Microben ontdekt in meer dat al 2800 jaar van buitenwereld is afgesloten

Wetenschappers hebben in een meer dat al zeker 2800 jaar door een negentien meter dik pak ijs van de buitenwereld is afgesloten leven gevonden. In het meer – op Antarctica – troffen ze vele diverse en actieve bacteriën aan.

Wat de vondst zo bijzonder maakt, is dat het meer al zeker 2800 jaar lang van de buitenwereld is afgesloten. De organismen in het meer moeten het dus doen met wat zich in het meer bevindt, niet meer en niet minder. Als klap op de vuurpijl is het meer ook nog eens zeer zout en koud.

Extreem

De vondst wijst erop dat leven op veel extremere plaatsen en in veel extremere omstandigheden kan bestaan dan werd gedacht. “De lage temperatuur of het hoge zoutgehalte beperken het leven al, maar gecombineerd met de afwezigheid van zonlicht of enige nieuwe input van de atmosfeer, is dit een zeer lastige plek om te leven,” vertelt onderzoeker Peter Doran van de universiteit van Illinois in Chicago.

Chemische reacties

En toch redden de bacteriën het. Een analyse wijst erop dat chemische reacties tussen het zoute water en het onderliggende sediment lachgas en moleculaire waterstof voortbrengen. “Waterstof voorziet de microben mogelijk van de energie die zij nodig hebben,” stelt onderzoeker Fabien Kenig.

Boren

De onderzoekers ontdekten het leven in het afgesloten meer toen ze in het ijs boorden en enkele watermonsters verzamelden. In het zoute water vonden ze heel veel bacteriën die onderling ook nog eens sterk van elkaar verschillen. In de toekomst willen de wetenschappers graag meer over het meer en de organismen te weten komen. Zo hopen ze monsters van sedimenten te kunnen verzamelen om een beter beeld van de geschiedenis van het meer te krijgen.

Dat leven op zo’n extreme plaats voor kan komen, heeft mogelijk implicaties voor de zoektocht naar buitenaards leven. Mogelijk kunnen we dit op veel meer plekken dan gedacht vinden.

Geschreven door: Caroline Kraaijvanger

Bron: Scientias.nl

Ooit was er mogelijk warm water op Mars

Wetenschappers hebben uit meteorieten af kunnen leiden dat er ooit mogelijk warm water op Mars stroomde. De temperatuur van het water lag ergens tussen de 50 en 150 graden Celsius: temperaturen waarin microben op aarde prima kunnen gedijen. Maar of dat ook op Mars het geval was?

De onderzoekers bestudeerden meteorieten die op aarde zijn geland en afkomstig zijn van Mars. Ze waren vooral geïnteresseerd in meteorieten met smalle ‘aderen’ die gevuld zijn met mineralen die tot stand zijn gekomen door water dat nabij het oppervlak van Mars stroomde.

Carbonaat

De onderzoekers bestudeerden de mineralen in de meteorieten, meldt het blad

Earth and Planetary Science Letters. Zo ontdekten ze dat langs de wanden van de aderen ijzercarbonaat voorkwam. Dit kan alleen zijn ontstaan als er CO2-rijk water met een temperatuur van zo’n 150 graden Celsius voorkwam. Maar de onderzoekers troffen ook kleimineralen aan. Die zijn ontstaan toen het water afkoelde tot zo’n 50 graden Celsius. “De mineralogische details die we zien, vertellen ons dat koolstofdioxide een flinke druk uitoefende in de aderen om de carbonaten te vormen,” vertelt onderzoeker John Bridges. “De omstandigheden veranderden toen door minder koolstofdioxide in de vloeistof en zo ontstonden de kleimineralen.”

Inslagen

Kortweg komt het erop neer dat mineralen erop wijzen dat dat water op Mars eerst zo’n 150 graden Celsius was en carbonaten vormde, toen afkoelde naar 50 graden Celsius en klei vormde. “De drijvende kracht achter de verhitting van het water, kan een inslag op het oppervlak van Mars zijn geweest,” speculeert Bridges. En inslagen zijn er genoeg geweest op Mars: de rode planeet telt meer dan 635.000 flinke kraters. Genoeg plekken dus waar water verhit kon worden en mogelijk een behaaglijk thuis voor microben kon vormen.

