Bevroren water op Mercurius

TUCSON - Op de noordpool van de planeet Mercurius is bevroren water gevonden. De tientallen centimeters dikke laag ijs ligt in een koud gebied, dat continu in de schaduw is.

Amerikaanse wetenschappers schrijven dat donderdag in de wetenschapspublicatie Science Express.

De onderzoekers denken dat het water op Mercurius is gekomen met een komeet, die ergens in de afgelopen 50 miljoen jaar is ingeslagen. „Als er waterijs is, is er een manier waarop waterijs op alle planeten komt. Dat vertelt ons iets over de geschiedenis van het zonnestelsel en hoe het water bij de binnenste planeten kwam”, zeggen ze.

Water is de bron van leven op aarde. Als wetenschappers doorkrijgen hoe het water miljarden jaren geleden op onze planeet kwam, kunnen ze een beter beeld krijgen van het ontstaan van leven.

Het ijs werd ontdekt met de Amerikaanse satelliet Messenger. Die draait sinds maart vorig jaar rond Mercurius. Over de kleine planeet, die in ons zonnestelsel het dichtst bij de zon staat, is nog niet veel bekend.

Bron: Telegraaf.nl

Wetenschappers creëren alternatief voor DNA

Het is wetenschappers gelukt om kunstmatig genetisch materiaal te maken dat informatie kan opslaan en kan evolueren over generaties op een soortgelijke manier als DNA. Een ontdekking die naar verwachting onderzoek zal stimuleren in de geneeskunde en biotechnologie. En bovendien licht zal werpen op hoe moleculen zich miljarden jaren geleden voor het eerst vermenigvuldigden en zichzelf vormgaven om leven te creëren.

Uiteindelijk zou de creatie van DNA alternatieven ertoe kunnen leiden dat wetenschappers nieuwe vormen van leven zouden kunnen maken in een laboratorium.

Onderzoeks van het MRC Laboratorium van Moleculaire Biologie in Cambridge ontwikkelde chemische procedures om DNA en RNA, de moleculaire basis van al het leven, om te vormen naar zes alternatieve genetische polymeren die XNA’s worden genoemd.

Ze kamen erachter dat de XNA’s samen met DNA een dubbele helix kan vormen die stabielere is dan het gewone natuurlijke materiaal dat wij kennen.

In het tijdschrift ‘Journal Science’ beschreven de onderzoekers hoe ze XNA’s aan eiwitten konden binden. Iets wat kan betekenen dat deze polymeren kunnen worden ingezet als medicijnen die werken als antibiotica.

Volgens Gerald Joyce luiden deze bevingen een nieuw tijdperk van synthetische genetica in, met grote gevolgen voor de exobiologie, die zich bezighoudt met buitenaards leven.

Vertaling: Kees Schenk

Bron: Rawstory.com

Stem hem omhoog op Nujij!

Water heeft geheugen - Update

Water, gewoon een vloeistof of nog veel meer? Veel onderzoekers zijn ervan overtuigd dat water informatie kan opslaan. En we deze informatie ook weer uit het water terug zouden kunnen halen. De mogelijkheden toepassingen zijn ontelbaar. Onbeperkte houdbaarheid en opslagruimte. En de sleutel tot het ontdekken van de oorsprong van het leven op onze planeet. Het onderzoek naar de mogelijkheden van water is nog maar net begonnen.

Bron: Youtube.nl

Stem hem omhoog op Nujij!

Na wat tips wat nujij lezers en wat nader onderzoek, is dit waarschijnlijk niet een ''degelijk wetenschappelijke onderzoek''. De ideeen  in het filmpje blijven intressant. Maar voorlopig is er geen geaccepteerd wetenschappelijk onderzoek waaruit daadwerkelijk blijkt dat water een geheugen heeft. Als je dit toch intressant vind raad ik je aan om naar de website van Emoto te gaan. Hij heeft hier veel onderzoek naar gedaan. En al ben ik persoonlijk een gelover wat betreft Emoto. In de wetenschap kringen wordt hij erg bekritiseerd. Niet heel raar, want zijn onderzoeken zijn niet volledig wetenschappelijk.

‘Leven begon als organisme zo groot als de aarde’

Volgens steeds meer biologen leefde er drie miljard jaar geleden een onsterfelijk superorganisme dat de oceanen van de aarde vulde: de voorouder van alle leven op aarde. Tot het superorganisme in drieën splitste.

Levende oceanen

De meest geliefde science fiction film onder wetenschappers ooit is Solaris, gebaseerd op een roman van SF-schrijver Stanislav Lem over een mysterieuze planeet waarvan de oceaan één enkele levende oceaan vormt. Lem blijkt over opmerkelijke profetische gaven te hebben beschikt. De aarde had drie miljard jaar geleden veel weg van een superorganisme.

Het oppervlak van de planeet Solaris uit de gelijknamige SF-roman van Stanislaw Lem bestaat uit een enkele levende oceaan. De aarde drie miljard jaar geleden had hier veel van weg.

DNA-computer produceerde levenvatbare cel

Alle leven op aarde bestaat uit cellen (virussen kunnen zich zonder cel niet vermenigvuldigen). Al deze cellen hebben bepaalde gemeenschappelijke kenmerken, waardoor biologen vermoeden dat LUCA, voluit Last Universal Common Ancestor, zoals de laatste gemeenschappelijke voorouder heet onder evolutiebiologen, deze kenmerken ook had. Dit organisme, zo lijkt het, was niet één enkele cel maar bestond uit een levende oceaan. Een levende oersoep zo groot als een planeet, die zich uiteindelijk in de drie oerkoninkrijken van het leven splitste: bacteriën, archaeae en cellen met een celkern (waaronder die van mensen). De laatste onderzoeksresultaten versterken het beeld dat drie miljard jaar geleden cellen lukraak erfelijk materiaal uitwisselden om te overleven. Cellen concurreerden niet maar wisselden voortdurend DNA uit om zo aan nuttige onderdelen te komen. Hierdoor ontstond een wereldomvattend mega-organisme, een gigantische DNA- of RNA-computer met maar één opdracht: produceer een succesvolle, levensvatbare cel.

Lees verder op: Visionair.nl