Alternatieve WikiLeaks opereert vanuit IJsland

WikiLeaks staat momenteel on hold, maar elders op het internet wordt er nog gelekt. De laatste in het rijtje van klokkenluidersites is Associated Whistleblowing Press (AWP), dat vanuit IJsland zal opereren.

"AWP wil journalisten over de hele wereld verenigen en verhalen aan het licht brengen", verklaart de Braziliaanse journalist Pedro Noel, een van initiatiefnemers.

"WikiLeaks analyseerde en becommentarieerde de bestanden die ze vrijgaven, maar dat doen ze niet meer. Wij vinden: als de data niet zo uitgelegd worden dat iedereen ze begrijpt, heeft het geen zin om ze naar buiten te brengen."

Geen icoon

Noel verblijft momenteel in Reykjavik, van waaruit hij een wereldwijd netwerk wil uitbouwen. Hij en zijn collega's willen de nieuwe klokkenluidersite deze week lanceren.

Ooit was de Braziliaan vrijwilliger bij WikiLeaks. Hij weet dus hoe het systeem werkt. Hij ziet belangrijke verschillen tussen AWP en WikiLeaks. "We zullen een gedecentraliseerd kader hebben, we willen geen 'icoon' en we zullen werken met journalisten en activisten in verschillende centra. Die werkgroepen zullen hun eigen platforms hebben om documenten te ontvangen."

"Bij WikiLeaks passeert alles via één website, in het Engels. Bovendien publiceert WikiLeaks bestanden van mondiaal belang, vooral aan de VS gerelateerd. AWP wil wantoestanden op lokale basis rechtzetten en zo lokale gemeenschappen helpen." Noel vindt het belangrijk om teams te hebben in verschillende landen en verschillende talen.

Geen exclusiviteit

"Een ander groot verschil is dat WikiLeaks exclusiviteit geeft op de dossiers die het naar buiten brengt, bijvoorbeeld aan de Britse krant The Guardian. AWP werkt echter met een ploeg van onderzoekers en analisten die zelf verhalen zullen publiceren, met behulp van lokale websites", legt hij uit.

AWP garandeert anonimiteit door de opensourcetechnologie van GlobaLeaks te gebruiken. Dat betekent dat AWP niet zal kunnen nagaan wie de bestanden opstuurde. Bovendien moedigt de nieuwe klokkenluidersite het gebruik van versleutelde e-mails aan.
AWP zal een gelekt document offline houden, tot de echtheid ervan is bewezen. Dat is moeilijk als je de afzender niet kent, maar Noel vindt het geen probleem. "Elektronische informatie zegt veel over de bron. Een foto geeft je bepaalde elektronische informatie, net als een gescand document. Die zaken helpen ook om de echtheid te achterhalen."

Beveiliging

IJsland klinkt als een vreemde plaats voor een klokkenluidersite, maar Noel verwijst naar het Initiatief voor Moderne Media in IJsland, een parlementaire resolutie uit 2010 om klokkenluiders en onderzoeksjournalisten bescherming te bieden. De resolutie bundelt de beste secties uit wetgeving rond transparantie wereldwijd.

Maar het parlement moet ze nog in een wet omzetten, en dat verloopt moeizaam omdat er bepaalde gebreken zijn vastgesteld. Zo wijzen specialisten erop dat de internetveiligheid in IJsland niet volstaat.

Smari McCarthy is directeur van het Initiatief voor Moderne Media en is ook voorzitter van het comité dat de kwesties onderzoekt. Hij ontkent niet dat er problemen met de beveiliging zijn, maar zegt dat eraan gewerkt wordt. "Je kunt momenteel niet zeggen dat de situatie in IJsland aanzienlijk slechter is dan in de meeste andere Europese landen."

Bron: IPS via DeMorgen.be

In Moskou voltrekt zich iets wonderbaarlijks

Het lijkt ongelofelijk en dat is het misschien ook. In heel Rusland vonden massale demonstraties plaats die niet uit elkaar werden geslagen door de oproerpolitie. En de staatsmedia berichten openlijk over de onvrede van veel Russen over hun land en hun lot. Kysia Hekster op Twitter: "De Russen vragen zich vertwijfeld af wat er opeens met hun televisiejournaals is: er wordt verteld wat er gebeurt in het land."

Het was ondanks sneeuwval en temperaturen onder het vriespunt de grootste betoging tegen het Kremlin sinds de jaren negentig en tegen Poetin die in 2000 aan de macht kwam, in 2008 premier werd en die in maart weer een gooi naar het hoogste ambt doet.

De strategie van het regime lijkt te zijn: niet in grijpen. Hoe zo'n gok kan uitpakken weten de ex-machthebbers in Egypte. Die gingen ook pas schieten toen het te laat was.

De correspondent van de BBC vergelijkt de sfeer in Moskou met die van 1989, toen de Sovjet-Unie ten onder ging.

Maar voor het regime van Poetin valt moet er meer gebeuren dan een grote demonstratie.

Door: Gerard Driehuis

Bron: Welingelichtekringen.nl

Anonymous beschuldigd Nederlandse media van desinformatie

Anonymous is zeer ontevreden op de manier waarop het Nederlandse publiek bedrogen word. Ze vullen van de hoofden van de mensen in Nederland met desinformatie. U geeft de mensen in Nederland een totaal vals uitzicht op de wereld met behulp van uw eenzijdig kopiëren en plakken ANP en Reuters journalistiek.

