Singapore verbouwt groente in de lucht

SINGAPORE (IPS) - Met 5 miljoen inwoners op een oppervlak van slechts 715 vierkante kilometer, ziet de republiek Singapore zich gedwongen tot steeds meer hoogbouw. Daarbij worden ook nieuwe manieren om landbouw te bedrijven 'in de lucht' uitgetest.


Arbeiders oogsten groente in een toren van Sky Green. © Kalinga Seneviratne/IPS

Singapore geeft stadslandbouw een nieuwe dimensie met de bouw van 'verticale tuinderijen'. Bedoeling is om minder afhankelijk te worden van de import van voedsel. Momenteel wordt slechts 7 procent van het voedsel dat het land gebruikt, lokaal verbouwd. Het land importeert de meeste verse groenten uit buurlanden zoals Maleisië, Thailand en de Filipijnen, en uit verder weg gelegen landen zoals Australië, Nieuw-Zeeland, Israël en Chili.

De groei van het aantal immigranten in de afgelopen jaren, heeft geleid tot versnelde bouw van appartementencomplexen. De weinige landbouwgrond die er nog was, verdween snel. Via een publiek-privaat partnerschap worden nu constructies gebouwd waar met weinig CO2-uitstoot via een roterend systeem groenten worden verbouwd.

Bron: MO.be

Middeleeuwse Spaanse spookstad wordt zelfvoorzienend ecodorp

We brengen een bezoek aan Lakabe, een klein middeleeuws dorp dat werd verlaten vanwege de verstedelijking, maar vanaf de jaren tachtig weer wordt bewoond en sindsdien een bloeiend dorp is.

De bewoners produceren hun vlees zelf en verbouwen ook hun eigen groenten. Ze hebben bovendien een zelfvoorzienend energiesysteem.

Het is geen utopie. De ontwikkeling van Lakabe was echter niet zonder uitdagingen. Er zijn geen toegangswegen naar het dorp (bewuste keuze) en men wilde toch een manier verzinnen om vlees toe te voegen aan het dieet. Bovendien moesten de bewoners weer leren omgaan met de natuur.

Dergelijke experimenten laten zien dat duurzame plattelandsontwikkeling mogelijk is. Terwijl de economische crisis voortraast zijn het niet alleen de jonge Grieken die de steden verruilen voor een meer verbonden en productief leven op het platteland.



Bron: Faircompanies.com via Niburu.nl

Eetbare stad: revolutie in San Francisco (video)

In Eetbare Stad wordt de Good Food Movement gevolgd in de San Francisco Bay Area, een grootstedelijke agglomeratie in Noord-Californië.

De beweging beperkt zich niet alleen tot San Francisco, maar verspreidt zich inmiddels over de Verenigde Staten en de rest van de wereld.

In de film komen buitengewone en excentrieke individuen voorbij die geen heil meer zien in het paradigma van ons kapotte voedselsysteem. In Eetbare Stad worden hun unieke kijk en inspanningen om oplossingen te vinden voor omvangrijke problemen in beeld gebracht.

Eetbare Stad laat een revolutionaire beweging zien die echte verandering brengt en een model vormt voor een gezond en duurzaam lokaal voedselsysteem.



Bron: Ediblecity.net via Niburu.nl

Jonge Grieken creëren zelfstandige eiland gemeenschap

Op de hellingen van de berg Telaithrion op het eiland Evia, heeft een groep jonge Grieken de drukke stad verlaten en een zelfstandige gemeenschap gecreëerd.

Hun doel is om alleen de biologische producten te eten die ze zelf verbouwen, om zich te bevrijden van het nationale elektriciteitsnetwerk, en uit te wisselen wat ze maken of verbouwen in plaats van geld te gebruiken.

Het project, dat als doel heeft een leerschool creëren voor duurzaam wonen, was het idee van vier Atheners die elkaar online hebben gevonden in 2008 en samen een ontevredenheid deelde over de dagelijkse sleur van het stadsleven.

In hun tweede jaar van het leven op een bebost stukje land naast het dorp Aghios komt 80 procent van het voedsel dat ze eten nu van hun twee kruiden-en groentetuinen. En de vruchten, die zij plukken van de bomen.

De groep mensen, die bijna allemaal een strikt vegetarisch dieet volgen, slapen communaal in yurts, draagbare, tent-achtige woningen gemaakt van zeildoek die vaak gezien worden in Centraal-Azië.

