa-nu.nl

Het einde van de Europese droom?

Toen kort voor de Amerikaanse invasie in Irak in talrijke Europese steden protestbetogingen plaatsvonden, schreef de ondertussen in ongenade geraakte Franse politicus Dominique Strauss-Kahn in een editoriaal in de krant Le Monde dat de protesten voor hem het signaal waren dat ‘een nieuwe natie was geboren in de straten van Europa - de Europese natie’. DSK dwaalde...

Waar ook in de wereld men komt, van Brasilia tot New Delhi, van Beijing tot Washington, overal zien mensen de val van Europa niet langer als een mogelijkheid, maar als een proces dat zich reeds heeft ingezet.

‘Het gevaar dat ik zie is dat Europa dermate naar binnen kijkt, bekommerd als het is om de eigen economische problemen en die van de eurozone, dat het zijn stilaan maar zeker zijn eigen economisch en globaal politiek graf graaft,’ zei de Australische premier Kevin Rudd daarover onlangs nog in een opgemerkte speech.

Hoe het zover is kunnen komen vormt het onderwerp van een twee recent verschenen boeken waarin de auteurs op zoek gaan naar het hoe en waarom van wat een formidabel contrast vormt met de atmosfeer die begin jaren negentig van vorige eeuw in Europa heerste, toen Europa werd voorgesteld,als ‘een modelsamenleving voor het mensdom en een lichtbaken op de weg naar een globale beschaving’.

1. Europese politici vinden Europa hun talent onwaardig

In zijn boek After the Fall geeft auteur Walter Laqueur het voorbeeld van Lady Catherine Ashton, een notoire Britse onbekende die, bij gebrek aan beter, de portefeuille Buitenlandse Zaken van de EU in de schoot kreeg geworpen, De resultaten zijn navenant: ze zijn onbestaande.

Een van de problemen van Europa is het totale gebrek aan competente politici, die bereid lijken hun eigen nationale politieke arena te verlaten voor een topjob in Europa. Nicolas Sarkozy, noch Angela Merkel zouden ooit zo’n job ambiëren, wat maakt dat we met tweederangsburgers als Ashton en onze ex-premier Van Rompuy (competent but obscure) opgezadeld worden.

Al het geleuter over hoe Europeanen hun lot aan elkaar moeten verbinden maakt weinig indruk op de bevolking wanneer politici keuzes maken die aangeven dat ze Europa hun talent onwaardig vinden.

2. Een groeiend generatieconflict

Laqueur verwerpt een vaak door doemdenkers geschetst scenario waarin Europa tot een 'Eurabia' verwordt. Hij ziet geen duidelijke aanwijzingen dat de moslimbevolking zich uiteindelijk zal weigeren te integreren. Eerder dan een culturele oorlog tussen islamisten en ongelovigen, verwacht Laqueur een strijd binnen het kamp van de gelovigen onderling.

Waar wel een clash mag worden verwacht is tussen de oude en nieuwe generaties, nu jonge Europeanen, die ook in aantal stilaan een minderheid beginnen te vormen, meer zullen moeten betalen voor hun opleiding, moeilijker aan jobs zullen raken en door de welvaartsstaat minder genereus zullen worden verzorgd dan dat voor hun ouders ooit het geval is geweest. ‘Niemand kan voorspellen of het volksprotest uiteindelijk de ruk naar links of naar rechts zal inluiden, wel dat het einde van het parlementair systeem, zoals Europa het sinds het einde van W.O.II kent, op het spel staat.’

Laqueur is niet helemaal pessimistisch inzake Europa, maar merkt op dat doorgedreven hervormingen nodig zijn en dat de huidige lusteloosheid moet verdwijnen. Ook moet Europa zijn droom opbergen om ‘een postmoderne, welvarende semi-gedemilitariseerde eenheid te worden wiens voornaamste bekommernissen de klimaatwijziging en de economische groei in ontwikkelingslanden waren en dat inzake internationale relaties graag de anderen de les spelt’. Laqueur verwijst in dat verband naar het fiasco van Europa toen het in 1991 - 1995 probeerde het voortouw te nemen in de Joegoslavische crisis. De gevolgen bleken desastreus.

