Wormgaten blijken toch mogelijk. Althans, dat is wat een groep fysici uit Duitsland en Griekenland heeft laten zien. Dit zelfs zonder de exotische negatieve energie. Wanneer kunnen we een reisje naar bijvoorbeeld het spectaculaire Hoags Object boeken?
Wat zijn wormgaten?
Ze vormen één van de wiskundige oplossingen van de differentaalvergelijking die de algemene relativiteitstheorie vormt: wormgaten. Zo ontdekte de Oostenrijkse fysicus Ludwig Flamm in 1916 al. Dus kunnen ze in theorie bestaan. Wormgaten, ook bekend als wormtunnels, zijn een soort dwarsverbindingen die ver van elkaar gelegen punten in ruimtetijd met elkaar verbinden. Zo zou er een wormgat kunnen bestaan dat bijvoorbeeld ons zonnestelsel met het stelsel van de ster Wega verbindt. We zouden dan in zeer korte tijd de tientallen lichtjaren die ons van Wega scheiden kunnen doorkruisen. Tot nu toe wil het echter niet echt opschieten met het bouwen van – of zelfs ontdekken van – een wormgat. Logisch ook. Volgens de huidige theoretische stand van zaken heb je namelijk materie met negatieve energie nodig om een wormgat open te houden. Dat is volgens de huidige stand van de natuurkunde onmogelijk. Er bestaan voorzover we weten geen deeltjes met een negatieve energie (al zijn er onderdelen van kwantumvelden met een negatieve energie; ook het Casimireffect wordt door negatieve energie veroorzaakt).
Lees verder op: Visionair.nl
Posts tonen met het label Snelheid van het licht. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Snelheid van het licht. Alle posts tonen
dinsdag 13 maart 2012
donderdag 23 februari 2012
Fout ontdekt in neutrino-proef
Europese onderzoekers hebben een technische fout ontdekt in het experiment waarvan de uitkomst was dat deeltjes sneller dan het licht gingen.
Lees verder op: NOS.nl
Lees verder op: NOS.nl
donderdag 2 februari 2012
Mysterieuze radiogolven in sterrenstelsel vlakbij
Een mysterieuze radiobron in sterrenstelsel M82 bezorgt astrofysici zware hoofdbrekens.
Radiosignalen van een onbekend object in het “nabije” (nog altijd 16 miljoen lichtjaren ver weg) sterrenstelsel M82 doken tussen 25 april en 3 mei 2009 opeens op. Opmerkelijk is dat de radiogolven op niets lijken dat tot nu toe waar dan ook in het heelal is waargenomen.
Lees verder op: Visionair.nl
donderdag 15 december 2011
dinsdag 22 november 2011
Neutrino's reizen niet sneller dan licht?
Een wetenschappelijk team heeft de bevindingen van een ander ontkend dat neutrino's sneller dan het licht kunnen reizen, bericht de BBC.
In september stond niet alleen de wetenschappelijke gemeenschap op haar kop toen vorsers aan het Europees Centrum voor Deeltjesfysica CERN in Genève aankondigden bij herhaalde proeven in het kader van het Opera-eximeriment te hebben vastgesteld dat neutrino's, die elementaire deeltjes zijn, sneller dan het licht hadden gereisd. Die snelheid gold dan toe als onoverschrijdbaar.
Vorige week liet het team weten dat nieuwe tests met een andere methodologie hetzelfde opleverden: de neutrino's legden sneller dan het licht doorheen alles de afstand af van het CERN naar het ondergrondse Italiaanse lab Gran Sasso reisden. De neutrino's werden nu één voor één bekeken.
Maar het team van het Icarus-experiment in Gran Sasso biedt nu weerwerk. Het zegt dat de neutrino's geen energie lijken te hebben verloren op hun reis. Zij konden aldus de lichtsnelheid niet hebben overschreden.
Enkele weken geleden hadden wetenschappers in het gezaghebbende vakblad Physical Review Letters al geopperd dat sneller dan het licht reizende deeltjes energie moeten verliezen en aldus moeten vertragen tot lichtsnelheid. (belga/vsv)
Bron: Demorgen.be
vrijdag 18 november 2011
OPERA herbevestigt sneller-dan-licht neutrino’s
Nieuwe tests van de onderzoeksgroep OPERA in Italië, deze keer uitgevoerd met een nog hogere precisie, bevestigen dat OPERA neutrino’s gedetecteerd heeft die sneller dan het licht reizen. Niet alle leden van de groep zijn het er echter mee eens en sommigen weigerden hun naam te zetten onder het artikel. Met reden.
