'Europese supervulkaan' na omkering magnetische polen

UTRECHT – Halverwege de laatste ijstijd leek de aarde enige tijd in de war, met verstoringen in het aardmagnetisch veld, gevolgd door een extreem zware vulkaanuitbarsting.



Daarnaast vonden in deze periode meerdere kortstondige onderbrekingen van de vrieskou plaats.

Dit blijkt allemaal uit een uitvoerige analyse van sedimenten uit de omgeving van de Zwarte Zee, uitgevoerd door het onderzoekscentrum voor aardwetenschappen van het Duitse Helmholtz Centrum.

Zowel de Europese supervulkaan, ’s werelds krachtigste uitbarsting van de afgelopen 100.000 jaar, die grote delen van Zuidoost-Europa verwoestte, als de verstoring van het magentisch veld, waren dankzij andere geologische onderzoeken al bekend.

De Duitsers hebben de historische gebeurtenissen echter exacter gedateerd, en van de verschillende gebeurtenissen tijdens het midden van de laatste ijstijd een gedetailleerde tijdlijn gemaakt.

Lees verder op: NU.nl

Volgens dit artikel moet het nog duizenden jaren duren voordat er een nieuwe kanteling kan plaatsvinden. Echter is de nieuwe kanteling reeds begonnen....

Bron: Earthwatcher.nl

Our World is Changing: Looking Beyond 'the 2012' (Video ENG)

Bron: Youtube.com

‘Eerste leven koloniseerde land al bijna 3 miljard jaar geleden’

In deze rotsmonsters uit de Australische McCrae-formatie is iets vreemds te zien: vanaf 2,7 miljard jaar geleden piekt het zwavel- en molybdeengehalte. Betekende dit de definitieve doorbraak van de zuurstofatmosfeer? Bron: Washington University

2,75 miljard jaar geleden produceerden bacteriën op het landoppervlak grote hoeveelheden zuurstof en zorgden zo voor de massale uitspoeling van zwavel en molybdeen in de oceanen. Dat zeggen aardwetenschappelijk onderzoekers van de universiteit van Washington. Dit is veel eerder dan tot nu toe aangenomen.

Uit het onderzoek blijkt dat het leven 2,75 miljard jaar geleden niet beperkt was tot enkele ‘oases’, maar grote landoppervlakten bedekte. Als een menselijke tijdreiziger (voorzien van zuurstofmasker, want het zuurstofgehalte in de atmosfeer was rond die tijd erg laag) de aarde had bezocht, had zij tot zover het oog strekt, een dofpurperen bacterielaag ontwaard, bestaande uit cyanobacteriën, die de energie uit licht kunnen benutten om suikers en eiwitten te maken en andere bacteriën, die bijvoorbeeld het sulfaat en molybdeen uit pyriet losweekten, waardoor dit uit kon spoelen. De toevoer van zwavel stimuleerde op zijn beurt de ontwikkeling van leven in de oceanen, aldus medeauteur Eva Stücken.

Lees verder op: Visionair.nl

Australische plaat breekt doormidden

De tektonische plaat waarop Australië ligt, is gebroken. Tijdens de heftige aardbeving voor de kust van Sumatra, afgelopen 11 april, is de plaat op vier plekken gescheurd. De aardbeving, met een kracht van 8,7, deed zich voor in een zeer uitgestrekt gebied en was zo heftig omdat er een nieuwe scheur in de oceaanbodem ontstond.

De aarde is opgebouwd op tektonische platen die ten opzichte van elkaar bewegen. Als platen tegen elkaar komen, ontstaan vulkanen en aardbevingen. Zoals in Chili of Japan. Op andere plekken drijven platen juist uit elkaar. Daar ontstaan ook vulkanen, maar ook nieuw land. IJsland is een goed voorbeeld.

Afbeelding: University of Utah Seismograph Stations.

 

Eens in de miljoenen jaren scheurt een bestaande plaat uit elkaar. Dat gebeurt dus nu met de Australische plaat. Die beweegt in noordelijke richting. Een deel van de plaat botst daarbij tegen de Sunda-plaat, waarop Indonesië ligt. Het westelijkere deel van de Australische plaat kan wel vrij bewegen.

