Posts tonen met het label genetica. Alle posts tonen
Posts tonen met het label genetica. Alle posts tonen

dinsdag 13 november 2012

Worden we langzaamaan minder intelligent?



De moderne mens evolueerde onder druk van natuurlijke en seksuele selectie. Maar hoe zit het met de menselijke intelligentie? Is ons cognitief vermogen gestaag toegenomen sinds onze voorouders de eerste stenen werktuigen maakten, of zijn onze slimste dagen achter de rug?

Gerald Crabtree, een geneticus aan de Stanford University in Californië, wedt op het laatste. Hij meent dat als een gemiddelde Griek uit 1000 voor Christus in deze tijd werd geplaatst, hij veel slimmer zou zijn dan wij. Volgens hem is ons intellect aan het afnemen sinds de uitvinding van de landbouw en doordat we dicht opeen wonen.

Als je in de oudheid te dom was om te overleven door jagen en verzamelen, moest je dat vaak bekopen met de dood. Daardoor, stelt Crabtree, stierven de dommen uit, en leefden de slimmeriken voort, die hun intelligentie doorgaven aan hun nakomelingen. Maar tegenwoordig is dat anders, schrijft Crabtree in Trend in Genetics. ’Als op Wall Street een CEO zo’n zelfde conceptuele fout maakt, krijgt hij een substantiële bonus en een aantrekkelijkere partner. Het is duidelijk dat extreme selectie iets uit het verleden is.’

De wetenschapper berekende dat er 2000 tot 5000 genen een rol spelen in de menselijke intellectuele capaciteiten. Maar volgens hem is er schade aangericht door nieuwe mutaties in de afgelopen 3000 jaar ofwel in 120 generaties.

Crabtrees conclusie: het intellectuele hoogtepunt van de mens is bereikt in het verre verleden.

Door : Monique Smits

Bron: The Guardian via Welingelichtekringen.nl

zaterdag 26 november 2011

‘Leven begon als organisme zo groot als de aarde’

Volgens steeds meer biologen leefde er drie miljard jaar geleden een onsterfelijk superorganisme dat de oceanen van de aarde vulde: de voorouder van alle leven op aarde. Tot het superorganisme in drieën splitste.

Levende oceanen

De meest geliefde science fiction film onder wetenschappers ooit is Solaris, gebaseerd op een roman van SF-schrijver Stanislav Lem over een mysterieuze planeet waarvan de oceaan één enkele levende oceaan vormt. Lem blijkt over opmerkelijke profetische gaven te hebben beschikt. De aarde had drie miljard jaar geleden veel weg van een superorganisme.

Het oppervlak van de planeet Solaris uit de gelijknamige SF-roman van Stanislaw Lem bestaat uit een enkele levende oceaan. De aarde drie miljard jaar geleden had hier veel van weg.
Het oppervlak van de planeet Solaris uit de gelijknamige SF-roman van Stanislaw Lem bestaat uit een enkele levende oceaan. De aarde drie miljard jaar geleden had hier veel van weg.

DNA-computer produceerde levenvatbare cel

Alle leven op aarde bestaat uit cellen (virussen kunnen zich zonder cel niet vermenigvuldigen). Al deze cellen hebben bepaalde gemeenschappelijke kenmerken, waardoor biologen vermoeden dat LUCA, voluit Last Universal Common Ancestor, zoals de laatste gemeenschappelijke voorouder heet onder evolutiebiologen, deze kenmerken ook had. Dit organisme, zo lijkt het, was niet één enkele cel maar bestond uit een levende oceaan. Een levende oersoep zo groot als een planeet, die zich uiteindelijk in de drie oerkoninkrijken van het leven splitste: bacteriën, archaeae en cellen met een celkern (waaronder die van mensen). De laatste onderzoeksresultaten versterken het beeld dat drie miljard jaar geleden cellen lukraak erfelijk materiaal uitwisselden om te overleven. Cellen concurreerden niet maar wisselden voortdurend DNA uit om zo aan nuttige onderdelen te komen. Hierdoor ontstond een wereldomvattend mega-organisme, een gigantische DNA- of RNA-computer met maar één opdracht: produceer een succesvolle, levensvatbare cel.

Lees verder op: Visionair.nl