Wat er overblijft van hun verbouwde voedsel ruilen zij in het dorp voor de voorraden die zij niet kunnen produceren.

De groep maakt actief gebruik van sociale media, en vorig jaar vroegen meer dan honderd mensen uit Griekenland en uit andere landen of zij zich konden aansluiten bij de gemeenschap, of ze op een andere manier zouden kunnen helpen.

Ze organiseren op het moment seminars over biologische landbouw en hebben plannen gemaakt om een grote school voor duurzaam leven te stichten. Het plan is om deze zomer aan de bouw te beginnen. Hiervoor heb ze geld ingezameld via het internet.

‘’Ik probeer de verandering te zijn die ik wil zijn, in plaats te wachten op de regering om te veranderen, of op iemand te stemmen die iets wil veranderen. Ik probeer de verandering te zijn.’’ Aldus, Panagiotis Kantas, mede-oprichter van 'Free en Real.’



Bron: Youtube.com

Stem hem omhoog op Nujij!

Indische jongeren ontwikkelen eigen model bankensysteem (Video ENG)

Een groep tieners in New Delhi hebben besloten om hun toekomst in eigen handen te nemen. Samen werken ze aan hun eigen mini-economie te beheren, het lijkt erop dat zelfs de wereld internationale bankierskunnen leren van deze kinderen.

Bron: Youtube.com via Earthwatcher.nl

Bouw je eigen Utopia (Video)

Van de vijftig Amerikaanse staten zijn er 46 bijna failliet. Ruim dertien miljoen Amerikanen zijn werkeloos. Meer dan 49 miljoen mensen leven beneden de armoedegrens. Het nationale schuldplafond is recent verhoogd tot veertien biljoen dollar. Sinds de laatste financiële crisis is het vertrouwen in de federale overheid lager dan ooit.

Regisseur Alexander Oey reisde door de Verenigde Staten en filmde gemeenschappen die de zaken in eigen hand hebben genomen. In Great Barrington, Massachusetts hebben inwoners een eigen munt, de Berkshare, om minder afhankelijk te zijn van de dollar. In Colorado Springs heeft de lokale bevolking het recht om tegen belastingverhogingen te stemmen en vertrouwt het geheel op de private sector. In Austin, Texas zorgt radiopresentator Alex Jones sinds kort voor zijn eigen elektra- en watervoorziening. 

In Sandpoint, Idaho is de Amerikaanse droom onder de bezielde leiding van een boeddhistische burgemeester ingeruild voor duurzame oplossingen.

Al deze initiatieven zijn een manier om een beter leven te creëren in een tijd van grote onzekerheid. Mensen zoeken hun eigen Utopia buiten het financiële systeem en de overheid. Zijn deze gemeenschappen de juiste weg ingeslagen? Hebben ze werkzame alternatieven gevonden, terwijl overheden wereldwijd op een bankroet afstevenen?

Bron: Boeddhistischeomroep.nl

Moestuinen helpen Brazilianen door aanhoudende droogte

(IPS) Voor veel arme boerenfamilies in het noordoosten van Brazilië zijn moestuinen cruciaal geworden in de strijd tegen de aanhoudende droogte. De overheid helpt hen daarbij.

In 282 arme boerengemeenschappen in de deelstaat Bahia stimuleert de overheid, met de hulp van het Internationaal Fonds voor Landbouwontwikkeling (IFAD), de ontwikkeling van moestuinen die minder irrigatie vragen. Ze moeten de plaatselijke bevolking helpen het hoofd te bieden aan de aanhoudende waterschaarste.

Regenwater opvangen

"Bonen koopt niemand, maar koriander wel", zegt Julio Santos, die met zijn vrouw en zeven kinderen in Jeremoabo woont, een van de begunstigde gemeenten. De droogte heeft er maïs- en bonenoogsten vernietigd. Santos is nu gestopt met zijn traditionele teelt van granen, omdat die door de behoefte aan irrigatie te kwetsbaar is geworden.