3. Bureaucratie en gebrek aan een inspirerend project

In zijn boek The Future of Europe omschrijft Jean-Claude Piris, die 22 jaar het legaal departement van de EU leidde, de Europese Unie als ‘een complexe, supranationale organisatie, wiens inefficiënties een langzaam, log en inflexibel apparaat hebben gecreëerd, dat zich moeilijk kan aanpassen aan veranderende omstandigheden en onmogelijk snel kan beslissen.’

Piris ziet drie grote uitdagingen weggelegd voor Europa, dat na de intrede van Kroatië 28 lidstaten zal tellen: de euro crisis, het afkalvende vertrouwen van de Europese burger in de EU en de inefficiëntie van de Europese instituten. ‘De lidstaten zullen nooit de Verenigde Staten van Europa vormen, omdat noch de lidstaten, noch hun burgers dat wensen’.

Piris pleit voor een Europa met twee snelheden, geleid door de 17 landen van de eurozone. Die groep kan een snellere integratie nastreven en de deur openlaten voor anderen die later willen toetreden. Met deze anderen worden voornamelijk de landen van Oost-Europa bedoeld. Piris verwijst in dat verband goedkeurend naar een uitspraak van Joschka Fischer uit 2000, toen die nog minister van Buitenlandse Zaken van Duitsland was: ‘Het zou historisch absurd en gewoon idioot zijn om Europa, nu het eindelijk weer verenigd is, opnieuw te gaan opsplitsen.’

Piris pleit ervoor de groep van 17 toe te laten nieuwe bestuursorganen op te richten, apart van de bestaande EU-organen. Een voorstel dat ongetwijfeld veel wenkbrauwen zal doen fronsen. Toch heeft Piris een punt wanneer hij stelt dat Europa altijd al aan verschillende snelheden heeft gefunctioneerd: sommige landen betalen in euro’s, anderen niet, sommige zitten in de Schengenzone, andere niet.

Maar de kern van Piris betoog is het volgende: hoe langer de EU zijn burgers besparingen gaat opleggen en in sociale verworvenheden gaat knippen zonder gelijktijdig een inspirerend politiek project aan te bieden, hoe bleker de toekomst van Europa wordt.

Bron: Express.be

China staat klaar om Europa te steunen

PEKING (ANP  i/AFP  i) - China staat klaar om ,,een grotere bijdrage te leveren aan het oplossen van de Europese schuldproblemen''. Dat heeft de Chinese premier Wen Jiabao dinsdag gezegd, nadat hij gesprekken had gevoerd met Europese politieke leiders.

Concrete toezeggingen deed Wen niet. De premier had eerder al aangeven dat China, uit eigen belang, overweegt om Europa financieel te steunen. Europa is voor China een van de belangrijkste exportmarkten en een bron van technologieën. Wen hoopt daarom dat ,,de stabiliteit en welvaart blijven behouden''.

Bron: Europa-nu.nl

Next-generation: de nieuwe cultuur van verzet

Er heerst een toenemend gevoel dat er op dit moment veel verkeerd zit. De reacties op dit gevoel zien we steeds meer. Denk bijvoorbeeld aan de gehele #Occupy beweging maar er is meer. De rellen in London, Bitcoins (ook al is deze peer-2-peer geldeenheid in verval geraakt) en Anonymous. We spreken over de Arabische lente die nu plaatsvindt in het Westen. We hebben het over de 'herhaling' van de Praagse lente (1968).

