Mysterieuze puls op aarde lijkt zonne-eruptie te beantwoorden

Toen op 17 mei jongstleden een uitbarsting plaatsvond op de zon werd een stroom van hoogenergetische deeltjes op de aarde afgestuurd.

Deze deeltjes legden de 150 miljoen kilometer tussen de aarde en de zon af in slechts 20 minuten, wat betekent dat ze bijna de lichtsnelheid bereikten.

Een zee van neutronen raakte het aardoppervlak. Een dergelijke zeldzame gebeurtenis wordt ook wel een ground level enhancement genoemd, of GLE. Deze eerste GLE sinds 2006 werd vastgelegd door de Russisch-Italiaanse ruimtesonde Pamela. Het vertelt ons dat het zonnemaximum nabij is.

Neutronendetectoren over de hele aarde lichtten voor het eerst in zes jaar op. Deze mysterieuze puls op aarde leek de uitbarsting op de zon te ‘beantwoorden’.

Hoogenergetische kosmische straling

Pamela, wat staat voor Payload for Antimatter-Matter Exploration and Light-nuclei Astrophysics, is ontwikkeld om hoogenergetische kosmische straling uit de intergalactische ruimte te detecteren. Op 17 mei overtuigden wetenschappers van het Goddard Space Flight Center van NASA het Russische team van Pamela om de zonne-eruptie van die dag vast te leggen.

Voor het eerst zijn de zonnedeeltjes vanuit de ruimte gemeten die neutronenstormen vormen. Wetenschappers hopen de data te kunnen gebruiken om meer te leren over de creatie van een GLE en waarom de middelmatige zonnevlam op 17 mei er één voortbracht.

Wetenschappelijke puzzel

“Gewoonlijk verwachten we een GLE na een gigantische coronale massa-ejectie of een grote X-klasse zonnevlam,” zei Georgia de Nolfo van het Goddard Space Flight Center. “We proberen deze wetenschappelijke puzzel op te lossen.”

M-klasse zonnevlam afkomstig uit zonnevlek AR 1476 op 17 mei 2012

In de afgelopen 70 jaar zijn nog geen 100 GLE’s gedetecteerd. De meest krachtige vond plaats op 23 februari 1956. Een GLE kan onder meer gevoelige elektronica verstoren. Uit recente studies (pdf) blijkt bovendien dat dergelijke zonneactiviteit ook een effect heeft op biologische systemen en ontwikkeling. Ons DNA verandert.

Bronnen: Universetoday.com & Dailymail.co.uk via Niburu.nl

Homeopathisch middel vermindert DNA-schade blijkt uit wetenschappelijke studie

Uit een onderzoek uitgevoerd door het Cytogenetica en Moleculaire Biologie Laboratorium in India blijkt het geneesmiddel Arnica montana, geprepareerd in een sterkte van 30c, de schade en oxidatieve stress van een bacterie die werd blootgesteld aan ultraviolet (UV) straling verminderd.

Bekijk het volledige onderzoeksabstract hier Pubmed.gov

Wetenschappers creëren alternatief voor DNA

Het is wetenschappers gelukt om kunstmatig genetisch materiaal te maken dat informatie kan opslaan en kan evolueren over generaties op een soortgelijke manier als DNA. Een ontdekking die naar verwachting onderzoek zal stimuleren in de geneeskunde en biotechnologie. En bovendien licht zal werpen op hoe moleculen zich miljarden jaren geleden voor het eerst vermenigvuldigden en zichzelf vormgaven om leven te creëren.

Uiteindelijk zou de creatie van DNA alternatieven ertoe kunnen leiden dat wetenschappers nieuwe vormen van leven zouden kunnen maken in een laboratorium.

Onderzoeks van het MRC Laboratorium van Moleculaire Biologie in Cambridge ontwikkelde chemische procedures om DNA en RNA, de moleculaire basis van al het leven, om te vormen naar zes alternatieve genetische polymeren die XNA’s worden genoemd.

Ze kamen erachter dat de XNA’s samen met DNA een dubbele helix kan vormen die stabielere is dan het gewone natuurlijke materiaal dat wij kennen.

In het tijdschrift ‘Journal Science’ beschreven de onderzoekers hoe ze XNA’s aan eiwitten konden binden. Iets wat kan betekenen dat deze polymeren kunnen worden ingezet als medicijnen die werken als antibiotica.

Volgens Gerald Joyce luiden deze bevingen een nieuw tijdperk van synthetische genetica in, met grote gevolgen voor de exobiologie, die zich bezighoudt met buitenaards leven.