De onderzoekers wijzen erop dat microben de reacties die tijdens het ontstaan van mineralen tot stand komen, gebruiken als een bron van energie. Ook halen ze er elementen uit die zeer belangrijk zijn voor de microben om te overleven. Bewijs dat microben op Mars voorkwamen, is het nog niet. Maar het maakt een scenario waarin leven op Mars voorkomt, wellicht ietsje aannemelijker.


Een ader van een meteoriet afkomstig van Mars. In de ader troffen onderzoekers klei en carbonaten aan. Foto: University of Leicester.

Bron: Scientias.nl

Vreemde ijskoude laag ontdekt in atmosfeer Venus

Arnauld Mahieux en zijn collega’s van het Belgisch Instituut voor Ruimte-Aëronomie (BIRA) hebben in de atmosfeer van Venus verrassend een zeer koud gebied waargenomen.

De terrestrische planeet staat bekend vanwege haar dichte atmosfeer en zeer hete oppervlak. De resultaten zijn verschenen in het Journal of Geophysical Research.

De laag is kouder dan de atmosfeer van onze eigen planeet en zou sneeuw of ijs kunnen vormen, zo blijkt uit nieuwe observaties met de Venus Express. “Het gaat om een geheel nieuwe ontdekking en we weten nog niet wat de precieze implicaties zullen zijn,” zei Håkan Svedhem van het Venus Express-project in een verklaring.

Droogijs

De wetenschappers wisten de temperaturen van de verschillende atmosferische lagen nauwkeurig af te leiden. De vreemde koude laag bevindt zich op zo’n 125 kilometer boven het oppervlak van Venus. Het is er zo’n -175 graden Celsius. Het koude gebied bevindt zich tussen twee warmere lagen.

“Omdat de temperatuur op bepaalde hoogtes onder het vriespunt schiet, vormt zich mogelijk droogijs of koolzuursneeuw in de koude laag,” zei Mahieux. Dat materiaal zou erg reflecterend moeten zijn. Venus Express heeft al geregeld zeer heldere gebieden waargenomen in de atmosfeer van de planeet. Dat zou mogelijk verklaard kunnen worden door het ijs.

Interplanetaire reis

Venus Express draait sinds 11 april 2006 in een baan rond Venus. De atmosfeer van de planeet wordt dus niet overal gekenmerkt door zeer hoge temperaturen. Het 1240 kilo wegende ruimtevaartuig is ontwikkeld voor de Europese ruimtevaartorganisatie ESA door een consortium van Europese bedrijven.

Het onbemande ruimtevaartuig werd op 9 november 2005 vanaf de lanceerbasis in Baikonoer in Kazachstan gelanceerd en kwam na een interplanetaire reis van 153 dagen aan bij Venus.

Begin dit jaar stelde Leonid Ksanfomaliti van het Instituut voor Ruimteonderzoek van de Russische Academie van Wetenschappen dat de Sovjet-sonde Venus-13 in 1982 al leven had gevonden op Venus.



Bron: Space.com via Niburu.nl

"Mogelijk veel meer bewoonbare planeten dan gedacht"

© Nasa. Een montering van het zonnestelsel van Nasa.

 

Er kunnen nog veel meer bewoonbare planeten zijn dan we tot nu toe hebben gedacht, suggereren nieuwe computermodellen. Wetenschappers hebben deze modellen ontwikkeld om planeten te kunnen identificeren in verre zonnestelsels die in staat zijn leven te ondersteunen.

 

Voorheen werd de bewoonbaarheid van planeten gebaseerd op de waarschijnlijke aanwezigheid van oppervlaktewater. Maar dit nieuwe computermodel kan planeten identificeren waar ondergronds water vloeibaar wordt gehouden door planetaire warmte.

Planeten die te dicht bij hun zon zijn, verliezen hun oppervlaktewater door verdamping. Het oppervlaktewater van planeten die zich in de verder afgelegen ijskoude uithoeken van hun zonnestelsel bevinden, verandert in ijs.