Er gebeurt heel veel in de maatschappij en, zoals ik al enkele maanden geleden aangaf, bevinden we ons in een maatschappelijk kruidvat waar het lont steeds dieper in zakt. Er staat ons ook nog veel meer te wachten want laten we eerlijk zijn: wat er ook aankomende woensdag door de Europese leiders wordt besloten, het gaat iedere maatschappij raken. De vraag is dan ook of zij met een oplossing komen of dat het wederom half werk is en uitstel van executie. De oplossing bestaat wellicht niet eens. Moet de boel eerst volledig klappen voordat we daadwerkelijk naar oplossingen zoeken? Volgens mij liggen de oplossingen in het onconventionele en in de herdefinitie. Een ding is zeker en dat is dat het ons allemaal gaat raken. En in een maatschappij waarin het vertrouwen weg is, is dat een gevaarlijke combinatie.

Generation OS13 is een documentaire over het verzet van het volk. Verzet wat sterk toeneemt. Het bevat wederom een hard signaal richting de banken die het nu toch echt dagelijks moeten ontgelden. De vraag is in hoeverre banken beseffen dat zij daadwerkelijk een maatschappij tegen zich hebben? De documentaire bevat harde uitspraken en meningen, maar ook interessante visies van bijvoorbeeld kunstenaars. Een must see!

Ik denk voor wat betreft de onrusten we pas het begin hebben gezien. Wat denken jullie?




Bron: Extendlimits.nl

Europese leiders waarschuwen: 2012 wordt zwaarder dan 2011

Angela Merkel tijdens de opnamen van haar nieuwjaarstoespraak. © reuters

Europese politieke leiders waarschuwen dat er een zwaar jaar voor de boeg ligt, nu veel economen een nieuwe recessie in 2012 voorspellen.

De Duitse bondskanselier Angela Merkel zei dat 'Europa 'een van de zwaarste testen in decennia moet doorstaan'. Wel ervaart ze dat Europa hechter wordt tijdens de schuldencrisis. 'De weg om de eurocrisis te overwinnen is lang en moeilijk, maar uiteindelijk zal Europa er als geheel sterker uitkomen.'

De belangrijkste politica van Duitsland zei dat Europa in de afgelopen 50 jaar 'vrede, vrijheid, gerechtigheid, mensenrechten en democratie' te danken heeft gehad aan de Europese samenwerking.

De Franse president Nicolas Sarkozy zei dat 'de crisis nog niet over is', en de Italiaanse president vroeg meer opofferingen aan zijn burgers.

Lees verder op: Volkskrant.nl

Steeds meer Wall Street bankiers minister in Europa

Het is bekend en bewezen dat frauduleus handelen van de Wall Street bankiers er de oorzaak van is dat de financiële wereld aan de rand van de afgrond is gebracht. Gezien de enorme omvang van deze fraude zouden de bankiers zware gevangenisstraffen hebben moet krijgen. Geen van deze bankiers is echter strafrechtelijk vervolgd en zijn gewoon in functie gebleven. Wel zijn de belangrijkste banken veroordeeld tot het betalen van ‘hoge’ boetes. De Goldman Sachs Bank, als een van de belangrijkste veroorzakers van de kredietcrisis, is veroordeeld tot het betalen een half miljard dollar boete en de grootste verzekeringsbank ter wereld, de American International Group (AIG), moest driekwart miljard boete betalen. Deze megaboetes staan echter niet in verhouding met hetgeen ze verdiend hebben aan  hun frauduleuze handelingen.

Lees verder op: Gewoon-nieuws.nl

Europarlement wil transparantere EU

STRAATSBURG -  Het Europees Parlement wil dat burgers meer informatie kunnen krijgen van Europese instellingen. Donderdag stemde een meerderheid van het Europarlement in met meer transparantie.

Volgens de Europarlementariërs wil het dagelijks bestuur van de Europese Unie, de Europese Commissie, de burgers juist minder informatie geven en dat is onwenselijk. Het moet juist makkelijker worden voor burgers om documenten op te vragen van de Europese Commissie, het Europarlement en de raad van regeringsleiders en staatshoofden.

Het is aan de burger zelf om te bepalen wat hij of zij wil weten, aldus SP-Europarlementariër Dennis de Jong. „Terwijl Brussel vele miljoenen uitgeeft aan PR-praatjes, blijft de Commissie zeer terughoudend met het geven van informatie als de burger. Zo'n opstelling leidt alleen maar tot meer kritiek op Brussel, en terecht.”