Statistische onzekerheid zaaide twijfel
OPERA (Oscillation Project with Emulsion-Tracking Apparatus) meet de eigenschappen van neutrino’s die door de aarde reizen vanuit het CERN lab in Genève naar het neutrino-observatorium onder de Gran Sasso granietberg, niet ver van Rome. 22 september 2011 publiceerde de groep een rapport op ArXiv, waaruit bleek dat de neutrino’s ongeveer zestig nanoseconden eerder in Gran Sasso arriveerden dan de lichtsnelheid toelaat. De onderzoekers bereikten dit resultaat door de verdeling in de tijd van afgevuurde protonen in de pulsen van 10,5 microseconde, waarmee de neutrino’s worden geproduceerd, te vergelijken met de tijdstippen waarop neutrino’s in de detector werden gemeten. Statistiek is gebaseerd op waarschijnlijkheid en kansverdeling en is daarmee per definitie onnauwkeurig. Ter vergelijking: de puls duurde honderden keren zo lang als het gemeten verschil met de lichtsnelheid. Bedenk hierbij ook dat er maar enkele neutrino’s worden waargenomen. Dit was dan ook een belangrijk punt van kritiek.
Nieuwe tests elimineerden statistische onzekerheid
De nieuwe tests, voltooid rond 6 november 2011, rekenden af met statistiek door de pulsen slechts 1 tot 2 nanoseconden, 10 000 maal zo kort dus, te laten duren. Elke neutrino die in Gran Sasso waar werd genomen kon zo exact worden vastgenageld aan een specifieke puls. De wetenschappers stelden nu opnieuw vast dat de neutrino’s 60 nanoseconden eerder arriveerden met een onzekerheidsmarge van 10 nanoseconden – vergelijkbaar met de eerste meetresultaten. De tests werden gedurende tien dagen uitgevoerd. Hierbij werden twintig ‘events’ geproduceerd (vermoedelijk wordt hiermee bedoeld: geslaagde neutrinodetecties). De onderzoeksgroep liep ook hun oorspronkelijke statistische analyse na.
Lees verder op: Visionair.nl
Statistische onzekerheid zaaide twijfel
OPERA (Oscillation Project with Emulsion-Tracking Apparatus) meet de eigenschappen van neutrino’s die door de aarde reizen vanuit het CERN lab in Genève naar het neutrino-observatorium onder de Gran Sasso granietberg, niet ver van Rome. 22 september 2011 publiceerde de groep een rapport op ArXiv, waaruit bleek dat de neutrino’s ongeveer zestig nanoseconden eerder in Gran Sasso arriveerden dan de lichtsnelheid toelaat. De onderzoekers bereikten dit resultaat door de verdeling in de tijd van afgevuurde protonen in de pulsen van 10,5 microseconde, waarmee de neutrino’s worden geproduceerd, te vergelijken met de tijdstippen waarop neutrino’s in de detector werden gemeten. Statistiek is gebaseerd op waarschijnlijkheid en kansverdeling en is daarmee per definitie onnauwkeurig. Ter vergelijking: de puls duurde honderden keren zo lang als het gemeten verschil met de lichtsnelheid. Bedenk hierbij ook dat er maar enkele neutrino’s worden waargenomen. Dit was dan ook een belangrijk punt van kritiek.
Een onderdeel van de detector van OPERA. Bron: OPERA
Nieuwe tests elimineerden statistische onzekerheid
De nieuwe tests, voltooid rond 6 november 2011, rekenden af met statistiek door de pulsen slechts 1 tot 2 nanoseconden, 10 000 maal zo kort dus, te laten duren. Elke neutrino die in Gran Sasso waar werd genomen kon zo exact worden vastgenageld aan een specifieke puls. De wetenschappers stelden nu opnieuw vast dat de neutrino’s 60 nanoseconden eerder arriveerden met een onzekerheidsmarge van 10 nanoseconden – vergelijkbaar met de eerste meetresultaten. De tests werden gedurende tien dagen uitgevoerd. Hierbij werden twintig ‘events’ geproduceerd (vermoedelijk wordt hiermee bedoeld: geslaagde neutrinodetecties). De onderzoeksgroep liep ook hun oorspronkelijke statistische analyse na.
Lees verder op: Visionair.nl
donderdag 13 oktober 2011
Snelle deeltjes: redt Einstein zijn eigen hachje?
Geschreven door Caroline Hoek
Onlangs stelden wetenschappers dat deeltjes sneller konden reizen dan het licht en Einsteins wet braken. Maar Einstein slaat terug.
Eind september maakten wetenschappers van CERN bekend dat ze deeltjes hadden waargenomen die sneller konden reizen dan het licht. Ze benadrukten dat die waarnemingen nog wel herhaald moesten worden om hier zeker van te zijn. Maar de hele wetenschappelijke wereld stond desalniettemin op zijn kop. Want dit betekende dat de relativiteitstheorie van Einstein de prullenbak in kon.