Vertaling: Kees Schenk

Bron: Rawstory.com

Stem hem omhoog op Nujij!

Synthetische biologie: leven maken in stilte

Heel stilletjes is de moleculaire biologie in een nieuwe fase terechtgekomen, niet alleen van knippen en plakken van bestaand genetisch materiaal, maar nu ook de fase van leven als tekentafelproject: de synthetische biologie.

J. Craig Venter, mede-ontrafelaar van het menselijke genoom, heeft zich op de synthese van nieuw leven gestort. In 2007 kondigde hij met veel aplomb aan dat zijn instituut een chromosoom van de bacterie Mycoplasma genitalium had gesynthetiseerd. In augustus 2009 meldde het instituut dat het een met behulp van een gist ‘gebouwd’ chromosoom van Mycoplasma mycoides, een familielid van M. genitalium, had overgeplant in M. capricolum. Ondertussen, medio 2010, heeft Venter het voor elkaar: de ‘nieuwe’ bacterie JCV0.2 is geboren.

De synthetische biologie begint met het nabouwen van bestaande, relatief eenvoudige systemen, zoals het chromosoom van een bacterie of van het roemruchte virus dat begin van de twintigste eeuw de dodelijke Spaanse griep veroorzaakte.

Lees verder op: Sync.nl

Eerste gekloonde mammoet op komst?

 

Wetenschappers uit Japan en Rusland denken dat ze een mammoet kunnen klonen. Ze hebben immers goed bewaard beenmerg gevonden in een bot dat in de permafrost van Siberië verborgen lag.

Volgend jaar zullen de wetenschappers samen een onderzoek voeren dat moet leiden tot de eerste kloon van het uitgestorven zoogdier. Ze zouden daarvoor de eicellen van een olifant vervangen door cellen van een mammoet. Zo moeten er embryo's ontstaan met mammoet-DNA.

Die embryo's moeten dan in de baarmoeder van een olifant ingeplant worden. Beide soorten zijn familie van elkaar. Het klonen van een mammoet is voor veel wetenschappers al meer dan tien jaar een uitdaging. De dieren zijn ruim 10.000 jaar geleden verdwenen. Ironisch genoeg is het bewuste bot dankzij de opwarming van de planeet gevonden. De bodem is in het oosten van Rusland normaal immers permanent bevroren.

Bron: Wereldgeheimen.nl

‘Leven begon als organisme zo groot als de aarde’

Volgens steeds meer biologen leefde er drie miljard jaar geleden een onsterfelijk superorganisme dat de oceanen van de aarde vulde: de voorouder van alle leven op aarde. Tot het superorganisme in drieën splitste.

Levende oceanen

De meest geliefde science fiction film onder wetenschappers ooit is Solaris, gebaseerd op een roman van SF-schrijver Stanislav Lem over een mysterieuze planeet waarvan de oceaan één enkele levende oceaan vormt. Lem blijkt over opmerkelijke profetische gaven te hebben beschikt. De aarde had drie miljard jaar geleden veel weg van een superorganisme.

Het oppervlak van de planeet Solaris uit de gelijknamige SF-roman van Stanislaw Lem bestaat uit een enkele levende oceaan. De aarde drie miljard jaar geleden had hier veel van weg.

DNA-computer produceerde levenvatbare cel

Alle leven op aarde bestaat uit cellen (virussen kunnen zich zonder cel niet vermenigvuldigen). Al deze cellen hebben bepaalde gemeenschappelijke kenmerken, waardoor biologen vermoeden dat LUCA, voluit Last Universal Common Ancestor, zoals de laatste gemeenschappelijke voorouder heet onder evolutiebiologen, deze kenmerken ook had. Dit organisme, zo lijkt het, was niet één enkele cel maar bestond uit een levende oceaan. Een levende oersoep zo groot als een planeet, die zich uiteindelijk in de drie oerkoninkrijken van het leven splitste: bacteriën, archaeae en cellen met een celkern (waaronder die van mensen). De laatste onderzoeksresultaten versterken het beeld dat drie miljard jaar geleden cellen lukraak erfelijk materiaal uitwisselden om te overleven. Cellen concurreerden niet maar wisselden voortdurend DNA uit om zo aan nuttige onderdelen te komen. Hierdoor ontstond een wereldomvattend mega-organisme, een gigantische DNA- of RNA-computer met maar één opdracht: produceer een succesvolle, levensvatbare cel.

Lees verder op: Visionair.nl