Wat gebeurt er als je tablets achterlaat bij Ethiopische kinderen? Ze hacken de besturing

Wat gebeurt er als je tablet pc’s achterlaat bij Ethiopische kinderen die zelfs niet kunnen lezen of schrijven? Binnen 5 maanden leren ze zichzelf Engels en hacken het besturingssysteem om de settings te veranderen. Wauw! Het One Laptop Per Child (OLPC) project (1 laptop per kind) deed recent een experiment door dozen met 1000 Motorola Zoom tablets in 2 afgelegen dorpjes in Ethiopië achter te laten, zónder instructie. Alleen met de mededeling: ‘Hé kinderen, hier is een doos. Je mag hem openmaken als je wil. Tot ziens!’

De Motorola Zoom tablets hadden een standaard Engels besturingssysteem, een acculader op zonne-energie en tracking software om na te kunnen gaan hoe de tablets gebruikt werden. Tot ieders verrassing, vonden de kinderen niet alleen moeiteloos de manier om de tablets aan te zetten en ermee te werken, maar binnen 5 maanden hackten ze het besturingssysteem. En dat terwijl de kinderen (en de meeste volwassenen) niet konden lezen en schrijven, laat staan in het Engels.

‘We lieten de dozen achter in het dorpje. Gesloten. Dichtgeplakt. Geen instructie, geen uitleg. Ik dacht, de kinderen gaan vast met de dozen spelen! Binnen 4 minuten had 1 kind niet alleen de doos geopend, maar ook de aan/uit knop gevonden. Hij zette hem aan. Binnen 5 dagen gebruikten ze 47 apps per kind per dag. Binnen 5 dagen zongen ze ABC liedjes (in het Engels) in het dorp. Binnen 5 maanden hadden ze Android (het besturingssysteem) gehackt. Een of ander idioot van onze organisatie of het Media lab had de camera uitgeschakeld (disabled). Maar ze kregen door dat er een camera op zat en wisten hem in te schakelen via het besturingssysteem.’

OLPC gebruikte dit experiment om erachter te komen of kinderen zichzelf kunnen leren Engels te lezen en schrijven. Dit naar aanleiding van de cijfers dat wereldwijd 100.000.000 kinderen niet eens basisonderwijs krijgen, vaak bij gebrek aan een school of onderwijzers.

Voor de kosten van een tablet zou dit alles kunnen veranderen. OLPC onderzoeken hebben aangetoond dat kinderen ook hun ouders leren lezen en schrijven.



Bron: Dvice & One Laptop Per Child via Welingelichtekringen.nl

VN-rapport adviseert Robin Hood-belasting voor miljardairs

(IPS) Als alle miljardairs 1 procent zouden afdragen voor de strijd tegen armoede, zou dat het tekort aan geld voor ontwikkelingshulp in één klap oplossen. Dat zegt een VN-rapport dat alternatieve financieringsvormen voor ontwikkeling onderzoekt.

De rijke landen beloven iedere keer weer 0,7 procent van het bbp aan ontwikkelingshulp te besteden, maar bijna niemand houdt zich daaraan. Er is voor ontwikkelingshulp 167 miljard dollar (103 miljard euro) tekort, hebben de Verenigde Naties becijferd.

Tegelijkertijd zijn er minstens 1225 miljardairs in de wereld, volgens Forbes, waarvan een derde in de Verenigde Staten woont. Middels een kleine heffing zouden zij het probleem in één klap een stuk kleiner kunnen maken, staat in een nieuw VN-rapport, getiteld “World Economic and Social Survey 2012: In Search of New Development Finance.”

Emissieheffing

"Het is tijd om op andere manieren te zoeken naar de middelen voor ontwikkeling, zodat we de toenemende wereldwijde problemen, zoals klimaatverandering, kunnen aanpakken", zegt Rob Vos, hoofdauteur van het rapport. Daarin staan meer suggesties, zoals een belasting op de uitstoot van broeikasgassen. Als iedereen 25 dollar (20 euro) zou betalen voor een ton kooldioxide, via het nationale belastingsysteem, zou dat 250 miljard dollar (202 miljard euro) opleveren.