Algemene relativiteitstheorie
Maar inmiddels zijn de gemoederen alweer bedaard en komt de eerste stevig onderbouwde kritiek los in de vorm van een paper van onderzoeker Carlo Contaldi. Hij stelt dat er sprake moet zijn van een verkeerde meting en onderbouwt dat met – jawel – de algemene relativiteitstheorie van Einstein.
Zwaartekracht
Volgens deze theorie kunnen verschillen in zwaartekracht tussen twee gebieden ervoor zorgen dat klokken in deze twee gebieden niet even hard lopen. Bij het klokken van de snelheid van de deeltjes werd gebruik gemaakt van twee klokken: één aan het eind en één aan het begin. De klok aan het begin staat in een gebied waar de zwaartekracht sterker is en loopt dus ietsje slomer dan de klok aan het eind. En dat verschil kan oplopen tot tientallen nanoseconden.
Stel dat de onderzoekers inderdaad geen rekening gehouden hebben met dat verschil, wat betekent dat dan voor deze ontdekking? Dat deze minder zwaar weegt dan gedacht en ook een stuk minder overtuigend is. Wordt ongetwijfeld vervolgd…
Bron: Scientias.nl
dinsdag 27 september 2011
Neutrino's sneller dan het licht? Waanzin!
Albert Einstein. © ap
Fysici wereldwijd hebben met verbazing en ongeloof gereageerd op de publicatie, vrijdag, van een Italiaanse studie die suggereert dat neutrino's sneller kunnen bewegen dan licht. Verreweg de meeste experts denken dat er toch ergens een meetfout of interpretatiefout in het spel moet zijn.
'Dit is een waanzinnig resultaat, te gek voor woorden', zegt fysicus Sijbrand de Jong van deeltjeslab Nikhef en de Radboud Universiteit Nijmegen. 'Maar de duivel zit in de details.' In het spraakmakende Opera-experiment worden op deeltjeslab CERN in Genève zogeheten muonneutrino's gemaakt, die dwars door de aarde naar een detector in het ondergrondse lab in Gran Sasso vliegen, 730 kilometer verderop. De meeste neutrino's, vrijwel massaloze deeltjes, passeren daar ongezien. Maar een enkel exemplaar belandt in de detector.
Uit de vrijdag vrijgegeven metingen lijkt te volgen dat neutrino's ongeveer 60 miljardste seconde eerder in Gran Sasso arriveren dan een lichtsignaal vanuit Genève zou doen.
Iets wat is te berekenen door de zeer precies gemeten afstand te delen door de extreem goed geklokte vluchttijd. De overschrijding is ongeveer 2,5 duizendste procent van de lichtsnelheid. Weinig. Maar wel significant, aldus de auteurs.
Op papier simpeler
Uit de vrijdag vrijgegeven metingen lijkt te volgen dat neutrino's ongeveer 60 miljardste seconde eerder in Gran Sasso arriveren dan een lichtsignaal vanuit Genève zou doen.
Iets wat is te berekenen door de zeer precies gemeten afstand te delen door de extreem goed geklokte vluchttijd. De overschrijding is ongeveer 2,5 duizendste procent van de lichtsnelheid. Weinig. Maar wel significant, aldus de auteurs.
Op papier simpeler
Op papier is dat echter simpeler dan in een echt experiment, waarschuwt De Jong. De metingen zijn gedaan met plukjes neutrino's, zodat de resultaten groepsgemiddelden zijn. 'Mogelijk beïnvloedt vervorming van de groep neutrino's de metingen toch anders dan de auteurs nu denken', zegt De Jong.
Bedenk ook, zegt theoreticus en Spinozaprijswinnaar Erik Verlinde van de Universiteit van Amsterdam, dat in de proef geen echt licht van Genève naar Gran Sasso is gereisd. 'Het is de uitkomst van een vrij eenvoudig sommetje. De afwijking bestaat alleen op papier.' In 1987, memoreert hij telefonisch vanuit CERN, was er een verre sterontploffing waaruit ook neutrino's zijn opgevangen. Die arriveerden wel degelijk exact gelijk met het echte licht van de supernova.
Stel, filosofeert Verlinde, dat ook andere neutrino-experimenten de afwijking vinden? Volgens de relativiteitstheorie van Einstein uit 1905 is de lichtsnelheid de absolute limiet; informatie of materie kan niet sneller bewegen. Verlinde: 'In het uiterste geval moet Einstein op de helling. Dat zou dramatische gevolgen hebben, bijvoorbeeld omdat dan de volgorde van oorzaak en gevolg in theorie kan omkeren.'