Sean McMahon, promovendus van de Aberdeen Universiteit, legde uit: 'Het leven 'zoals we het kennen' vereist vloeibaar water. Traditioneel worden planeten 'bewoonbaar' beschouwd als ze zich in de 'Goudlokjeszone' bevinden. Ze moeten niet te dicht en niet te ver weg bij hun zon zijn om vloeibaar water te houden.'

De wetenschappers denken nu dat die 'Goudlokjestheorie' (de afstand die een planeet van een ster af mag staan om er überhaupt leven te kunnen laten ontstaan, red.) veel te simpel is. 'We weten nu dat veel micro-organismen - misschien zelfs wel de helft van alle levenden wezens op aarde - diep in de rotsachtige korst van de planeet leven, dus niet aan de oppervlakte', aldus McMahon.

Planeten worden verwarmd door hun zonnen, maar de warmte komt ook vanuit het binnenste van de planeten. De temperatuur van de korst neemt toe met de diepte, waardoor planeten die te koud zijn voor vloeibaar oppervlaktewater, ondergronds wel warm genoeg kunnen zijn voor vloeibaar water om leven mogelijk te maken.

Met het nieuwe computermodel kan het ondergrondse water worden berekend en daarmee de mogelijkheid van leven. 'Ons model toont aan dat bewoonbare planeten veel meer verspreid kunnen zijn dan eerder werd gedacht', zegt McMahon.

Door: Martine Steenvort

Bron: DeMorgen.be

Leefbare superaarde 'recht voor onze neus'

Astronomen hebben een planeet ontdekt waarop leven mogelijk is. Bovendien bevindt de planeet zich niet in onze achtertuin, maar recht voor onze neus, aldus onderzoeksleider Steven Vogt.

De planeet staat op 22 lichtjaar van de aarde en heet officieel Gliese 581g, maar Vogt heeft het hemellichaam naar zijn vrouw vernoemd.

“Ik noem het Zarmina’s wereld,” zei Vogt. Een nieuwe studie onder leiding van astronomen van de Universiteit van Californië in Santa Cruz en het Carnegie Institution in Washington heeft aangetoond dat de planeet twee keer zo groot is als de aarde. Het gaat om een zogeheten superaarde, een planeet met een gasrijke atmosfeer die vloeistof kan vasthouden.

Bewoonbare zone

De onderzoekers kunnen nog niet met zekerheid zeggen of die vloeistof bevroren is of vrijelijk over de planeet stroomt. De temperatuur is er precies goed. Als je op de planeet zou staan dan zou je de warmte van de ster op je gezicht voelen. Het is echter nog niet duidelijk hoe het oppervlak van de planeet eruitziet, aldus Vogt.

De planeet bevindt zich in de bewoonbare of Goldilocks zone, een gebied waar het niet te koud of te warm is. Vogt voegde toe dat we uiteindelijk kunnen onderzoeken of er hoog ontwikkelde beschavingen leven.

Controversieel

De bevindingen van de hoogleraar zijn echter controversieel. Het is niet voor het eerst dat Vogt beweert een bewoonbare planeet te hebben ontdekt. In 2010 vlogen Amerikaanse onderzoekers en Zwitserse astronomen elkaar zowat in de haren. De astronomen die werken met planeetzoeker HARPS zeiden vier planeten te hebben ontdekt die rond dezelfde ster als Gliese 581g draaiden.

Het team van Vogt zette vraagtekens bij de data van het team en ontdekte nog twee planeten in de bewoonbare zone. Hij publiceerde zijn resultaten in het Astrophysical Journal. Volgens de astronomen klopte er niets van het onderzoek van Vogt. Een jaar later bevestigden ze het bestaan van vier planeten, maar niet de extra twee die Vogt had ontdekt.

“Ze verwijderden bewust bepaalde informatie uit de data waaruit bleek dat er meer in het systeem was te vinden dan ze de mensen vertelden,” zei Vogt. “Ze hielden die informatie achter.” Zijn studie verschijnt morgen in het tijdschrift Astronomische Nachrichten.