Dankzij het project is de rentabiliteit van zijn nieuwe moestuin gegarandeerd. Water haalt hij uit "productiecisternes", twee half ingegraven tanks van 5000 liter die regenwater opvangen. Een plastic zeil vermijdt dat water in de bodem sijpelt. Een zeil boven de gewassen voorkomt dat die te veel zon krijgen.
Vijfduizend moestuinen

Dankzij de 47 miljoen euro die met het project is gemoeid – de ene helft komt van het IFAD, de andere helft van de deelstaatregering – zijn al meer dan vijfduizend dergelijke moestuinen gestart in Bahia. Ze komen rechtstreeks 36.500 mensen en onrechtstreeks 55.000 mensen ten goede.

Het IFAD noemt het een van zijn meest succesvolle projecten, niet alleen omdat het zich op de armste gemeenschappen richt maar ook omdat het de positie van de vrouw versterkt: vaak zijn het de vrouwen die de moestuin bewerken.

Veevoeder

De bevolking in de betrokken gemeenschappen krijgt ook technische assistentie. "Ik heb veel geleerd, ik wist niet dat de moringaboom veevoer leverde", zegt Gilberto Alcántara van de gemeenschap Curralinho; de moringa is een boom die uit India afkomstig is en goed gedijt in een droog klimaat.

"Ik wist niet dat de struikerwt, die ik al van kinds af aan ken, ook als veevoeder kan dienen", zegt zijn dorpsgenoot João dos Santos. Veevoeder winnen uit plaatselijke planten is van cruciaal belang, vooral in het noorden van de deelstaat, waar geiten worden gekweekt, omdat die beter tegen de droogte bestand zijn.

Volgens een onderzoek dat vorig jaar werd uitgevoerd, kan de helft van de Braziliaanse gemeenten tegen 2015 met droogte kampen. In de halfdroge zones wonen 22 van de 192 miljoen Brazilianen.

Bron: MO.be

Zelfvoorziening: leven in kleine huisjes

Dit is een reis naar kleine huizen van mensen die opzoek zijn naar eenvoud, zelfvoorziening, minimalisme en geluk door het creëren van beschutting in grotten, omgebouwde garages, trailers, loodsen en rivier boten.

Dirksen maakte een documentaire over mensen die in kleine huisjes wonen, hier reisde ze voor ongeveer vijf jaar de wereld rond.

Kirsten Dirksen, de auteur zegt: "Ik leef nog steeds in een relatief ruim appartement van 1000 vierkante meter met mijn gezien van 4 (over een poosje 5) en ik ben niet van plan om kleiner te gaan wonen, maar ik kan maar niet genoeg krijgen van deze kleine woningen. Ik weet zeker dat er iets is wat mijn aantrekt tot deze levensstijl."

"Ik blijf onder de indruk van hoe zoveel mensen in staat zijn geweest hun spullen achter te laten en hierdoor een zekere rust vinden. Deze zeer boeddhistische/Ghandi/Stoicijnse concept van niet-gehechtheid als een weg naar geluk is niet nieuw."

Meer dan 2 millennia geleden zei Socrates: "Het geheim van geluk, wordt niet gevonden in het zoeken naar meer, maar in het ontwikkelen van capaciteit om met minder te genieten."



Vertaling: Suzanne Earthwatcher

Bron: Faircompanies.com via Earthwatcher.nl

Vrouwen in Braziliaanse sloppenwijken gaan biologisch boeren

Vrouwen in een van de armste buurten van Nova Iguaçu, een stad 40 kilometer ten noorden van Rio de Janeiro, hoeven geen groenten meer te kopen. Ze verbouwen nu hun zelf biologische groenten, een trend in Brazilië.

Het land is hier veel minder vruchtbaar dan in de heuvelachtige staat Rio de Janeiro, de toevoerhaven van de markten in de stad. En soms is de temperatuur te hoog, waardoor groenten minder goed groeien of kwetsbaarder worden voor ziekten. Maar de vrouwen in de wijk Parque Genesiano da Luz in Nova Iguaçu zijn er trots op dat ze hun eigen eten verbouwen.

Groenten die ze overhouden – ongeveer 70 procent – worden verkocht via de coöperatie Univerde. Daar zijn 22 gezinnen lid van. Ze geven 5 procent van wat ze verdienen terug aan de coöperatie, om die in stand te houden.

De vrouwen produceren hun voedsel individueel, maar al het andere, inclusief de verkoop van groenten, wordt collectief gedaan.