Waarschijnlijk acht hij dat niet, omdat talloze andere experimenten de afgelopen eeuw geen enkele afwijking van Einsteins relativiteit hebben laten zien.
Vreemde spookdeeltjes
Wat wel zou kunnen, is dat neutrino's, toch al vreemde spookdeeltjes die bij sommige kernreacties ontstaan, deels buiten de realiteit staan. Verlinde: 'Als je veronderstelt dat er meer dimensies zijn dan ruimte en tijd, zouden neutrino's misschien afsteekjes kunnen nemen die je niet verwacht. Maar dat is echt pure speculatie. Laten we eerst zien of dit vreemde resultaat stand houdt.'
Bron: Volkskrant.nl
maandag 26 september 2011
De puinhoop van 96 jaar relativiteit
De afgelopen week stonden de kranten vol met de ontdekking van ‘onmogelijke’ deeltjes die sneller gaan dan het licht.
Een maand geleden is er een ‘onmogelijke’ ster ontdekt en eerder bleken de Pioneer ruimtesondes ook al te weigeren zich aan de regels te houden.
En zo wordt de gevestigde wetenschap langzaam maar zeker gedwongen terug te keren naar de realiteit van het bestaan van de ether. Het onvermijdelijke resultaat zal zijn dat Einstein's theorie de geschiedenisboekjes in zal gaan als één van de grootste dwalingen die de wetenschap ooit heeft geproduceerd, een dwaling waarnaar men in de toekomst met evenveel ongeloof zal terugkijken als het ‘Aarde is plat’ concept. Het is dan ook niet overdreven om te stellen dat de gevestigde wetenschap een spirituele ervaring zal gaan meemaken.
De gevestigde wetenschap heeft de plank volledig misgeslagen door Nikola Tesla te vergeten en Einstein op een voetstuk te plaatsen. De logisch denkende realist Tesla veegde in 1932 al de vloer aan met de relativiteitstheorie en bewees daarmee voor de zoveelste keer zijn tijd ver vooruit te zijn:
"Er moge dan worden afgeleid dat ik zinspeel op het bestaan van een kromming van de ruimte zoals die door de relativiteitsleer verondersteld wordt te bestaan, maar niets zou verder van mijn gedachten kunnen staan. Ik blijf er bij dat de ruimte niet gekromd kan zijn, om de eenvoudige reden dat ze geen fysische eigenschappen kan hebben. Dan zou men net zo goed kunnen zeggen dat God fysische eigenschappen heeft. Die heeft hij niet. Alleen kenmerken en die hebben we zelf bedacht. Van fysische eigenschappen kunnen we alleen spreken als we het hebben over materie die de ruimte opvult. Te zeggen dat de ruimte wordt gekromd door de aanwezigheid van grote lichamen is hetzelfde als zeggen dat iets krachten kan uitoefenen op niets. Ik weiger dan ook zo'n beeld aan te hangen."
Is het niet prachtig hoe Tesla met eenvoudige logica Einstein in zijn hemd zet?
Denk er maar eens goed over na. Een ruimte is niets meer en niets minder dan een abstracte definitie, een afspraak, een pure gedachteconstructie om bij te houden wat zich waar op welk moment bevindt. Net als een schatkaart: twintig stappen noord, dertig stappen west. En als dan je theorie er op uit draait dat je je abstracte (niet-fysieke) logica moet aanpassen om de zaak kloppend te krijgen is er iets goed mis met je theorie, hoe vaak je hem ook herhaalt en predikt. Tesla verwoorde het zo:
"De theorie is een massa fouten en misleidende ideeën die regelrecht ingaan tegen de leer van grote wetenschappers uit het verleden en zelfs het gezonde verstand. De theorie omarmt al deze fouten en drogredenen en kleedt ze in een prachtig wiskundig gewaad dat fascineert, bedoezelt en mensen blind maakt voor de onderliggende fouten. De theorie is als een bedelaar in paars gekleed, die onwetende mensen voor een koning aanzien. Haar aanhangers zijn zeer briljante mensen, maar ze zijn eerder metafysici dan wetenschappers. Geen enkele van de stellingen van de relativiteitstheorie is bewezen."
Waarvan akte.
Nu de teller van ‘onmogelijke anomaliteiten’ inmiddels op drie staat kan men gerust stellen dat bewezen is dat de relativiteitstheorie niet klopt. Nader onderzoek leert dat de oorsprong van de fouten in de relativiteitstheorie te vinden is in de Maxwellvergelijkingen. Deze vergelijkingen beschrijven wiskundig het verschijnsel elektromagnetisme, ofwel het elektromagnetisch veld. Bij het opstellen van deze vergelijkingen is een essentiële fout gemaakt.