Bron: News.com.au via Niburu.nl

Zijn sommige UFO's levende ruimtewezens? (video)

Kunnen sommige UFO’s levende wezens zijn? Kan het zijn dat slimme levensvormen de kosmische leegte bewonen? Alhoewel biologen beweren dat de ruimte ongeschikt is voor biogenese, stelt de Russische astrofysicus Dr. Vitalii L. Goldanskii dat aanzienlijke hoeveelheden prebiotisch materiaal in en rond nevels of gaswolken kunnen samenklonteren. Mettertijd zou dergelijk materiaal kunnen evolueren naar een levensvorm die is aangepast om in de ruimte te kunnen overleven. Er zijn al tientallen organische verbindingen ontdekt in de ruimte, waaronder formaldehyde, blauwzuur en cellulose. Kortom, er is een overvloed aan bouwstenen aanwezig. Morfologie Ervan uitgaande dat ons universum ongeveer 13,7 miljard jaar oud is zouden deze levensvormen zich al vele miljarden jaren geleden ontwikkeld kunnen hebben. Gezien de leeftijd van het heelal zouden ze vele verschillende evolutionaire paden kunnen hebben ingeslagen. Hun morfologie kan zeer eenvoudig of buitengewoon complex zijn. Ze kunnen alleen leven of in grote kolonies. Hoewel het waarschijnlijk geen mensachtige wezens zullen zijn kan intelligentie een ontwikkelde eigenschap zijn. Beschermingsschild De levensvormen zouden voor hun levensbehoefte afhankelijk kunnen zijn van intergalactisch stof en gas. Ze kunnen zich hebben verspreid naar alle mogelijke sectoren in de ruimte, zowel binnen als buiten sterrenstelsels. Begiftigd met mobiliteit en intelligentie is het denkbaar dat sommige ons leefgebied zijn binnengegaan en worden gezien als UFO's. Mogelijk hebben ze een beschermingsschild ontwikkeld, al dan niet fysiek of elektromagnetisch van aard, waarmee ze in ons domein kunnen overleven. Het zouden dan letterlijk levende UFO’s zijn. Ruimtewormen Twee UFO-waarnemingen lijken dit intrigerende concept te ondersteunen. In 1976 materialiseerde zich bij de Roemeense stad Cluj-Napoca een ogenschijnlijk levende lichtbol. Foto’s van de entiteit werden door verschillende experts authentiek bevonden. In Brits-Columbia legde onderzoeker Dorothy Wilkinson in 1978 een bizarre slinger van lichten vast in de lucht. De objecten leken op ruimtewormen. Gezien de onmetelijke tijd en ruimte in het heelal behoort het zeker tot de mogelijkheden dat tenminste sommige UFO’s in feite levende ruimtewezens zijn. De omschrijving van de objecten komt overeen met de enorme 'sterrenschepen' die filmmaker Jose Escamilla laat zien in zijn film Interstellar uit 2007: Bron: Huffingtonpost.com  via Niburu.nl

'Verruim je blik in de zoektocht naar buitenaards leven'

In de zoektocht naar leven buiten de aarde moeten we niet langer kijken naar biologische indicatoren, maar ons richten tot de natuurkunde. Dat stelt kosmoloog Charley Lineweaver.

Wat is er mis met de huidige definitie van leven? Vrijwel alles, meent Lineweaver. Om te beginnen hebben we niet echt een definitie van leven.

Wanneer je biologen vraagt of virussen leven zegt de helft ja en de andere helft nee. We willen een definitie die elders in het universum ook toegepast kan worden. Dat zou goed van pas komen omdat NASA een instrument probeert te ontwikkelen om leven in het heelal te detecteren.

Paspoorten

Stel dat een historicus iets te weten wil komen over de geschiedenis van Frankrijk. De meeste Fransen hebben tegenwoordig paspoorten. Het zou absurd zijn wanneer de historicus opgravingen zou gaan doen in de hoop paspoorten te vinden. Frankrijk heeft door de tijd bepaalde ontwikkelingen doorgemaakt en enkel in de moderne versie van het land zie je paspoorten. Ook het leven heeft zo haar eigen ontwikkelingen doorgemaakt.