Bron: Nujij.nl

Leider Nation of Islam vertelt media de waarheid

Leider van de Nation of Islam Louis Farrakhan haalde tijdens de commercials van een radio-uitzending hard uit naar de aanwezige journalisten in de studio.

Hij vertelde ze dat ze slaven zijn die Amerika hebben uitgekocht en dat ze verzuimen de inwoners van hun land te informeren. Occupy Together doet dat voor ze, aldus een bevlogen Farrakhan.

Democratie kan niet bestaan zonder persvrijheid, ging Farrakhan door. Hij nam het de journalisten kwalijk dat ze de waarheid niet durven te vertellen omdat ze anders bang zijn hun baan kwijt te raken. De betogers van de Occupy-beweging kijken niet naar de media als bron van informatie want zij weten dat dezelfde mensen die de banken controleren ook de media in handen hebben.

“Wat voor toekomst hebben onze kinderen wanneer jullie bang zijn om de waarheid te vertellen?” vroeg de leider tot besluit aan de journalisten. “De geest is uit de fles, mensen over de hele wereld worden wakker. Jullie [de journalisten] moeten ook wakker worden en de waarheid vertellen.”

Bron: Niburu.nl & Awiserworld.com

Journalisten kunnen weer vrijuit spreken in Tunesië

Na 23 jaar gedwongen stilte kunnen journalisten en kunstenaars in Tunesië voor het eerst vrijuit spreken.

Honderden internetactivisten uit de Arabische wereld kwamen afgelopen week bijeen in de geboorteplaats van de Arabische revolutie, Tunis. Het was de derde bijeenkomst van Arabische bloggers. Ze discussieerden over de rol van sociale media en cyberactivisme tijdens de volksopstanden in Noord-Afrika.
Tijdens het bijna twee decennia durende bewind van de voormalige president Zine el-Abidine Ben Ali, stond Tunesië bekend als een van de meest vijandige landen voor journalisten. Sites als Facebook en YouTube werden geregeld geblokkeerd en journalisten en bloggers werden in de gaten gehouden, geïntimideerd en gearresteerd.

Politiek debat

Volgens een nieuwe studie van het Project over Informatietechnologie en Politieke Islam (Pitpi), ‘Opening Closed Regimes: What Was the Role of Social Media During the Arab Spring’, speelden sociale media een centrale rol bij het aanzwengelen van politiek debat, het opbouwen van sociale netwerken en het organiseren van politieke actie.

In Tunesië ging discussie over revolutie en democratie op blogs, Facebook en Twitter vaak direct vooraf aan massaprotesten.
Na het vertrek van Ben Ali stuurden Tunesiërs bijna 2200 tweets per dag. Het succes van hun ‘Jasmijnrevolutie’ zwengelde de discussie aan in het Midden-Oosten en Noord-Afrika over de mogelijkheid dictators af te zetten.

Censuur

“Censuur was een van de pijlers van het systeem van Ben Ali”, zegt journalist en student Asma Ghribi (24). “De Tunesische revolutie heeft zijn succes voor een belangrijk deel te danken aan het feit dat we die controle konden omzeilen. Dat heeft uiteindelijk geleid tot het ineenstorten van het systeem.”
Pogingen van de regering van Ben Ali om het internet af te sluiten, leidden tot meer openbaar activisme, omdat degenen die actief sociale media volgden en informatie deelden, uiteindelijk de straat opgingen.

“De sociale media gaven niet de belangrijkste impuls voor de opstand. Het was een opeenvolging van gebeurtenissen. Maar ze hebben wel geholpen om Tunesiërs bewust te maken”, voegt Ghribi eraan toe. “Ze boden een platform voor debat over kwesties die niet in het openbaar besproken konden worden.”
“Na de revolutie heeft het ministerie van Binnenlandse Zaken 103 kranten en tijdschriften een vergunning gegeven. Ik hoop dat de censuur van vroeger, toen we gedwongen moesten zwijgen, echt verdwenen is en dat we de films kunnen maken die we willen”, zegt de 24-jarige filmstudent Khaled Khafi.

Nieuwe perswet

Arrestaties, ontslagen, fysieke bedreigingen en politiebezoek joegen meer dan honderd Tunesische journalisten op de vlucht in de periode voordat de revolutie uitbrak. Persvrijheid was gegarandeerd in de grondwet, maar de voormalige regering gebruikte verschillende wetten en clausules om die rechten in de praktijk te beperken.

Vorige maand werd het concept voor een nieuwe Perscode goedgekeurd. Als die wordt goedgekeurd door de overgangsregering, hebben journalisten recht op informatie, bronbescherming, en vrije meningsuiting.

“Vroeger werd onafhankelijke journalistiek niet toegestaan, maar nu kunnen we filmen, schrijven en spreken over van alles, zonder dat iemand zich ermee bemoeit”, zegt Zied Mhirsi, blogger en presentator van Radio Express FM.

“Tunesië was geïsoleerd. Er is niet geïnvesteerd in contact met de buitenwereld. Maar tijdens de revolutie was er veel aandacht vanuit de wereld. Het is nu aan ons om daar gebruik van te maken en ongecensureerde informatie over ons land naar buiten te brengen.”

Geschreven door: Simba Russeau

Bron: Happynews.nl