Met name de christendemocraten stemden tegen het voorstel.

Bron: Telegraaf.nl

Goldman Sachs: Voorspellingen wereldeconomie 2012-2013

Goed, Goldman Sachs zijn geen lieverdjes in de bankenwereld, en hebben een groot aandeel in in de sombere analyse van Francesco Garzarelli en Dominic Wilson die werken voor Goldman Sachs. Dit zijn hun economische voorspellingen voor de periode 2012 - 2013.

1. De economische groei in de rijke landen blijft nog 2 jaar aanmodderen. Dat betekent groeivertragingen voor het ene en negatieve groei voor andere landen. Besparingsmaatregelen bij de overheid doen zowel de Amerikaanse als Europese economieën pijn. Voeg daar besparingen in de privé en een bankensysteem dat probeert het hoofd boven water te houden aan toe en de cirkel is rond. Hoge werkloosheid blijft de rijke landen plagen.

2. De opkomende economieën blijven crisisbestendig. De gebeurtenissen in de rijke landen hebben niet zo’n grote invloed op wat er in de opkomende economieën gebeurt. Inflatie blijft er onder controle en de economische maatregelen behoeden die landen voor groeivertragingen.

3. Het einde van de Europese crisis is nog niet in zicht. Het globale bruto binnenlands product (bbp) wordt door Goldman voor 2012 met 20 basispunten teruggeschroefd tot 3,2%. De besluiteloosheid van de Europese politici blijft de financiële markten domineren - vooral de bankensector blijft in een negatieve spiraal.

4. Europa komt opnieuw in een recessie terecht wat begin 2012 in een negatieve groei van 0,8% resulteert. Er komen milde recessies in het Verenigd Koninkrijk, Scandinavië en delen van Centraal en Oost-Europa. In 2013 zou opnieuw een lichte groei van 0.7% worden opgetekend.

5. De volgende drie tot zes maanden worden desastreus voor de aandelenmarkten. De Tokyo Topix, de Stoxx Europe 600 en de MSCI AC Asia Pacific dalen in waarde. Europese aandelenindexen gaan nog eens 16% lager vooraleer opnieuw hun niveau van vandaag te herwinnen. De S&P 500 verandert de volgende 12 maanden nagenoeg niet.

6. Aandelenbeurzen in Azië, met uitzondering van Japan, hebben de grootste winstkansen. Goldman ziet in 2012 zelfs een stijging van 14% mogelijk. De winst per aandeel groeit in 2012 en 2013 met respectievelijk 5,6% en 12%. Lage valutawaarden en gunstige vooruitzichten in China zorgen voor het opwaartse potentiëel.

7. De rente op 10-jarig staatspapier gaat ook voor de zogenaamde veilige landen stijgen. De rente op Amerikaans staatspapier bereikt eind 2013 zelfs 3,3%. Ook Duits en Brits staatspapier genereert straks hogere rentes. Inflatie blijft algemeen op een gematigd niveau en ook de basisrente blijft nagenoeg onveranderd.

8. De dollar verliest verder aan waarde omdat steeds meer investeerders hun valutaportefeuille diversifiëren. Vooral de Mexicaanse peso, de Chinese yuan en het Britse pond winnen aan waarde tegenover de greenback. Valutamarkten worden verder kunstmatig beïnvloed waarbij Aziatische landen als China, Taiwan en India zich weten te bevoordelen.

9. De olieprijs evolueert opwaarts onder invloed van expansiebeperkingen. Volgens Goldman houdt deze tendens verder aan zolang de opkomende economieën blijven groeien en meer grondstoffen opeisen. Tegen de huidige prijsniveaus blijft de vraag naar olie het aanbod overtreffen.

10. Centrale banken blijven in hun economieën interveniëren om de pijn te verzachten. Dat is met name het geval in de VS (QE3), Groot-Brittannië en Zwitserland.

Bron: Wereldgeheimen.nl