Vrouwen hopen op gelijkheid in het nieuwe Egypte

CAIRO — De generatie jonge vrouwen in Egypte is hoopvol. Ze geloven dat de revolutie hen uiteindelijk een betere toekomst zal brengen, al beseffen ze dat hun strijd nog moeilijk zal zijn.



"Het was zo frustrerend, maar zo spannend tegelijk", vertelt de 15-jarige studente uit Caïro, Mariam Assam. Ze blikt terug op de dag dat ze mee wilde gaan demonstreren tijdens de Egyptische omwentelingen in januari 2011. Daar werd eerst een stokje voorgestoken door haar ouders die zeiden dat straatprotesten geen plaats voor een meisje zijn.

"Ik wilde deel uitmaken van de revolutie, om te helpen om de Egyptenaren hun vrijheid te geven en de vrouwen hun rechten. In tegenstelling tot mijn broer moest ik ruzie maken met mijn ouders. Uiteindelijk stonden ze toe dat ik een paar uur mee naar buiten mocht gaan".

Mariam Assam, die later journalist wil worden, is van een nieuwe generatie Egyptische vrouwen die hoger opgeleid zijn dan hun moeders en grootmoeders, en die rotsvast geloven in gelijkheid voor vrouwen, ondanks de beperkingen die hen in veel gezinnen nog worden opgelegd.

Ze worstelt met die culturele restricties maar is toch van mening, net als veel andere jonge Egyptische vrouwen, dat de revolutie uiteindelijk goed zal zijn voor hen.

Twee procent vrouwen in parlement

Zakenvrouw Rina El Masry (40) gelooft dat "de overdracht van de bevoegdheden aan de voorlopige militaire regering van Egypte een stap in de goede richting was voor de rechten van de vrouw, ondanks het feit dat het aantal vrouwelijke parlementariërs nu slechts twee procent telt, in tegenstelling tot de 12 procent onder ex-president Hosni Mubarak ".

Lees verder op: DeWereldMorgen.be

Arabische lente geeft vrouwen een stem in Marokko

Vanaf het begin van de protesten in Marokko op 20 februari van dit jaar, staan vrouwen in de frontlinie. Veel woordvoerders van de protestbeweging zijn vrouw. Waarnemers en activisten hopen op een nieuwe fase in de vrouwenemancipatie in Marokko.

Rabah Nouami, een van de leiders van de protestbeweging in Casablanca, vindt het een eer dat zoveel woordvoerders van de beweging vrouw zijn. “Het zijn meestal vrouwen met een culturele of academische achtergrond”, zegt ze.
In 2004 werd in Marokko een nieuwe gezinswet aangenomen die vrouwen het recht gaf te scheiden en te trouwen zonder toestemming van hun vader. Ook werd het recht op alimentatie vastgelegd. Maar vrouwen hebben bij erfenissen nog steeds niet dezelfde rechten als mannen.

Cultuur

Ondanks de nieuwe wet hebben vrouwen in Marokko ook nog steeds op grote schaal te maken met geweld en discriminatie. Het probleem zit dan ook niet zozeer in de wet, maar in de gebrekkige implementatie ervan, zegt Fatima Bouhraka, auteur op het gebied van vrouwenkwesties. De weerstand tegen vrouwenrechten is volgens haar cultureel bepaald. “In de Marokkaanse cultuur is de man de baas en de vrouw moet de man altijd gehoorzamen.” Armoede en gebrek aan kennis over rechten en plichten, versterken die cultuur.
Dat betekent niet dat er niets ondernomen wordt om vrouwen bewust te maken van hun rechten, zegt Abderrahim Messoudi. Hij organiseert workshops over vrouwenrechten aan universiteiten. Deels ligt het probleem bij de minimale deelname van vrouwen zelf aan dergelijke activiteiten, zegt hij.
De onverschilligheid van vrouwen ten opzichte van de activiteiten van maatschappelijke organisaties wordt veroorzaakt door het idee dat hun activiteiten eenzijdig zijn, zeggen onafhankelijke vrouwenactivisten. “Een echt maatschappelijk middenveld is er niet. Iedereen probeert de vrouwenzaak voor zijn eigen karretje te spannen”, zegt Ferradi, een plaatselijke activist.

Analfabetisme

Niet iedereen is het daarmee eens. “Maatschappelijke organisaties hebben in een paar jaar tijd bereikt wat politiek partijen in tientallen jaren niet is gelukt”, zegt Bouhraka. Maar het is volgens haar noodzakelijk dat dergelijke organisaties los van de politiek functioneren. “Hoe onafhankelijker een organisatie is, hoe meer vertrouwen er is in die organisatie.”
In Marokko bestaat al lange tijd ontevredenheid over de politieke partijen. Slechts 37 procent van het electoraat kwam opdagen bij de laatste algemene verkiezingen in september 2007.

Momenteel zijn minstens 30 van de 326 zetels in het parlement gereserveerd voor vrouwen. Dat is niet genoeg, zeggen Marokkanaans activisten. “Het parlement en de regering blijven op die manier vooral mannelijk”, zegt Bouhraka.
Volgens een studie uit 2010 van de Hoge Planningscommissie, een overheidsorgaan, is slechts 25 procent van de werkende bevolking vrouw. Vrouwen zijn ook vaker dan mannen analfabeet. Meer dan 50 procent van de Marokkaanse vrouwen kan niet lezen en schrijven.

Geweld, economische en sociale discriminatie hebben vrouwen de straat op gedreven om te protesteren onder de vlag van de Arabische lente. “We willen vrijheid, gelijkheid en menswaardigheid”, zegt Ferradi. “We vragen voor mannen en vrouwen hetzelfde”, voegt Nouami daaraan toe.
Abderrahim El Ouali

Bron: Happynews.nl