Veel biologen definiëren leven aan de hand van de term darwinisme. We doen alsof dat logisch is, maar dat blijkt niet het geval. Wat is de eenheid voor een darwiniaans proces? Het gen? De cel? Een meercellig organisme? Evolueert een stad? Is Gaia een levend wezen?

Vrije energie

In de natuur bestaat een systeem dat zich voedt met de vrije energie die wordt geassocieerd met de gradiënten uit de omgeving. Een orkaan voedt zich met de vrije energie van luchtdruk, luchtvochtigheid en temperatuurgradiënten. Orkanen drijven de vrije energie uiteen en brengen de omgeving weer in evenwicht.

Volgens Lineweaver is dergelijk onderscheid tussen systemen die in evenwicht zijn en systemen die niet in evenwicht zijn duidelijker dan de traditionele grens tussen wat leeft en wat niet. Het zou logischer zijn om de definitie van ‘leven’ op te rekken in plaats van steeds te zoeken naar een denkbeeldige grens. Mensen baseren zich op de onrealistische verwachting dat er een grens moet zijn waar we die in het verleden hebben geplaatst. We moeten het zwart-witdenken loslaten en rekening houden met een breed scala aan mogelijkheden, aldus Lineweaver.

Bron: Newscientist.com via Niburu.nl

Wetenschappers creëren alternatief voor DNA

Het is wetenschappers gelukt om kunstmatig genetisch materiaal te maken dat informatie kan opslaan en kan evolueren over generaties op een soortgelijke manier als DNA. Een ontdekking die naar verwachting onderzoek zal stimuleren in de geneeskunde en biotechnologie. En bovendien licht zal werpen op hoe moleculen zich miljarden jaren geleden voor het eerst vermenigvuldigden en zichzelf vormgaven om leven te creëren.

Uiteindelijk zou de creatie van DNA alternatieven ertoe kunnen leiden dat wetenschappers nieuwe vormen van leven zouden kunnen maken in een laboratorium.

Onderzoeks van het MRC Laboratorium van Moleculaire Biologie in Cambridge ontwikkelde chemische procedures om DNA en RNA, de moleculaire basis van al het leven, om te vormen naar zes alternatieve genetische polymeren die XNA’s worden genoemd.

Ze kamen erachter dat de XNA’s samen met DNA een dubbele helix kan vormen die stabielere is dan het gewone natuurlijke materiaal dat wij kennen.

In het tijdschrift ‘Journal Science’ beschreven de onderzoekers hoe ze XNA’s aan eiwitten konden binden. Iets wat kan betekenen dat deze polymeren kunnen worden ingezet als medicijnen die werken als antibiotica.

Volgens Gerald Joyce luiden deze bevingen een nieuw tijdperk van synthetische genetica in, met grote gevolgen voor de exobiologie, die zich bezighoudt met buitenaards leven.

Vertaling: Kees Schenk

Bron: Rawstory.com

Stem hem omhoog op Nujij!

‘Dinododer verspreidde aards leven tot buiten zonnestelsel’

Astronomen berekenden hoeveel stukken rots met levend materiaal het maakten tot Mars, Jupitermaan Europa en zelfs tot de nabije rode dwergster Gliese 581. De conclusies waren opmerkelijk.

Chicxulub-asteroïde slingerde biljoenen brokken de ruimte in

Ongeveer 65 miljoen jaar geleden, werd de aarde getroffen door een asteroïde van ongeveer tien kilometer doorsnede en met een massa van boven de duizend miljard ton. De onmiddelijke gevolgen van deze gebeurtenis zijn ondertussen bekend: honderden meters hoge tsunami’s, wereldwijde branden door enorme wolken oververhitte as en, als gevolg, het massaal uitsterven van landdieren, waaronder vrijwel alle dinosauriërs.



Lees verder op: Visionair.nl

Wetenschapper: 99 procent zeker over leven op Mars

Is er leven op Mars? Het is een vraag die we ons al lang stellen, maar een team wetenschappers is er nu voor 99 procent zeker van dat er iets leeft op de rode planeet.