De wiskundige Maxwell stelde zijn vergelijkingen op aan de hand van de experimenten van Faraday. Hij ging er daarbij vanuit dat het elektromagnetische veld wordt veroorzaakt door ladingsdragers, materie dus. Tegenwoordig weten we vanuit het deeltje-golf dualiteitsprincpe en de kwantummechanica dat materie, massa, niets anders is dan gelokaliseerde elektromagnetische golven. Met andere woorden: er zit een gat in de uitleg van de reguliere wetenschap waar je met een vrachtwagen doorheen kunt rijden.
Ofwel de velden veroorzaken de materie, ofwel de materie veroorzaakt de velden, maar niet allebei tegelijk.
Het moge onderhand toch wel duidelijk zijn dat de kwantummechanica in deze correct is en dat dus de Maxwellvergelijkingen onjuist of op zijn minst incompleet zijn. Zowel het elektrische als het magnetische veld kunnen op zichzelf bestaan en kunnen zich ook door de ruimte uitbreiden. Wanneer vervolgens de Maxwellvergelijkingen gecorrigeerd worden voor deze omissie, hebben we in feite het aloude ethermodel terug, zoals Tesla altijd al zei. Gevolg hiervan is dat Einstein's relativiteitstheorie naar het rijk der fabelen verwezen dient te worden.
Omdat Maxwell aannam dat ladingsdragers de veroorzakers waren van de velden, wordt er impliciet namelijk ook een zeker referentiekader gekoppeld aan de beschrijving van de velden en dat leidt er vervolgens toe dat de Maxwellvergelijkingen niet invariant zijn voor de zogenoemde Galileitransformatie. Dit klinkt ingewikkeld, maar als je bijvoorbeeld een golfje in een glas water in een voorbijrijdende trein wilt beschrijven, moet je rekening houden met het snelheidsverschil tussen waarnemer en trein. Welnu, dat is al wat de Galileitransformatie doet. Om dus de ten gevolge van de velden in de ether optredende golven ‘generiek’ te kunnen beschrijven moet je in feite dezelfde correctie toepassen. Invariant maken, heet dat:
"De wetten van de klassieke mechanica gelden in ieder inertiaalstelsel, dat wil zeggen in alle stelsels die ten opzichte van elkaar eenparig bewegen (met constante snelheid), of stilstaan. Dit kan gedemonstreerd worden door een trein of vliegtuig. Als de ramen gesloten zijn kunnen we de 'absolute' snelheid ervan niet opmerken, noch meten. We noemen de overgang van een coördinatenstelsel op een ander dat ten opzichte van het eerste eenparig beweegt een Galileitransformatie, en de klassieke natuurwetten Galilei-invariant.”
“Dit alles veranderde nadat James Clerk Maxwell de Maxwellvergelijkingen formuleerde, die de wetten van elektriciteit en magnetisme in een enkel stelsel bijeenbracht. Uit deze vergelijkingen volgde de lichtsnelheid in vacuüm, en deze bleek niet invariant te zijn voor een Galileitransformatie. Het beroemde Michelson-Morley-experiment leerde echter dat de lichtsnelheid in alle richtingen hetzelfde was, ongeacht de richting ten opzichte van de beweging van de Aarde."
Bij de Maxwellvergelijkingen bleek de normale Galileitransformatie dus niet te werken, hetgeen echter uiteindelijk veroorzaakt wordt door de onjuiste aanname dat de velden veroorzaakt worden door materie. Zo enkele jaren geleden betoogd werd door Dr. Charles Kenneth Thornhill heeft men daarom toevlucht genomen tot de zogenaamde Lorentztransformatie, wiskundig correct maar in feite klinkklare onzin in termen van het hebben van enige fysische betekenis.
Deze Lorentztransformatie eist dat de lichtsnelheid constant is, terwijl we weten dat dat niet het geval is. In de nabijheid van materie is de lichtsnelheid immers lager dan in het vacuüm, waardoor lichtstralen bijvoorbeeld breken in glas. En aangezien we tevens vanuit het deeltje-golf dualiteitsprincipe weten dat alle elektromagnetische golven in het universum ook een deeltjeskarakter hebben en we weten dat het universum vol zit met allerlei elektromagnetische golven, is de stelling dat de lichtsnelheid binnen het uiversum constant is gewoonweg onhoudbaar.
Vervolgens is het werk van Hans Jenny uiterst interessant. Hij laat zien wat je zoal kunt doen met geluidsgolven in een bakje met water. Hij laat zien dat er allerlei geometrische figuren gevormd kunnen worden, waarbij materie met behulp van staande geluidsgolven in de vloeistof als vanzelf in bepaalde gebieden samenstromen en uit andere gebieden wegblijven.
