Posts tonen met het label exobiologie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label exobiologie. Alle posts tonen

zondag 13 januari 2013

Aardse bacterie kan in Mars-achtige omgeving overleven en groeien



Nieuw onderzoek wijst erop dat sommige aardse bacteriën de extreem lage luchtdruk, zeer lage temperaturen en beperkte hoeveelheid zuurstof op Mars prima kunnen weerstaan en onder die omstandigheden zelfs kunnen groeien.

“We willen weten of een aardse bacterie als je deze naar Mars transporteert kan overleven en groeien,” vertelt onderzoeker Wayne Nicholson. Om dat te kunnen achterhalen, moest simpelweg de proef op de som worden genomen. Wetenschappers verzamelden daarvoor bacteriën op zeer uiteenlopende plaatsen. Zo werden bacteriën uit Siberisch permafrost gehaald en verzamelden onderzoekers bacteriën die veelvuldig op ruimtevaartuigen voorkomen. Vervolgens stelden de onderzoekers de bacteriën bloot aan omstandigheden die vergelijkbaar waren met de omstandigheden op Mars. Zo kregen de bacteriën met hele lage temperaturen te maken, werden ze blootgesteld aan een zeer lage luchtdruk (7 millibar) en moesten ze het met weinig zuurstof doen.

Resultaten

Onder de bacteriën die uit Siberisch permafrost afkomstig waren, waren zes soorten – allemaal uit het geslacht Carnobacterium - die de omstandigheden prima aan konden. Zij overleefden het experiment niet alleen, maar groeiden ook. Onder de bacteriën die van ruimtevaartuigen werden geveegd, was er slechts één soort die de omstandigheden op Mars aankon: Serratia liquefaciens. Deze bacterie komt op tal van plaatsen op aarde voor en kan onder meer prima overleven op de menselijke huid, op planten en in de grond.

Overleven?
Hoewel bacteriën dus diverse aspecten van een leven op Mars aan lijken te kunnen, is nog niet bewezen dat ze ook daadwerkelijk op de rode planeet kunnen overleven. Er zijn namelijk nog meer factoren die de bacteriën het leven zuur kunnen maken. Denk aan de intense straling en droogte. Wetenschappers willen nu gaan achterhalen of ook dat factoren zijn die de bacteriën kunnen weerstaan.

Het onderzoek is belangrijk, zo benadrukken de wetenschappers. “Wanneer we een ruimtevaartuig naar Mars sturen, dan willen we er zeker van zijn dat we de landingsplek niet besmetten (met aardse bacteriën, die later onterecht voor Martiaans leven kunnen worden aangezien of het Marslandschap aantasten, red.),” vertelt onderzoeker Andrew Schuerger. Het is daarom belangrijk om te weten op welke plaatsen op Mars bacteriën het hoofd wel en niet boven water kunnen houden. Plaatsen waar bacteriën kunnen overleven, kunnen dan beter door Marsrovers gemeden worden om de kans op besmetting te voorkomen. Tegelijkertijd weten we dan ook dat dit de plaatsen zijn waar de kans op het aantreffen van buitenaards leven wellicht het grootst is. “Het is een dilemma,” stelt Nicholson. “Als je op zoek bent naar leven, dan wil je naar plaatsen gaan waar de kans op leven het grootst is, maar dit zijn ook de plaatsen die het meest gevoelig zijn voor besmetting door aardse organismen.”

Geschreven door:

Bron: Scientias.nl

dinsdag 27 november 2012

Microben ontdekt in meer dat al 2800 jaar van buitenwereld is afgesloten



Wetenschappers hebben in een meer dat al zeker 2800 jaar door een negentien meter dik pak ijs van de buitenwereld is afgesloten leven gevonden. In het meer – op Antarctica – troffen ze vele diverse en actieve bacteriën aan.

Wat de vondst zo bijzonder maakt, is dat het meer al zeker 2800 jaar lang van de buitenwereld is afgesloten. De organismen in het meer moeten het dus doen met wat zich in het meer bevindt, niet meer en niet minder. Als klap op de vuurpijl is het meer ook nog eens zeer zout en koud.

Extreem

De vondst wijst erop dat leven op veel extremere plaatsen en in veel extremere omstandigheden kan bestaan dan werd gedacht. “De lage temperatuur of het hoge zoutgehalte beperken het leven al, maar gecombineerd met de afwezigheid van zonlicht of enige nieuwe input van de atmosfeer, is dit een zeer lastige plek om te leven,” vertelt onderzoeker Peter Doran van de universiteit van Illinois in Chicago.

Chemische reacties

En toch redden de bacteriën het. Een analyse wijst erop dat chemische reacties tussen het zoute water en het onderliggende sediment lachgas en moleculaire waterstof voortbrengen. “Waterstof voorziet de microben mogelijk van de energie die zij nodig hebben,” stelt onderzoeker Fabien Kenig.