Met een minieme belasting van 0,005 procent op transacties in de valutahandel zouden twee vliegen in één klap worden geslagen: minder schommelingen op de markt en 40 miljard dollar (32 miljard euro) per jaar voor internationale samenwerking.

"Het overzicht biedt belangrijke suggesties om de maatregelen die nodig zijn voor duurzame ontwikkeling een stevig financieel fundament te geven", zegt Sha Zukang, hoofd van het VN Departement voor Sociale en Economische Zaken.

Het rapport kijkt ook naar bestaande voorbeelden. Op dit moment worden er enkele miljarden opgehaald op alternatieve manieren, vooral voor gezondheidszorg. Toch blijk uiteindelijk dat het meeste gewoon afkomstig is uit bestaande hulpbudgetten. Het heeft slechts een paar honderd miljoen dollar extra opgeleverd.

Succes staat of valt met hoe de mechanismen uiteindelijk worden opgezet, en hoe de allocatie van het geld wordt geregeld. Of de miljardairsbelasting werkelijk haalbaar is, blijft een open vraag. "We doen de suggestie, maar technisch gezien is het heel moeilijk", geeft Vos toe.

Bron: IPSnews.be

Ontwikkelingshulp houdt corrupte regimes in stand

Nederland moet bezuinigen. Om het begrotingstekort terug te dringen naar de gewenste 3 miljard euro moeten er bovenop de huidige bezuinigingen nog eens extra 9 miljard bezuinigd worden. De VVD, het CDA en de PVV hebben zich teruggetrokken in het Catshuis om, zonder dat zij gestoord worden door de media, te onderzoeken waar deze extra bezuinigingen vandaan gehaald kunnen worden. De regeringspartijen zoeken het vooral in maatregelen die ten koste gaan van de Nederlandse belastingbetaler, terwijl de PVV het wilt zoeken in een versobering van de ontwikkelingshulp. Dit stuit op groot verzet van de oppositie omdat men het in die kringen moreel niet verantwoord vindt om te bezuinigen ten koste van de ontwikkelingslanden.

Armoedebestrijding

Ontwikkelingshulp is ooit in het leven geroepen om de armoede in de derde wereld te bestrijden. Als we de ontwikkelingshulp bekijken over de afgelopen 50 jaar dan heeft Nederland ongeveer 110 miljard euro eraan uitgegeven. Diverse onafhankelijke onderzoeken hebben uitgewezen dat van iedere euro die aan ontwikkelingshulp wordt uitgegeven er slechts 25 cent daadwerkelijk terecht komt bij de armen en hulpbehoevenden. De overige 75% komt door bureaucratie van de ontwikkelingslanden en hulporganisaties, inefficiëntie en corruptie uiteindelijk in verkeerde handen terecht. Bovendien houdt het corrupte regimes in stand die hun land opzettelijk arm en hulpbehoevend houden om maar zo lang mogelijk hun zakken te kunnen vullen met de enorme bedragen die zij jaarlijks krijgen toegestopt.

Lees verder op: Gewoon-nieuws.nl

Europese Unie stopt ontwikkelingshulp aan groeilanden

India krijgt straks geen ontwikkelingshulp meer. De groeiende economie brengt echter nog lang geen welvaart voor iedereen. © reuters

 

De Europese Commissie wil vanaf 2014 de ontwikkelingshulp aan negentien groeilanden, waaronder China, Brazilië en India, stopzetten. Deze landen, zei bevoegd commissaris Andris Piebalgs, 'kunnen nu voor hun eigen ontwikkeling instaan en onze hulp heeft geen grote impact meer op hun ontwikkeling'.

De Commissie wil de beschikbare middelen voor Europese ontwikkelingssteun heroriënteren in het voordeel van de armste landen en zich concentreren op goed bestuur en groei. Die plannen kaderen in de volgende meerjarenbegroting van de Unie, die zal lopen van 2014 tot 2020.

