Vrouwen hopen op gelijkheid in het nieuwe Egypte

CAIRO — De generatie jonge vrouwen in Egypte is hoopvol. Ze geloven dat de revolutie hen uiteindelijk een betere toekomst zal brengen, al beseffen ze dat hun strijd nog moeilijk zal zijn.



"Het was zo frustrerend, maar zo spannend tegelijk", vertelt de 15-jarige studente uit Caïro, Mariam Assam. Ze blikt terug op de dag dat ze mee wilde gaan demonstreren tijdens de Egyptische omwentelingen in januari 2011. Daar werd eerst een stokje voorgestoken door haar ouders die zeiden dat straatprotesten geen plaats voor een meisje zijn.

"Ik wilde deel uitmaken van de revolutie, om te helpen om de Egyptenaren hun vrijheid te geven en de vrouwen hun rechten. In tegenstelling tot mijn broer moest ik ruzie maken met mijn ouders. Uiteindelijk stonden ze toe dat ik een paar uur mee naar buiten mocht gaan".

Mariam Assam, die later journalist wil worden, is van een nieuwe generatie Egyptische vrouwen die hoger opgeleid zijn dan hun moeders en grootmoeders, en die rotsvast geloven in gelijkheid voor vrouwen, ondanks de beperkingen die hen in veel gezinnen nog worden opgelegd.

Ze worstelt met die culturele restricties maar is toch van mening, net als veel andere jonge Egyptische vrouwen, dat de revolutie uiteindelijk goed zal zijn voor hen.

Twee procent vrouwen in parlement

Zakenvrouw Rina El Masry (40) gelooft dat "de overdracht van de bevoegdheden aan de voorlopige militaire regering van Egypte een stap in de goede richting was voor de rechten van de vrouw, ondanks het feit dat het aantal vrouwelijke parlementariërs nu slechts twee procent telt, in tegenstelling tot de 12 procent onder ex-president Hosni Mubarak ".

Lees verder op: DeWereldMorgen.be

Occupy en ongelijkheid: opgebrand als thema?

Occupy Wall Street (OWS) is erin geslaagd de focus van het economische debat in Amerika te doen verschuiven van begrotingstekorten naar inkomensongelijkheid, de hebzucht van het kapitalisme en de concentratie van rijkdom bij het rijkste procent van de bevolking. 

Foto: BeautyFilledRevolution

 

De Occupy-beweging heeft nog andere overwinningen op haar naam staan: dankzij Occupy Wall Street werd bijvoorbeeld het belastingplan van gouverneur Andrew Cuomo van de staat New York gewijzigd, en kregen activisten en vakbonden een oppepper.

De hernieuwde aandacht voor klassentegenstellingen in de dagelijkse conversaties is en blijft echter de kroon op haar werk. De vraag was of de grote mediabedrijven, op het ogenblik dat Occupy door de winter afgeremd werd, en ze dus niet meer door een levendige protestbeweging met de neus op de feiten gedrukt werden, zouden blijven praten over de groeiende ongelijkheid in onze maatschappij. Het antwoord op de vraag was, zoals te verwachten viel, ontkennend.

Lees verder op: DeWereldMorgen.be

A Message To Humanity!

Via: Gewoon-nieuws.nl

Steeds meer meisjes naar school in Bangladesh

© CC ami2amity

In Bangladesh gaan steeds meer meisjes naar school. Volgens een eerste schatting van het ministerie van Onderwijs bestond de basisschoolpopulatie in het afgelopen jaar voor 52 procent uit meisjes en voor 48 procent uit jongens.

Bangladesh is daarmee hard op weg het millenniumdoel op het gebied van gendergelijkheid in het onderwijs te halen in 2015. In 2010 haalde het aantal meisjes op de basisschool voor het eerst het aantal jongens in.

Lees verder op: MO.be

Europese Unie stopt ontwikkelingshulp aan groeilanden

India krijgt straks geen ontwikkelingshulp meer. De groeiende economie brengt echter nog lang geen welvaart voor iedereen. © reuters

 

De Europese Commissie wil vanaf 2014 de ontwikkelingshulp aan negentien groeilanden, waaronder China, Brazilië en India, stopzetten. Deze landen, zei bevoegd commissaris Andris Piebalgs, 'kunnen nu voor hun eigen ontwikkeling instaan en onze hulp heeft geen grote impact meer op hun ontwikkeling'.