En dat is dus ook wat er in de ether gebeurt. En daarmee is zwaartekracht eenvoudigweg een elektrostatisch verschijnsel dat veroorzaakt wordt door longitudinale staande golven in de ether die ook de geometrie van het zonnestelsel, het melkwegstelsel, enzovoorts bepalen. Alles is dus met alles verbonden via die staande golven.
En als je er zo ver naast zit met je theorie, dan hoeft het weinigen te verbazen dat je af en toe tegen vreemde resultaten aanloopt. De gerapporteerde Pioneer-anomalie is eenvoudigweg het gevolg van de verdeling van de etherdruk in de ruimte, diezelfde etherdruk die er voor zorgt dat onze planeet op zijn plaats blijft. En voor de mensen die nog altijd op zoek zijn naar die etherwind die men nooit heeft kunnen vinden: deze oefent in de buurt van het aardoppervlak een dusdanige kracht uit op materie dat deze met ongeveer 9,81 m/s2 versnelt in de richting van de Aarde.
Deze kracht is dan ook vrij eenvoudig op te heffen met behulp van zeer hoge elektrische spanningen, zoals Thomas Townsend Brown in de zestiger jaren met zijn ‘mysterieuze’ antizwaartekracht experimenten aantoonde. Het is dan ook hoog tijd om de aloude ethertheorie in ere te herstellen en terug te keren naar ‘realiteit’ in plaats van ‘relativiteit’. En dat lijkt me, eerlijk gezegd, relatief eenvoudig.
Door Ir. Arend Lammertink
Bron: Niburu .nl
Een maand geleden is er een ‘onmogelijke’ ster ontdekt en eerder bleken de Pioneer ruimtesondes ook al te weigeren zich aan de regels te houden.
En zo wordt de gevestigde wetenschap langzaam maar zeker gedwongen terug te keren naar de realiteit van het bestaan van de ether. Het onvermijdelijke resultaat zal zijn dat Einstein's theorie de geschiedenisboekjes in zal gaan als één van de grootste dwalingen die de wetenschap ooit heeft geproduceerd, een dwaling waarnaar men in de toekomst met evenveel ongeloof zal terugkijken als het ‘Aarde is plat’ concept. Het is dan ook niet overdreven om te stellen dat de gevestigde wetenschap een spirituele ervaring zal gaan meemaken.
De gevestigde wetenschap heeft de plank volledig misgeslagen door Nikola Tesla te vergeten en Einstein op een voetstuk te plaatsen. De logisch denkende realist Tesla veegde in 1932 al de vloer aan met de relativiteitstheorie en bewees daarmee voor de zoveelste keer zijn tijd ver vooruit te zijn:
"Er moge dan worden afgeleid dat ik zinspeel op het bestaan van een kromming van de ruimte zoals die door de relativiteitsleer verondersteld wordt te bestaan, maar niets zou verder van mijn gedachten kunnen staan. Ik blijf er bij dat de ruimte niet gekromd kan zijn, om de eenvoudige reden dat ze geen fysische eigenschappen kan hebben. Dan zou men net zo goed kunnen zeggen dat God fysische eigenschappen heeft. Die heeft hij niet. Alleen kenmerken en die hebben we zelf bedacht. Van fysische eigenschappen kunnen we alleen spreken als we het hebben over materie die de ruimte opvult. Te zeggen dat de ruimte wordt gekromd door de aanwezigheid van grote lichamen is hetzelfde als zeggen dat iets krachten kan uitoefenen op niets. Ik weiger dan ook zo'n beeld aan te hangen."
Is het niet prachtig hoe Tesla met eenvoudige logica Einstein in zijn hemd zet?
Denk er maar eens goed over na. Een ruimte is niets meer en niets minder dan een abstracte definitie, een afspraak, een pure gedachteconstructie om bij te houden wat zich waar op welk moment bevindt. Net als een schatkaart: twintig stappen noord, dertig stappen west. En als dan je theorie er op uit draait dat je je abstracte (niet-fysieke) logica moet aanpassen om de zaak kloppend te krijgen is er iets goed mis met je theorie, hoe vaak je hem ook herhaalt en predikt. Tesla verwoorde het zo:
"De theorie is een massa fouten en misleidende ideeën die regelrecht ingaan tegen de leer van grote wetenschappers uit het verleden en zelfs het gezonde verstand. De theorie omarmt al deze fouten en drogredenen en kleedt ze in een prachtig wiskundig gewaad dat fascineert, bedoezelt en mensen blind maakt voor de onderliggende fouten. De theorie is als een bedelaar in paars gekleed, die onwetende mensen voor een koning aanzien. Haar aanhangers zijn zeer briljante mensen, maar ze zijn eerder metafysici dan wetenschappers. Geen enkele van de stellingen van de relativiteitstheorie is bewezen."