Lees verder op: MO.be

Kenya gaat van niets naar zonne-energie

In het in Kenia gelegen dorp Kiptusuri kunnen families nu kleine Chinese zonne-energie systemen kopen voor tachtig dollar. De kleine zonnepanelen leveren genoeg stroom om een mobiele telefoon op te laden en vier felle lampen van elektriciteit te voorzien.

Deze kleine zonne-energie systemen spelen een grote transformerende rol in dorpen die nu voorzien worden van stroom. De zonnepanelen leveren de dorpen nu bruikbare elektriciteit die zelfs de armen kunnen betalen.

Hele delen van de wereld die nog geen stroom hebben gaan nu voorbij stroom netwerken, en direct naar zonne-energie. De uitdaging is nu om deze kleine zonne-energie units zo snel mogelijk te beschikbaar te maken voor de arme landen in de wereld. 85% van de bevolking in Kenia leeft nog steeds zonder elektriciteit.

Een moeder verteld over haar zoon die zijn cijfers op school nu flink kan verbeteren, nu hij voor de eerste keer kan leren naar zonsondergang.

Vertaald door: KC

Bron: Nextworldtv.com via Earth-Matters.nl

Seattle gaat eerste voedselbos krijgen

Vergeet weilanden. Het nieuwe park van deze stad zal zijn gevuld met eetbare planten en alles, van peren tot kruiden, mag gratis en voor niets worden geplukt.

In Seattle, de grootste stad in de Amerikaanse staat Washington, wordt een voedseloase aangelegd. In de wijk Beacon Hill is namelijk drie hectare gereserveerd voor een heus voedselbos.

Binnenkort kan men er genieten van walnoten, kastanjes, bosbessen, frambozen, appels, peren, ananas, yuzu, guave, dadelpruim en vele soorten kruiden. Alles mag gratis worden geplukt door eenieder die het eerste voedselbos van de stad betreedt.

“Dit is erg innovatief en nog nooit eerder gedaan in een openbaar park,” zei landschapsarchitect van het Beacon Food Forest-project Margarett Harrison. Ze verwacht dat de aanleg deze zomer kan beginnen.

Permacultuur

Dit soort stedelijke landbouw is ontwikkeld op basis van het begrip permacultuur, met als doel een duurzame opbrengst van ecosysteemproducten en -diensten voor gemeenschappen door bewust ontwerp van de omgeving. Het bos is naar verluidt het eerste grootschalige permacultuur-project in de Verenigde Staten.

Friends of the Food Forest probeerde zoveel mogelijk steun te verzamelen in de buurt. Het team deed 6.000 kaarten in vijf verschillende talen op de bus en deelde flyers uit. Deze steun bleek erg belangrijk voor de organisatoren. Er werden zelfs tolken ingezet om de Chinese inwoners een stem te geven in de planning van het project.

Geslaagd

Wie mag het fruit plukken wanneer het rijp is? “Iedereen,” zei Harrison. “Er was veel discussie over. Mensen maakten zich zorgen dat iemand bijvoorbeeld alle bosbessen zou plukken. Dat zou kunnen gebeuren, maar misschien heeft iemand ze hard nodig. We zien het nu zo: als we aan het einde van het seizoen geen bosbessen meer hebben zijn we geslaagd.”

Bron: Niburu.nl & Takepart.com

Werken om te leven? Of leven om te werken?

In Venezuela hadden we een gids met een jeep tot onze beschikking en deze man reed ons overal naartoe. Hij nam ons mee naar eenvoudige huisjes waar mensen buiten samen een spel zaten te spelen, muziek te maken of aan het eten waren. De mensen hadden het niet breed, maar genoten zichtbaar van hun leven en elkaars gezelschap. De gids vertelde dat iedereen er voor elkaar zorgt. Zelf werkte hij maar een paar dagen per maand, alleen als hij geld nodig had om wat te kopen. De rest van de tijd zat hij bij vrienden en gingen ze vissen of genieten van hun dag en het mooie weer.

Zijn eisen waren niet hoog, maar hoog genoeg om een leuk leven te hebben. En toen keek hij me aan. De woorden die hij toen sprak zouden diepe indruk op mij maken. "Jullie vinden ons zielig en onderontwikkeld, maar wij vinden jullie zielig. Jullie hebben geen tijd voor plezier in je leven. Wij werken om te leven en jullie leven om te werken. Eigenlijk zijn jullie onderontwikkeld, besef je dat?"