Onderzoekers van de universiteit van Siena en het Keck Instituut in Californië onderzochten materiaal van een Mars-missie uit 1976. Er werd aangenomen dat het materiaal bewees dat er geologische activiteit was op Mars, maar niets biologisch.

Nieuwe experimenten doen vermoeden dat er toch tekenen van microben zijn. 'Tot nu toe ben ik er voor 99 procent zeker van dat er leven op Mars is', zegt professor Joseph D. Miller.

'Om een oud gezegde aan te halen: als het op een microbe lijkt en het zich als een microbe gedraagt, dan is het waarschijnlijk ook een microbe.' Enkele jaren geleden zorgde Nasa's Phoenix Mars Lander voor verrassende resultaten, waardoor het onderzoek verder werd gezet.

Bron: AD.nl

ESO: Miljarden 'leefbare' superaardes in Melkweg

Impressie van een zonsondergang op de superaarde Gliese 667 Cc. © ESO.

Een nieuw resultaat van ESO's 'planetenzoeker' HARPS laat zien dat er in de leefbare zones rond zwakke rode sterren in de Melkweg tientallen miljarden rotsachtige planeten te vinden zijn die niet veel groter zijn dan de aarde. Op deze superaardes is wellicht vloeibaar water. Honderd ervan bevinden zich op minder dan dertig lichtjaar van de zon.

Lees verder op: AD.nl

Russen bij 'buitenaards' meer zwijgen plots - Update

Er is al dagen geen contact meer met een team Russische wetenschappers dat op Antarctica boort naar het mysterieuze Vostokmeer. De wetenschappers proberen, in een race tegen de klok, het meer te bereiken voordat de Antarctische zomer voorbij is en het te koud wordt om weg te komen.

De vraag is nu wat er precies aan de hand is: laat de techniek het afweten of zijn de wetenschappers simpelweg te druk om contact met collega's in de bewoonde wereld op te nemen. De Russen werken onder extreme omstandigheden. De temperatuur bij het Vostokmeer, dat wellicht al een miljoen jaar onder een dik laag ijs ligt, is -66 graden.

Het ijs dat het meer bedekt is meer dan drie kilometer dik. Het water eronder kan er al twintig miljoen jaar liggen. De onderzoekers hebben haast. Ze moeten het meer bereiken, voordat het er te koud wordt en er geen vliegtuig meer kan landen om de wetenschappers op te halen. Vorig jaar mislukte de poging, toen moesten de wetenschappers een paar meter boven het water opgeven.

Vloeibaar

Wat men in het mystieke meer aan zal treffen, is totaal onbekend. Sommigen speculeren dat organismen er leven die zich aangepast hebben aan de hoge concentratie zuurstof. Het meer, 250 kilometer lang, 50 kilometer breed en honderden meters diep, blijft vloeibaar door geothermische warmte van de aarde en de hoge druk van het bovenliggende ijs.

Leven in het Vostokmeer zou kunnen betekenen dat op Europa, een maan van de planeet Jupiter, ook mogelijk leven kan zijn. Op deze maan bevindt zich namelijk een meer onder vergelijkbare omstandigheden. Het Vostokmeer wordt hierom ook vaak 'buitenaards' genoemd.

The Thing

De recente radiostilte doet denken aan een scène uit de horrorfilm 'The Thing'. In deze film ontdekken wetenschappers in het Antarctische ijs een ruimteschip. Wat volgt is een angstige en bloederige strijd tegen een verschrikkelijk buitenaards wezen.

Valery Lunkin, die de expeditie bij het Vostokmeer leidt, zei afgelopen maand: 'We weten niet wat er daar op ons wacht.'

Dolf Hendriks

Bron: AD.nl

De russen zijn weer opgedoken, en hebben het meer bereikt!

Stem voor buitenaards leven!

We worden door NASA overspoeld met berichten over ‘bewoonbare’ exoplaneten. Geen wonder. Exoplaneten moeten de organisatie redden.

