Asteroïde Apophis blijkt groter dan gedacht

ESA heeft nieuwe metingen verricht aan de asteroïde Apophis en deze blijkt 20 procent groter te zijn dan eerder werd aangenomen.



ESA vertelt in een nieuwsbericht dat de Herschel ruimtetelescoop Apophis heeft gescand terwijl deze ons woensdag op de kleinste afstand in jaren heeft gepasseerd.

Vorige berekeningen stelden dat Apophis een diameter had van 270 meter. En volgens NASA zou een inslag gelijk staan aan een bom van 506 megaton.

Maar deze berekeningen blijken niet helemaal te kloppen. Uit een observatie van twee en half uur, uitgevoerd door Herschel, blijkt dat Apophis niet 270 meter maar 325 meter groot is.

Een 20 procent toename in diameters (270-325) kan worden vertaald naar een toename van 75% in volume of massa, aldus Thomas Mueller van het Max Planck Instituut for Extraterrestrial Physics in Duitsland.

Kans op een inslag vrijwel uitgesloten

Vroege berekeningen suggereerden dat de kans op een botsing in 2029 ongeveer 2.7 procent zou zijn. Latere observaties stelden vast dat de kans veel kleiner blijkt te zijn.

De laatste berekeningen gaan er van uit dat Apophis ons in 2029 op een afstand van 35.000 kilometer zal passeren. Dit is binnen de baan van een aantal geostationaire satellieten.

De kans dat Apophis op 13 april 2036 inslaat is nu vrijwel uitgesloten (1 op 1.000.000). Dan zal de asteroïde overigens op een nog kleinere afstand onze planeet passeren, aldus NASA.

De passage van afgelopen woensdag heeft veel belangrijke informatie opgeleverd. Hieruit concludeerde NASA bijvoorbeeld dat de mensheid weer rustig kan slapen want zo stellen ze ‘Apophis won’t hit the Earth’.

Nieuwe passage in februari

Op 15 februari 2013 zal een 57-meter grote asteroïde – 2012 DA14 – langs de aarde scheren op een afstand van slechts 34.500 kilometer. Dit is de meest nabije passage van welk ontdekte asteroïde dan ook.

Bron: Cynosura.nl

Asteroïde 2011 AG5 gaat de aarde niet raken in 2040

De 140 meter brede asteroïde 2011 AG5 zal de aarde in 2040 niet gaan raken. Astronomen van NASA zeggen nu dat de asteroïde onze planeet op een veilige afstand zal gaan passeren.


Afbeelding: NASA

Gelukkig maar, want deze rotsblok zou bij een inslag grote schade veroorzaken in een gebied van minstens 150 kilometer breed.

Asteroïde 2011 AG5 is ongeveer 140 meter breed en werd in januari 2011 ontdekt tijdens een Sky Survey, uitgevoerd door de universiteit van Arizona.

Gedurende 9 maanden werd de asteroïde door diverse observatoria gevolgd tot deze te ver weg was en niet meer kon worden gezien.

Vorig jaar bleek uit onderzoek naar de baan van de asteroïde dat er een kleine kans bestond dat deze over 28 jaren in botsing zou kunnen komen met de aarde.

De nieuwe bevindingen, namelijk dat de kans op een inslag veel kleiner is dan eerder werd aangenomen, werden tijdens een workshop op het NASA Goddard Space Flight center gepresenteerd.

De kans op een inslag is minder dan 1 procent, en volgens NASA zullen aanvullende observaties vanuit de ruimte en vanaf de grond aantonen dat er geen reden tot paniek is.

Observeren in 2013

Het waarnemen van de asteroïde was knap lastig omdat deze zich ver buiten de baan van Mars bevond en overdag aan de hemel stond, aan de andere kant van de zon.

In 2013 staat de asteroïde weliswaar op een afstand van 147 miljoen kilometer van de aarde, maar de locatie aan de hemel is wel veel gunstiger. Grond- en ruimtetelescopen kunnen dan waarschijnlijk een betere blik werpen op de asteroïde. Er is dan veel meer informatie te verzamelen over het pad van de asteroïde.

2023

In 2023 nadert de asteroïde de aarde op een afstand van 1.8 miljoen kilometer. Vanaf dat moment is nog veel beter te bepalen hoe groot het gevaar is voor onze planeet.

De afstand tussen de asteroïde en de aarde is heel belangrijk. Stel dat deze onze planeet in februari 2023 passeert op een afstand van 365 kilometer (bekend als een gravitationele sleutelgat), dan zou de aantrekkingskracht van de aarde aan de asteroïde kunnen gaan trekken waardoor er alsnog een kans bestaat op een inslag in 2040.

Een gravitationele sleutelgat is een klein gebied in de ruimte waar de planeet invloed kan uitoefenen op hemellichamen, zoals asteroïden.

Overigens bestaat er, met de huidige kennis over het pad van de asteroïde, slechts een hele kleine kans dat de asteroïde dit gebied in de ruimte zal passeren.

Ondanks dat de asteroïde waarschijnlijk onze planeet veilig zal passeren, zal NASA dit object wel blijven volgen. Maar stel dat uit de aanvullende observaties in de periode tussen 2013 en 2016 zou blijken dat de kans op een inslag toch groter blijkt kan in ieder geval op tijd actie worden ondernomen.

Bron: Cynosura.nl

Zwart gat in onze Melkweg is even hyperactief

Geschreven door: Caroline Kraaijvanger



Wetenschappers zijn er getuige van geweest hoe het zwarte gat in het hart van onze Melkweg de helderste röntgenuitbarsting ooit geobserveerd, heeft geproduceerd. De uitbarsting was 150 keer helderder dan normaal.

De onderzoekers volgden de uitbarsting gedurende een uur. Daarna begon de activiteit van het zwarte gat – dat ook wel bekend staat als Sagittarius A – weer af te nemen.

Uitbarsting

De wetenschappers hopen dat hun waarnemingen meer duidelijkheid zullen verschaffen over de dagelijks bezigheden van een zwart gat op leeftijd. Met het oog op de grootte van het zwarte gat creëert het eigenlijk vrij weinig energie. Maar ongeveer één keer op een dag komt het zwarte gat tot leven en produceert een uitbarsting van röntgenstraling.

Trager leven

Een zwart gat verorbert materie die te dicht bij het gat in de buurt komt. Wanneer deze dat doet, geeft deze enorm veel energie af, in de vorm van röntgenstraling. Maar wanneer een zwart gat ouder wordt, wordt het trager en eet het minder. En dus worden die röntgenuitbarstingen ook minder helder. Sagittarius A is zo’n zwart gat op leeftijd.

Asteroïde?

En nu zorgde dat zwarte gat dus voor een toch wel behoorlijk spectaculaire uitbarsting, zo meldt het blad The Astrophysical Journal. “Opeens eet Sagittarius A om wat voor reden dan ook veel meer,” vertelt onderzoeker Michael Nowak. “Een theorie is dat een asteroïde zo nu en dan te dicht bij het zwarte gat komt, het zwarte gat zich uitstrekt en de asteroïde aan stukken scheurt, het materiaal opeet en het omzet in straling, waardoor je van die grote uitbarstingen ziet.”

Uit nader onderzoek moet blijken of zo’n plotselinge schranspartij vaak voorkomt. De onderzoekers willen het zwarte gat gedurende iets meer dan een maand gaan bestuderen om meer te weten te komen over de activiteiten ervan. Ook hopen ze natuurlijk een verklaring te vinden voor de oplevingen van het zwarte gat.

Bron: Scientias.nl