Waarvan akte.
Nu de teller van ‘onmogelijke anomaliteiten’ inmiddels op drie staat kan men gerust stellen dat bewezen is dat de relativiteitstheorie niet klopt. Nader onderzoek leert dat de oorsprong van de fouten in de relativiteitstheorie te vinden is in de Maxwellvergelijkingen. Deze vergelijkingen beschrijven wiskundig het verschijnsel elektromagnetisme, ofwel het elektromagnetisch veld. Bij het opstellen van deze vergelijkingen is een essentiële fout gemaakt.
De wiskundige Maxwell stelde zijn vergelijkingen op aan de hand van de experimenten van Faraday. Hij ging er daarbij vanuit dat het elektromagnetische veld wordt veroorzaakt door ladingsdragers, materie dus. Tegenwoordig weten we vanuit het deeltje-golf dualiteitsprincpe en de kwantummechanica dat materie, massa, niets anders is dan gelokaliseerde elektromagnetische golven. Met andere woorden: er zit een gat in de uitleg van de reguliere wetenschap waar je met een vrachtwagen doorheen kunt rijden.
Ofwel de velden veroorzaken de materie, ofwel de materie veroorzaakt de velden, maar niet allebei tegelijk.
Het moge onderhand toch wel duidelijk zijn dat de kwantummechanica in deze correct is en dat dus de Maxwellvergelijkingen onjuist of op zijn minst incompleet zijn. Zowel het elektrische als het magnetische veld kunnen op zichzelf bestaan en kunnen zich ook door de ruimte uitbreiden. Wanneer vervolgens de Maxwellvergelijkingen gecorrigeerd worden voor deze omissie, hebben we in feite het aloude ethermodel terug, zoals Tesla altijd al zei. Gevolg hiervan is dat Einstein's relativiteitstheorie naar het rijk der fabelen verwezen dient te worden.
Omdat Maxwell aannam dat ladingsdragers de veroorzakers waren van de velden, wordt er impliciet namelijk ook een zeker referentiekader gekoppeld aan de beschrijving van de velden en dat leidt er vervolgens toe dat de Maxwellvergelijkingen niet invariant zijn voor de zogenoemde Galileitransformatie. Dit klinkt ingewikkeld, maar als je bijvoorbeeld een golfje in een glas water in een voorbijrijdende trein wilt beschrijven, moet je rekening houden met het snelheidsverschil tussen waarnemer en trein. Welnu, dat is al wat de Galileitransformatie doet. Om dus de ten gevolge van de velden in de ether optredende golven ‘generiek’ te kunnen beschrijven moet je in feite dezelfde correctie toepassen. Invariant maken, heet dat:
"De wetten van de klassieke mechanica gelden in ieder inertiaalstelsel, dat wil zeggen in alle stelsels die ten opzichte van elkaar eenparig bewegen (met constante snelheid), of stilstaan. Dit kan gedemonstreerd worden door een trein of vliegtuig. Als de ramen gesloten zijn kunnen we de 'absolute' snelheid ervan niet opmerken, noch meten. We noemen de overgang van een coördinatenstelsel op een ander dat ten opzichte van het eerste eenparig beweegt een Galileitransformatie, en de klassieke natuurwetten Galilei-invariant.”
“Dit alles veranderde nadat James Clerk Maxwell de Maxwellvergelijkingen formuleerde, die de wetten van elektriciteit en magnetisme in een enkel stelsel bijeenbracht. Uit deze vergelijkingen volgde de lichtsnelheid in vacuüm, en deze bleek niet invariant te zijn voor een Galileitransformatie. Het beroemde Michelson-Morley-experiment leerde echter dat de lichtsnelheid in alle richtingen hetzelfde was, ongeacht de richting ten opzichte van de beweging van de Aarde."
Bij de Maxwellvergelijkingen bleek de normale Galileitransformatie dus niet te werken, hetgeen echter uiteindelijk veroorzaakt wordt door de onjuiste aanname dat de velden veroorzaakt worden door materie. Zo enkele jaren geleden betoogd werd door Dr. Charles Kenneth Thornhill heeft men daarom toevlucht genomen tot de zogenaamde Lorentztransformatie, wiskundig correct maar in feite klinkklare onzin in termen van het hebben van enige fysische betekenis.
Deze Lorentztransformatie eist dat de lichtsnelheid constant is, terwijl we weten dat dat niet het geval is. In de nabijheid van materie is de lichtsnelheid immers lager dan in het vacuüm, waardoor lichtstralen bijvoorbeeld breken in glas. En aangezien we tevens vanuit het deeltje-golf dualiteitsprincipe weten dat alle elektromagnetische golven in het universum ook een deeltjeskarakter hebben en we weten dat het universum vol zit met allerlei elektromagnetische golven, is de stelling dat de lichtsnelheid binnen het uiversum constant is gewoonweg onhoudbaar.