De Commissie wil de beschikbare middelen voor Europese ontwikkelingssteun heroriënteren in het voordeel van de armste landen en zich concentreren op goed bestuur en groei. Die plannen kaderen in de volgende meerjarenbegroting van de Unie, die zal lopen van 2014 tot 2020.

Blijven samenwerken

Zeventien landen die binnen de categorie van de hogere middeninkomenslanden vallen en twee landen met een bruto binnenlands product hoger dan 1 procent van het mondiale bbp zullen over drie jaar geen ontwikkelingshulp meer krijgen.

'Laat me hierover heel duidelijk zijn', verduidelijkte commissaris Piebalgs. 'We verbreken onze betrekkingen met deze landen niet. We zullen ermee blijven samenwerken via thematische of regionale programma's en het nieuwe partnerschapsinstrument. We hebben weinig ruimte op onze ontwikkelingsbudgetten en we vinden dat we de fondsen moeten concentreren op de landen die dat het meest nodig hebben.'

De negentien betrokken landen zijn Argentinië, Brazilië, Chili, China, Colombia, Costa Rica, Ecuador, India, Indonesië, Iran, Kazachstan, Maleisië, de Malediven, Mexico, Panama, Peru, Thailand, Venezuela en Uruguay.

Financiële hulp

De facto zullen ze geen ontwikkelingshulp meer ontvangen, maar zal de financiële steun verband houden met bijvoorbeeld mensenrechtenprogramma's, klimaatprojecten en initiatieven die de gelijkheid tussen mannen en vrouwen moeten verbeteren.

Meer in het algemeen wil de Commissie tussen 2014 en 2020 96 miljard euro uittrekken voor externe steunmaatregelen. Het grootste deel van dat bedrag is bestemd voor het Europees Ontwikkelingsfonds, dat rechtstreeks door de lidstaten wordt gefinancierd maar buiten de Europese begroting valt. De Commissie beheert het fonds wel.

Bron: Volkskrant.nl

Occupy beweging hopelijk begin van fundamentele verandering

De occupybeweging is sinds zaterdag ook in Nederland neergestreken. In Amsterdam lukte het de ’99%’ het Beursplein volledig te bezetten met ruim 1400 mensen uit het hele land.

De opkomst was zelfs zo groot dat er al snel geen trams meer reden over het Damrak. Emile Roemer was ook aanwezig: ‘Ik ben heel blij dat hier, en in de hele wereld, zoveel mensen opstaan want er moet echt heel veel gebeuren. De verantwoordelijken voor de crisis moeten aangepakt, het financiële systeem op de schop en de rekening moet op de juiste plaats worden gelegd, en dat is niet bij deze mensen. Ik hoop dat dit het begin is van een fundamentele verandering.’

Overal op het Beursplein staat tegen het middaguur een bont gezelschap te discussiëren, muziek te maken en te protesteren tegen de oneerlijke verdeling in de wereld. Normaal gesproken zouden politici via de microfoon de mensen toespreken, maar bij de occupy-beweging gaat het precies andersom. Via de speaker kan iedereen zijn mening delen. ‘De banken leiden de regeringen, maar wij laten ons niet meer piepelen, we pikken het niet meer!’ En: ‘Ik ben de machthebbers dankbaar dat ze ons zo boos gemaakt hebben dat we met z’n allen gemotiveerd zijn om te veranderen.’

Naast de vaste actievoerders zijn veel mensen naar het Beursplein toe gekomen die al lang niet meer gedemonstreerd hadden, zoals Max van der Werff uit Arnhem, die zich verzet tegen de VOC-mentaliteit: ‘Het gaat om de schaamteloze zelfverrijking, maar ondertussen wel huichelachtig de dominee spelen. Ons systeem moet diepgaand geherstructureerd worden. Normaal gesproken worden dit soort bewegingen begonnen door politieke partijen, nu gaat het andersom, dat is heel hoopgevend.’

Geld is er voor de mens, de mens is er niet voor het geld.

De financiële markten zijn losgezongen van de echte economie. Het neoliberalisme heeft wereldwijd het kapitaal vrij gemaakt, vrij van de verplichting het algemeen belang centraal te stellen.
Vanaf begin jaren tachtig zijn alle teugels, nodig voor de beteugeling van de financiële markten, los gelaten. Liberalisering noemde men dat. Het zou de tijdgeest zijn die daar om vroeg. Maar de totale vrijheid voor de wolven betekent de dood voor de schapen.