Boren

De onderzoekers ontdekten het leven in het afgesloten meer toen ze in het ijs boorden en enkele watermonsters verzamelden. In het zoute water vonden ze heel veel bacteriën die onderling ook nog eens sterk van elkaar verschillen. In de toekomst willen de wetenschappers graag meer over het meer en de organismen te weten komen. Zo hopen ze monsters van sedimenten te kunnen verzamelen om een beter beeld van de geschiedenis van het meer te krijgen.

Dat leven op zo’n extreme plaats voor kan komen, heeft mogelijk implicaties voor de zoektocht naar buitenaards leven. Mogelijk kunnen we dit op veel meer plekken dan gedacht vinden.

Geschreven door: Caroline Kraaijvanger

Bron: Scientias.nl

woensdag 12 september 2012

"Mogelijk veel meer bewoonbare planeten dan gedacht"


© Nasa. Een montering van het zonnestelsel van Nasa.
 
Er kunnen nog veel meer bewoonbare planeten zijn dan we tot nu toe hebben gedacht, suggereren nieuwe computermodellen. Wetenschappers hebben deze modellen ontwikkeld om planeten te kunnen identificeren in verre zonnestelsels die in staat zijn leven te ondersteunen.
 
Voorheen werd de bewoonbaarheid van planeten gebaseerd op de waarschijnlijke aanwezigheid van oppervlaktewater. Maar dit nieuwe computermodel kan planeten identificeren waar ondergronds water vloeibaar wordt gehouden door planetaire warmte.

Planeten die te dicht bij hun zon zijn, verliezen hun oppervlaktewater door verdamping. Het oppervlaktewater van planeten die zich in de verder afgelegen ijskoude uithoeken van hun zonnestelsel bevinden, verandert in ijs.

Sean McMahon, promovendus van de Aberdeen Universiteit, legde uit: 'Het leven 'zoals we het kennen' vereist vloeibaar water. Traditioneel worden planeten 'bewoonbaar' beschouwd als ze zich in de 'Goudlokjeszone' bevinden. Ze moeten niet te dicht en niet te ver weg bij hun zon zijn om vloeibaar water te houden.'

De wetenschappers denken nu dat die 'Goudlokjestheorie' (de afstand die een planeet van een ster af mag staan om er überhaupt leven te kunnen laten ontstaan, red.) veel te simpel is. 'We weten nu dat veel micro-organismen - misschien zelfs wel de helft van alle levenden wezens op aarde - diep in de rotsachtige korst van de planeet leven, dus niet aan de oppervlakte', aldus McMahon.

Planeten worden verwarmd door hun zonnen, maar de warmte komt ook vanuit het binnenste van de planeten. De temperatuur van de korst neemt toe met de diepte, waardoor planeten die te koud zijn voor vloeibaar oppervlaktewater, ondergronds wel warm genoeg kunnen zijn voor vloeibaar water om leven mogelijk te maken.

Met het nieuwe computermodel kan het ondergrondse water worden berekend en daarmee de mogelijkheid van leven. 'Ons model toont aan dat bewoonbare planeten veel meer verspreid kunnen zijn dan eerder werd gedacht', zegt McMahon.

Door: Martine Steenvort

Bron: DeMorgen.be

vrijdag 20 april 2012

Wetenschappers creëren alternatief voor DNA



Het is wetenschappers gelukt om kunstmatig genetisch materiaal te maken dat informatie kan opslaan en kan evolueren over generaties op een soortgelijke manier als DNA. Een ontdekking die naar verwachting onderzoek zal stimuleren in de geneeskunde en biotechnologie. En bovendien licht zal werpen op hoe moleculen zich miljarden jaren geleden voor het eerst vermenigvuldigden en zichzelf vormgaven om leven te creëren.

Uiteindelijk zou de creatie van DNA alternatieven ertoe kunnen leiden dat wetenschappers nieuwe vormen van leven zouden kunnen maken in een laboratorium.

Onderzoeks van het MRC Laboratorium van Moleculaire Biologie in Cambridge ontwikkelde chemische procedures om DNA en RNA, de moleculaire basis van al het leven, om te vormen naar zes alternatieve genetische polymeren die XNA’s worden genoemd.

Ze kamen erachter dat de XNA’s samen met DNA een dubbele helix kan vormen die stabielere is dan het gewone natuurlijke materiaal dat wij kennen.

In het tijdschrift ‘Journal Science’ beschreven de onderzoekers hoe ze XNA’s aan eiwitten konden binden. Iets wat kan betekenen dat deze polymeren kunnen worden ingezet als medicijnen die werken als antibiotica.

Volgens Gerald Joyce luiden deze bevingen een nieuw tijdperk van synthetische genetica in, met grote gevolgen voor de exobiologie, die zich bezighoudt met buitenaards leven.

Vertaling: Kees Schenk

Bron: Rawstory.com

Stem hem omhoog op Nujij!