Vervolgens is het werk van Hans Jenny uiterst interessant. Hij laat zien wat je zoal kunt doen met geluidsgolven in een bakje met water. Hij laat zien dat er allerlei geometrische figuren gevormd kunnen worden, waarbij materie met behulp van staande geluidsgolven in de vloeistof als vanzelf in bepaalde gebieden samenstromen en uit andere gebieden wegblijven.
En dat is dus ook wat er in de ether gebeurt. En daarmee is zwaartekracht eenvoudigweg een elektrostatisch verschijnsel dat veroorzaakt wordt door longitudinale staande golven in de ether die ook de geometrie van het zonnestelsel, het melkwegstelsel, enzovoorts bepalen. Alles is dus met alles verbonden via die staande golven.
En als je er zo ver naast zit met je theorie, dan hoeft het weinigen te verbazen dat je af en toe tegen vreemde resultaten aanloopt. De gerapporteerde Pioneer-anomalie is eenvoudigweg het gevolg van de verdeling van de etherdruk in de ruimte, diezelfde etherdruk die er voor zorgt dat onze planeet op zijn plaats blijft. En voor de mensen die nog altijd op zoek zijn naar die etherwind die men nooit heeft kunnen vinden: deze oefent in de buurt van het aardoppervlak een dusdanige kracht uit op materie dat deze met ongeveer 9,81 m/s2 versnelt in de richting van de Aarde.
Deze kracht is dan ook vrij eenvoudig op te heffen met behulp van zeer hoge elektrische spanningen, zoals Thomas Townsend Brown in de zestiger jaren met zijn ‘mysterieuze’ antizwaartekracht experimenten aantoonde. Het is dan ook hoog tijd om de aloude ethertheorie in ere te herstellen en terug te keren naar ‘realiteit’ in plaats van ‘relativiteit’. En dat lijkt me, eerlijk gezegd, relatief eenvoudig.
Door Ir. Arend Lammertink
Bron: Niburu .nl
donderdag 22 september 2011
'Deeltjes reizen sneller dan het licht'
Een wetenschapper voor een scherm in het onderzoeksinstituut
Foto: © epa
Wetenschappers van de deeltjesversneller van het Europese onderzoeksinstituut CERN hebben deeltjes snelheden laten afleggen die boven de lichtsnelheid liggen. Als hun metingen kloppen, zou het een aardverschuiving in de natuurkunde betekenen. Tot dusverre wordt uitgegaan van het idee dat niets sneller kan reizen dan het licht.
© ap
'Als het waar is zou dit zo'n sensationele ontdekking zijn dat men er uiterst zorgvuldig mee moet omgaan', zei John Ellis, een theoretisch natuurkundige van het CERN die niet bij het onderzoek betrokken was.
Einstein
Volgens de relativiteitstheorie van Albert Einstein kan niets zich sneller voortbewegen dan het licht: zijn beroemde Emc2 vergelijking. Die staat voor energie is gelijk aan de massa maal de lichtsnelheid in het kwadraat.
De snelheden werden waargenomen in een neutronenstraal die vanuit een deeltjesversneller in Genève op een laboratorium in Italië, 730 kilometer verderop, werd afgevuurd. De neutronen zouden hierbij zestig nanoseconden sneller zijn gegaan dan de lichtsnelheid van ongeveer driehonderdduizend kilometer per seconde.
Foutenmarge
De onderzoekers stelden de foutenmarge op tien nanoseconden, waardoor de afwijking op zijn minst opmerkelijk is. Vanwege de omvang van de eventuele ontdekking zijn ze maandenlang bezig geweest met het controleren en hercontroleren van de resultaten om er zeker van te zijn dat er geen fouten zijn gemaakt.
In een laboratorium in Chicago kan de test worden nagedaan, zei Stavros Katsanevas, onderdirecteur van het Franse Nationale Instituut voor Nucleair en Deeltjesfysica-onderzoek. Ook in Japan kan de test worden nagedaan, hoewel met vertraging, omdat het land nog steeds kampt met de naweeën van de ramp met een kerncentrale in maart.
Heroverweging van natuurwetten
Als de resultaten worden bevestigd, betekent dat een fundamentele heroverweging van de natuurwetten, te beginnen met Einsteins relativiteitstheorie uit 1905. Deze theorie helpt bij het verklaren van van alles en nog wat, van zwarte gaten tot de oerknal. 'Tot dusverre werkte zij perfect', aldus Ellis. (AP)
Bron: AD.nl
Abonneren op:
Posts (Atom)