De financiële markten horen dienstbaar te zijn aan de echte economie. Immers in de echte economie wordt ons voedsel geproduceerd, worden onze huizen gebouwd, en wordt alles vervaardigd wat wij welvaart noemen.
De financiële markten produceren niets, of het moeten de bubbels in de economie zijn die ons steeds weer opbreken en miljarden kosten. Dat er op de beurzen jaarlijks meer ‘verdiend’ wordt dan door alle mensen bij elkaar met hard werken, is dan ook een bewijs van het perverse karakter van ons systeem.
De tijdgeest is volledig gekanteld. Ieder verstandig mens ziet dat er iets fundamenteel fout zit in ons systeem. De revenuen van het systeem vallen nu toe aan particulieren, maar loopt het systeem vast, dan draait de gemeenschap op voor de kosten.

Wereldwijd komen mensen in verzet tegen een onrechtvaardig, overleefd systeem. De 21ste eeuw vraagt om een nieuw systeem, een modern systeem dat recht doet aan menselijke waardigheid, gelijkwaardigheid en solidariteit.
De financiële markten zullen moeten worden beteugeld.

• Splits de banken in spaarbanken en zakenbanken.
• Voer een bankenbelasting in zodat de verantwoordelijken meebetalen.
• Schaf de bonussen in de hele bankenwereld af.
• Voer een belasting in op financiële transacties van flitskapitaal (Tobintax).
• Verbied financiële speculatie.

Emile Roemer, Voorzitter SP Tweede Kamerfractie

Bron: Happynews.nl

Occupy Together: Spanjaarden willen sociale en economische gelijkheid

Nu zich in navolging van de Occupy Wall Street demonstraties in New York, wereldwijd protesten voor sociale en economische gelijkheid aandienen, eisen Spaanse burgers een einde aan belastingvoordelen voor rijken.

Duizenden mensen in 166 steden in Spanje, los verenigd in de 15-M beweging, willen dat bedrijven meer belasting gaan betalen, zodat “de rijken ook meebetalen aan de crisis.”

De meeste belasting wordt in Spanje opgebracht door de werkende middenklasse. De belastingverschillen zijn door de economische crisis op twee manieren versterkt, zegt Francisco de la Torre Díaz, woordvoerder van Organización de Inspectores de Hacienda del Estado (IHE). “Ten eerste door de verhoging van de indirecte belastingen, zoals de btw, maar meer nog door een verlaging van de belasting voor bedrijven.”

De belasting voor bedrijven nam in de afgelopen jaren gestaag af. “Tussen 2007 en 2010 is het bedrag aan belasting voor bedrijven aanzienlijk gedaald. Haalde de staat voorheen bijna 45 miljard euro binnen, nu is dat minder dan 16 miljard”, zegt hij.

Dat betekent een aanzienlijk inkomstenverlies voor de overheid. En het gaat om geld dat gebruikt had kunnen worden voor openbare programma’s die nu geschrapt worden.

Betere verdeling van welvaart

Observatorio de Responsabilidad Social Corporativa, een organisatie die zich bezighoudt met sociale verantwoordelijkheid bij bedrijven, meldt bovendien dat 80 procent van de Spaanse bedrijven aan de IBEX 35, de aandelenindex van de belangrijkste Spaanse effectenbeurs, geld hebben in belastingparadijzen.

Ook econoom en ontwikkelingsexpert Manuel de la Iglesia-Caruncho acht het noodzakelijk dat de rijkste bedrijven meer bijdragen aan het wegwerken van de overheidstekorten door meer belasting te betalen. Een eerlijker belastingsysteem kan het begrotingstekort terugdringen en een einde maken aan overdreven speculatie op de financiële markten. Ook zou er zo meer geld beschikbaar komen voor publieke diensten.

“Maar dan moet het geld ook daadwerkelijk gebruikt worden voor werkgelegenheid, onderwijs, gezondheidszorg, onderzoek en ontwikkeling en het milieu.”

Het argument dat hogere belasting voor bedrijven investeringen ontmoedigt en leidt tot een afname van consumptie, is niet steekhoudend volgens Iglesia-Caruncho. Hij verwijst naar de Scandinavische landen, waar hoge belastingen worden geheven en waar toch sprake is van groei en een toename van de consumptie.

Scandinavische landen zijn volgens hem beter bestand tegen economische onrust, omdat ze hun welvaart beter verdelen.

Door: Raquel Martínez

Bron: Happynews.nl