Honderdzestig miljard planeten! Alleen al ons melkwegstelsel bevat 160 miljard planeten! En daarvan zijn er tien miljard die op de aarde lijken. Tien miljard planeten, geschikt voor leven. Dat duizelingwekkende getal werd begin januari gepubliceerd in het tijdschrift Nature. Die publicatie kwam niet echt uit de lucht vallen, want er was op dat moment een grote conferentie in Houston, gewijd aan exoplaneten. Zo’n bericht is dan leuk voor de deelnemers – voor de astronomen én de journalisten – die ook echt nieuws konden melden. Het is een oude tactiek. Begin december vorig jaar was er ook een conferentie gewijd aan exoplaneten, en toen kon NASA melden dat de Kepler-ruimtetelescoop zijn eerste bewoonbare planeet had ontdekt: Kepler 22b. En op 20 december maakte NASA bekend dat Kepler nóg twee ‘bewoonbare’ exoplaneten had ontdekt. NASA houdt de druk op de ketel. En dat is niet verwonderlijk. De toekomst van de organisatie hangt ervan af.

Lees verder op: DePers.nl

Rode dwergen wemelen van rotsachtige exoplaneten

De kleinste exoplaneet die rond een ster in de Hoofdreeks (dus niet uitgebrand of in een instabiele fase) is aangetroffen is een rotsachtige planeet bij een rode dwergster, iets groter dan Mars. Volgens schattingen heeft rond een derde van alle rode dwergen, waartoe meer dan driekwart van alle sterren worden gerekend, aardachtige planeten. Wanneer vinden we de eerste planeet met leven?

Lees verder op: Visionair.nl

SETI-project Kepler vangt mogelijk eerste signalen op

Het SETI-project van Kepler is van start en de voorlopige onderzoeksresultaten laten de eerste kandidaten zien waar zich mogelijk buitenaards leven bevindt.

In alle gevallen zou het echter om voorbeelden van aardse radiofrequentie interferentie (RFI) gaan, elektromagnetische straling die wordt uitgezonden door een externe bron.

Eén van de signalen is te zien in de onderstaande grafieken, één van een waarneming van Kepler Object of Interest (KOI) 817 en één van een observatie van KOI-812. Wanneer een enkel signaal afkomstig is van meerdere posities aan de hemel, zoals hier het geval is, gaat het waarschijnlijk om interferentie.

De signalen vertonen volgens de Universiteit van Californië in Berkeley echter veel gelijkenissen met signalen die naar verwachting worden uitgezonden door buitenaardse beschavingen. Ze hebben een zeer smalle bandbreedte, zoals wordt verwacht van kunstmatige signalen. De frequentie verandert door de tijd heen door de beweging van de bron ten opzichte van de ontvangende radiotelescoop, ook wel het dopplereffect genoemd.

De grafieken laten elektromagnetische energie zien. Heldere kleuren staan voor meer radio-energie op een bepaald tijdstip bij een bepaalde frequentie. Een radiostation dat bijvoorbeeld uitzendt op 101,5 MHz produceert rond die frequentie een grote hoeveelheid energie.

Buitenaardse technologieën

Alhoewel de signalen waarschijnlijk te maken hebben met interferentie lijken ze op signalen die naar verwachting worden geproduceerd door buitenaardse technologieën. De signalen hebben een smalle bandbreedte, veel smaller dan die van alle reeds bekende astrofysische fenomenen.
De eerste resultaten zijn tests van de algoritmen die worden toegepast voor alle observaties van planeten die ontdekt zijn met de Kepler-ruimtetelescoop. De komende weken en maanden worden meer resultaten verwacht terwijl bijna 50 TB aan data wordt verwerkt.

Download hier (pdf) een overzicht van alle 12 voorbeelden van signalen.

Bron: Niburu.nl & Berkeley.edu

Is het ethisch verantwoord Mars te terraformeren?

Een tweede aarde. Een tweede plek onder de zon waar we zonder zuurstofflessen of drukkoepels een ommetje kunnen maken. Maar… is dat wel ethisch verantwoord, vragen sommigen zich af.

We moeten onze wieg verlaten

De aarde is de wieg van de mensheid,maar de mens moet niet voor altijd in de wieg blijven, zo zei de Russische ruimtevaartvisionair Tsiolkovski al een eeuw geleden, toen de eerste moeizame proefvluchten met vliegtuigen plaatsvonden. Wat hebben we er aan als we gedetailleerde kennis hebben van onze buurplaneten,als er op een dag geen mensen op kunnen rondlopen en leven?

