Van verschillende kanten hoor en lees ik de laatste tijd dat Turkije druk bezig is zich voor te bereiden op een oorlog, of in ieder geval de schijn daartoe opwekt. Zo lijkt Turkije Griekenland op een andere manier lastig te willen dan op een economische manier: het aantal patrouille vluchten van Turkse verkenningsvliegtuigen is sterk verhoogd. Vaak worden deze vliegtuigen vergezeld door gevechtsvliegtuigen. Ze voeren daarbij vluchten uit vlakbij Griekse eilanden die dicht bij Turkije liggen. 1 Grieks eiland ligt zelfs maar 2 kilometer uit de kust van Turkije, het eiland Kastelorizo.
Nu is het zo dat Griekenland en Turkije al tientallen jaren met elkaar aan het ruziën zijn. Het conflict gaat dan om Cyprus. Dat is opgedeeld in een Turks gedeelte en een Grieks gedeelte. Cyprus is heel lang door de Engelsen bezet geweest, na WOII zette Engeland een groot proces in van dekolonisatie. Ook Cyprus moest weer zelfstandig worden. De Griekse bewoners wilden dat Cyprus een onderdeel van Griekenland zou worden, terwijl de Turkse enclave geen minderheid wilde worden in een Grieks land, zij stuurden daarom aan op een aansluiting bij Turkije. Dat monde uit in verschillende bloedige conflicten. Sinds enkele jaren leek de spanning wat weg te ebben, dit in het kader om Cyprus te laten aansluiten bij de EU. Ook Turkije wil graag bij de EU, dus beide partijen hadden een reden om het conflict op te ruimen. Tot nu toe is er echter nog weinig succes geboekt in de hereniging van beide delen.
Het leek dus beter te gaan, maar ziet Turkije zijn kans schoon nu Griekenland in grote problemen verkeerd, haar grondgebied wat te veroveren? Het lijkt in ieder geval te gaan om een groter plan, de Turkse leider Erdogan is al jaren bezig zijn macht uit te breiden. Eerder heeft hij in eigen land handig de legertop aan de kant gezet en lijkt Turkije van een seculiere staat te veranderen in een islamitische staat. Nu hij in eigen land de macht behoorlijk in handen heeft, heeft hij zijn ogen laten vallen op gebieden buiten de grens. Niet alleen Griekenland wordt bedreigd, ook Israël moet behoorlijk oorlogszuchtige retoriek aanhoren. Hierbij wordt de traditionele strijd van de islamitische wereld versus Israël vermengd met, zo lijkt het mij tenminste, een ordinaire strijd om wie de energiebronnen in die regio in handen krijgt.
Zo ligt er in het oostelijk deel van de Middellandse zee, voor de kust van Israël en de Gaza-strook een gasveld met een inhoud van ongeveer 100 miljard kubieke meter. Pakweg 60% hiervan behoort tot de Gaza-strook, maar door tegenwerking van Israël is er van exploitatie nog niet veel terecht gekomen. De oplossing zou zijn als de Palestijnen een eigen staat krijgen. Dan kan Israël daar weinig meer aan doen. En juist wie pleitte afgelopen dag opeens fel voor een Palestijnse staat? Juist, Erdogan. Hij noemde een Palestijnse staat zelfs een verplichting. Als islamitische staat in wording zou Erdogan bij een Palestijnse staat makkelijk aan gas kunnen komen.
Dit gasveld is overigens niet het enige veld in die regio, Israël heeft ook een contract gesloten met Cyprus (het Griekse deel uiteraard) over de exploitatie van een ander olie- en gasveld. Ook dit kon de goedkeuring van Erdogan niet echt wegdragen. Hij dreigde in verschillende toespraken met agressie richting Cyprus en Israël. Als je verder in het achterhoofd houdt dat Turkije het Griekse deel van Cyprus eigenlijk als eigen grondgebied onder bezetting beschouwd, dan kan men voorstellen dat Turkije niet echt blij is met deze deal, anders zou het gasveld namelijk compleet bij Turks grondgebied behoren.
Tot nu lijkt het verhaal vooral het verhaal te zijn van een fel politicus, maar de feiten wijzen erop dat Erdogan zijn woorden ook militair wil ondersteunen. Op verschillende militair-analytische websites is te vinden dat Turkije de laatste jaren zijn strijdmacht sterk aan het uitbreiden is. Stond Turkije in 2010 nog op de 10e plek van sterkste legers in de wereld, nu is dat al de 6e plek. Ter vergelijking: de V.S. staan nog op de 1e plek, Groot-Brittannië op de 5e plek en Israël op de 10e plek. Ook is Turkije verschillende militaire allianties aangegaan (vooral in de zin van wapenlevering) met bijvoorbeeld Indonesië.
Ook heeft Erdogan de complete legertop afgezet en vervangen door een aantal militairen waarmee zeer goed bevriend is. Daarmee is de erfenis van Ataturk, de stichter van het moderne Turkije, definitief verwijderd.
Verder heeft Erdogan besloten dat er 3 Turkse fregatten naar het oostelijk deel van de Middellandse Zee moeten gaan, om daar een nieuw Gaza-flottielje te beschermen tegen de Joodse agressie . Mochten ze daar Israëlische schepen buiten hun territoriale wateren tegenkomen dan moeten de Turken de wapensystemen van de Israëliërs uitschakelen. De Nederlandse regering heeft laten weten dergelijke „dreigende taal” niet op prijs te stellen, zo heeft minister Uri Rosenthal van Buitenlandse Zaken aan zijn Turkse ambtgenoot laten weten.
Vandaag werd verder bekend dat Griekenland en Israël een defensiepact hebben gesloten om zo veiliger te staan tegenover Turkije. De Griekse premier George Papandreou sprak daarbij zijn zorg uit over de toegenomen militaire activiteiten van Turkije. Strategisch gezien is dat een slimme zet van beide landen. Israël zal nu naar verwachting verschillende squadrons met vliegtuigen stationeren op Griekse vliegvelden. Mocht Turkije overgaan tot een aanval dan kan zijn nu van meerdere kanten door Israël aangevallen worden.
Al met al is de situatie in die regio dus in een rap tempo instabiel aan het worden. Bedenk daarbij ook dat Egypte sinds kort geen stabiel buurland meer is voor Israël en Erdogan zich massaal liet toejuichen in Caïro die scandeerde: 'Erdogan! Erdogan! Een echte moslim en geen lafaard! Turkije en Egypte, één vuist! De Gazablokkade zal worden doorbroken.' Een ander klein detail is dat het identificatiesysteem op de laatste Turkse F16's is aangepast. Israëlische vliegtuigen van de (IAF) worden voortaan als vijand aangemerkt. Andere radarsystemen van Turkse oppervlakteschepen en marine staan ook op het punt aangepast te worden. Het bevel komt rechtstreeks van Erdogan zelf.
Opvallend is wel weer dat Turkije toegestemd heeft in het bouwen van een raketschild in het Zuid-Oosten van het land. Dit raketschild dat door de NAVO, onder aanvoering van de V.S. wordt gebouwd, is uiteraard bedoeld tegen dreigingen vanuit het islamitische Iran dat ook al tijden oorlogszuchtige taal uit. Je zou verwachten dat Erdogan dat juist zou toejuichen. Gaat het hem dan niet om de islam, maar gewoon om de macht in de regio?
Bron: Wereldgeheimen.nl