We zijn nu jaren verder en zitten midden in een economische crisis. Ik heb niet het idee dat mensen die zelfvoorzienend leven, op brandstof- en voedselprijzen na, erg beïnvloed worden door de crisis; ze staan er te ver buiten. De mensen die ik sprak woonden in kleine gemeenschappen die redelijk zelfvoorzienend zijn, waardoor de wereldeconomie voor hen een andere wereld lijkt.

Al met al vraag ik me af: kunnen we hiervan leren? Kunnen we een manier van leven leiden die ons zowel meer levenskwaliteit geeft als een bepaalde mate van luxe en ons tegelijk minder afhankelijk maakt van grote bedrijven?

Bron: Grenswetenschap.nl

Zonne-energie maakt opmars op platteland Bangladesh

Plattelandsbewoners in Bangladesh die tot voort kort geen elektriciteit hadden, kiezen massaal voor goedkope zonne-energie.

Nizamuddin Sheikh (52), die een klein eetcafé heeft op de markt van Foilerhat in het district Bagerhat, vindt de 1900 taka (ruim 18 euro) die hij betaald heeft voor een installatie van 20 watt, inclusief zonnepanelen, batterij, regulator en een set lampen, de beste investering die hij ooit gedaan heeft.

“Voordat ik de set gekocht had, kon mijn restaurant alleen overdag open zijn. Nu ben ik ook ‘s avonds open en mijn inkomen is verdubbeld”, zegt Nizamuddin. De installatie werd geleverd door Grameen Shakti, een zusterorganisatie van de Grameen Bank.

Nizamuddin moet 36 maanden lang 3,90 euro per maand betalen om de rest van het systeem af te betalen, maar dat kan volgens hem gemakkelijk.

Lees verder op: Happynews.nl

Britse stad verbouwt eigen voedsel, criminaliteit daalt

Toen de Britse stad Todmorden moestuinen begon aan te leggen als onderdeel van het programma Incredible Edible had men geen idee dat het simpele innovatieve concept de stad een buitengewoon inspirerend en zelfvoorzienend model voor de toekomst zou maken.

Verse kruiden, lekker fruit en sappige groenten groeien nu bij overheidsgebouwen, hogescholen en supermarkten.

Tuintjes, kweekbedden en zelfs parkeerplaatsen staan boordevol verse producten die iedereen op elk gewenst moment gratis mag consumeren. Het is allemaal onderdeel van het programma Incredible Edible, gestart door Mary Clear, grootmoeder van 10, en Pam Warhurst, oud-eigenaresse van een lokaal restaurant. Het duo had het gezamenlijke doel voor ogen om Todmorden de eerste Britse stad te maken die geheel zelfvoorzienend is in voedsel en tot nu toe is hun onderneming succesvol gebleken.

Respecteren

Op dit moment zijn 70 grote kweekbedden gerealiseerd in de stad om frambozen, abrikozen, appels, zwarte bessen, rode bessen, aardbeien, bonen, erwten, kersen, munt, rozemarijn, tijm, venkel, aardappelen, boerenkool, wortelen, sla, uien, groenten en kruiden te verbouwen. Niet alleen deden de lokale bewoners al snel mee aan het programma, ze respecteren ook het systeem en maken er geen misbruik van.

“Als je een berm neemt die als vuilnisbak en hondentoilet werd gebruikt en je maakt er een kweekbed vol kruiden en fruitbomen van zullen mensen de boel niet vernielen. Ik denk dat we geprogrammeerd zijn om voedsel niet te beschadigen,” gaf Warhurst als reactie op uitspraken dat het aanbieden van gratis fruit en groente zou kunnen leiden tot misbruik of ander crimineel gedrag.

Waardering

Ze merkte op dat juist het tegengestelde zichtbaar is geworden. Door het programma zijn relaties in de gemeenschap verbeterd en daalt de criminaliteit elk jaar steeds verder.

Het programma is zelfs zo succesvol dat vele andere gemeenschappen in zowel Groot-Brittannië als daarbuiten geïnteresseerd zijn in hun eigen openbare tuinbouw. Incredible Edible heeft er niet alleen voor gezorgd dat het gemeenschapsgevoel is verbeterd en de criminaliteit is teruggebracht, maar het programma maakt in de mensen een hernieuwde waardering los voor voedsel en de manier waarop het wordt verbouwd.

Bron: Niburu.nl & Naturalnews.com