Lees verder op: Visionair.nl

Mars is ondergronds bewoonbaar

Grote delen van Mars zijn mogelijk bewoonbaar, zo stellen onderzoekers. Maar daarvoor moeten we wel even graven.

De onderzoekers baseren hun conclusies op een uitgebreide studie naar Mars. Eerder voerden ze al een vergelijkbaar onderzoek op aarde uit: ze keken welke aardse wateren bewoonbaar waren en welke niet. Nu hebben ze dezelfde technieken ook op Mars losgelaten.

Lees verder op: Scientias.nl

Kan leven bestaan zonder water?

Leven kan niet bestaan zonder water, is een befaamd dogma onder astrobiologen. Allerlei zeer ingewikkelde berekeningen worden losgelaten op exoplaneten om te bepalen of er daadwerkelijk vloeibaar water voor kan komen op een bepaalde plek. Terecht? Nee. Er zijn heel goed ook andere manieren denkbaar waarop leven zou kunnen functioneren.

Geen aards leven zonder water

Als de de tweede definitie hanteren: wat leeft moet een stofwisseling kennen etcetera, zien we dat water inderdaad essentieel is als oplosmiddel voor de stofwisseling. Zonder water geen stofwisseling, en dus geen leven. Organismen, zoals zaden, beerdiertjes en bacteriesporen kunnen in uitgedroogde vorm in een soort winterslaap gaan, maar gedurende die tijd vindt er – voorzover bekend – geen stofwisseling plaats. Er zijn geen aardse levensvormen bekend met een stofwisseling zonder water. Nu moet daar wel bij gezegd worden dat we nooit op zoek zijn geweest naar levensvormen die niet op de een of andere manier een ander systeem dan water gebruiken voor hun stofwisseling.

Lees verder: Visionair.nl

Luchtmacht wil bewoonbare planeet verkennen

Het bericht dat de Keppler missie een bewoonbare planeet heeft ontdekt is koud binnen, of er is alweer nieuws over deze planeet 22b. Het Amerikaanse ministerie van Defensie heeft aan Seti, de wetenschappelijke organisatie die speurt naar leven in het universum, gevraagd om de antennes op Keppler 22b te richten.

Als extra aanmoediging heeft de US Air Force Space Command een cheque voor een onbekend bedrag gestuurd naar het armlastige Seti. Dat heeft Seti vandaag bekend gemaakt. Het is de bedoeling dat voor het geld de radiotelescopen op Keppler 22b worden gericht om te luisteren of er elektromagnetische straling wordt geproduceerd die van een intelligent wezen afkomstig is.

Bron: Faqt.nl

Kepler bevestigt vondst 'bewoonbare' planeet

Impressie van de planeet Keppler 22b © NASA

De Kepler ruimtemissie heeft bevestigd dat de ruimtetelescoop een planeet heeft ontdekt op een 'bewoonbare' plek buiten ons zonnestelsel. Dat meldde de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA vandaag.

Franse wetenschappers bevestigden dit jaar dat ze de allereerste 'exoplaneet' hadden gevonden die zich op een plek bevindt die voldoet aan de belangrijkste eisen voor leven. Kepler 22b, die voor het eerst in 2009 werd gezien, is echter de eerste planeet die de NASA kan bevestigen.

Kepler 22b staat op de 'juiste' afstand van de ster waar hij omheen draait. Daardoor is op de planeet mogelijk water aanwezig en zijn atmosfeer en temperatuur wellicht geschikt voor leven. Of de planeet ook echt die voorwaarden voor leven herbergt, blijft echter de vraag. Het hemellichaam is zo'n 600 lichtjaar verwijderd van de aarde en is ruim 2 keer zo groot als onze planeet.

In zijn zoektocht kijkt de Kepler-ruimtetelescoop naar ongeveer een kwart procent van de sterrenhemel. In dat minieme gebied heeft de Kepler sinds 2009 al meer dan 1200 planeten gezien.

Bron: Volkskrant.nl