Blijven samenwerken

Zeventien landen die binnen de categorie van de hogere middeninkomenslanden vallen en twee landen met een bruto binnenlands product hoger dan 1 procent van het mondiale bbp zullen over drie jaar geen ontwikkelingshulp meer krijgen.

'Laat me hierover heel duidelijk zijn', verduidelijkte commissaris Piebalgs. 'We verbreken onze betrekkingen met deze landen niet. We zullen ermee blijven samenwerken via thematische of regionale programma's en het nieuwe partnerschapsinstrument. We hebben weinig ruimte op onze ontwikkelingsbudgetten en we vinden dat we de fondsen moeten concentreren op de landen die dat het meest nodig hebben.'

De negentien betrokken landen zijn Argentinië, Brazilië, Chili, China, Colombia, Costa Rica, Ecuador, India, Indonesië, Iran, Kazachstan, Maleisië, de Malediven, Mexico, Panama, Peru, Thailand, Venezuela en Uruguay.

Financiële hulp

De facto zullen ze geen ontwikkelingshulp meer ontvangen, maar zal de financiële steun verband houden met bijvoorbeeld mensenrechtenprogramma's, klimaatprojecten en initiatieven die de gelijkheid tussen mannen en vrouwen moeten verbeteren.

Meer in het algemeen wil de Commissie tussen 2014 en 2020 96 miljard euro uittrekken voor externe steunmaatregelen. Het grootste deel van dat bedrag is bestemd voor het Europees Ontwikkelingsfonds, dat rechtstreeks door de lidstaten wordt gefinancierd maar buiten de Europese begroting valt. De Commissie beheert het fonds wel.

Bron: Volkskrant.nl

Afrikaanse landen steeds minder afhankelijk van hulp

De allerarmste landen in de wereld zijn nu gemiddeld een derde minder afhankelijk van ontwikkelingshulp dan tien jaar geleden. Dat bewijst dat die hulp wel degelijk werkt, zeggen experts.

Veel straatarme landen moeten nog altijd een groot deel van hun gezondheidszorg, onderwijs en zelfs huizenbouw en industriële ontwikkeling financieren met internationale hulp. Maar de afhankelijkheid van die overzeese bijstand neemt af onder de 54 Minst Ontwikkelde Landen’, zegt Lucia Fry van ActionAid UK, een Britse hulporganisatie. “Dat is te danken aan goede ontwikkelingshulp: hulp die ongelijkheden en armoede wegwerkt door arme mannen en vrouwen te emanciperen en hulp die goed bestuur, functionerende belastingsystemen en economische ontwikkeling in de hand werkt.”

Lichtende voorbeelden

Rwanda is een spectaculair voorbeeld van een land dat zijn ontwikkeling steeds meer zelf kan financieren. Na de burgeroorlog in 1994 zat het kleine land helemaal aan de grond. Het kon gelukkig op veel hulp rekenen voor de heropbouw, en die inspanningen loonden. “ActionAid schat dat in 2000 nog 85 procent van het geld dat de Rwandese regering uitgaf aan de nationale ontwikkelingsprioriteiten afkomstig was van donorlanden”, zegt Fry. “Dat aandeel was in 2010 teruggelopen tot 45 procent.”

Rwanda is op sommige vakken een modelland geworden in Afrika. De moedersterfte is er volgens de VN bijvoorbeeld gedaald van 750 sterfgevallen per 100.000 geboorten in 2005 tot 540 in 2008; de Rwandese overheid zegt dat het cijfer intussen verder teruggelopen is tot 383 sterfgevallen per 100.000 geboorten.

Andere lichtende voorbeelden zijn Ghana, dat zijn afhankelijkheid van donorgeld tussen 2000 en 2010 verminderde van 47 procent tot 27 procent en op weg is een middeninkomensland te worden, en het veel armere Mozambique, dat elf jaar geleden nog bijna drie kwart van zijn ontwikkelingsuitgaven met buitenlandse hulp moest financieren, en dat aandeel tegen 2010 kon terugschroeven tot 58 procent.

Miriam Gathigah

Bron: Happynews.nl