Dat leverde spanning op, die afgelopen april zorgde voor de scheuring. Het is de eerste keer dat geologen een dergelijke nieuwe scheur zien ontstaan. De krachten die zorgden voor dit fenomeen zijn al 50 miljoen jaar aan de gang. De scheur kan betekenen dat er op termijn nieuw land ontstaat, maar dan zijn we eeuwen verder.

Bron: Nature.com via Faqt.nl

IJs reageert sneller op klimaat dan gedacht

BRUSSEL — IJs reageert heel wat sneller op het klimaat dan altijd was gedacht. Een studie in het prestigieuze wetenschappelijke tijdschrift Science toont aan dat een bescheiden temperatuurverandering al meteen gevolgen heeft voor de ijskappen.

(Foto: Jeroen François)

Om na te gaan hoe snel de Groenlandse en Antarctische ijskappen en gletsjers precies op klimaatveranderingen reageren, bestudeerden de onderzoekers wat er in de prehistorie met Baffineiland gebeurd is. Dat is een van de Canadese Arctische Eilanden, met zijn 500.000 vierkante kilometer ook een van de grootste eilanden ter wereld.

Verbazend hoog tempo

8200 jaar geleden daalde de temperatuur in het gebied met een paar graden, een 150 jaar durende onderbreking van de geleidelijke opwarming die de aarde toen kende. In die (naar geologische normen) korte tijd kreeg het eiland er in verbazend hoog tempo gletsjers bij.

Als het ijs zich zo snel kan verspreiden, dan kan het even snel weer verdwijnen, concluderen de wetenschappers. "IJskappen kunnen echt snel reageren op bescheiden kortermijnveranderingen in de temperatuur", zegt Nicolás Young (Columbia University), hoofdauteur van de studie.

Young en zijn collega's trokken zelf naar Baffineiland. Ze onderzochten er rotsen en stenen die de gletsjers destijds voor zich uit hebben geduwd bij hun expansie en vervolgens bij het krimpen weer hebben achtergelaten.

De wetenschappers zagen ook dat de gletsjers in die 150 jaar zelfs groter waren geworden dan tijdens een vorige afkoeling, die nog sterker was geweest en zelfs 1200 jaar had geduurd.

Petermanngletsjer

Met het onderzoek willen de wetenschappers nagaan hoe snel de ijskappen precies reageren op de huidige klimaatwijziging om zo correctere prognoses te kunnen maken. Ze merken bijvoorbeeld dat de Groenlandse gletsjers de laatste jaren veel ijs verliezen. Van een van de grootste gletsjers, de Petermanngletsjer, brak in juli een uitzonderlijk grote ijsberg af. Twee jaar geleden verloor de gletsjer ook al eens een flinke brok ijs. Het smeltende ijs draagt bij tot de stijging van de zeespiegel.

 

Bron: IPS via DeWereldMorgen.be

Zware aardbeving kust Costa Rica, waarschuwing tsunami

Een zware aardbeving met een kracht van 7,6 heeft de kust van Costa Rica getroffen, meldt de Amerikaanse geologische dienst USGS. Er is gewaarschuwd voor een tsunami in Costa Rica, Panama en Nicaragua.

 

Lees verder op: NRC.nl

'Kruipende aardbevingen' in Nieuw-Zeeland

WELLINGTON (ANP) - Het voor aardbevingen gevoelige Nieuw-Zeeland is nog instabieler dan eerder gedacht, concluderen onderzoekers. De wetenschappers hebben bij de grootste breuklijn op grote diepte trillingen waargenomen die 30 minuten aanhouden.

registreerden deze zogenoemde 'kruipende aardbevingen' tijdens een onderzoek naar het raadselachtige uitblijven van grote seismische schokken langs een deel van de Alpinebreuklijn die over de lengte van het Zuidereiland loopt. Deze bevingen, die geen oppervlakteschade veroorzaken, manifesteren zich op een diepte van 20 tot 45 kilometer onder de aardkorst.

Bron: Limburger.nl

Aardbevingen te voorspellen door gevoeligheid getijden

Breukzones die op het punt staan een aardbeving te ondergaan blijken veel gevoeliger te worden voor getijde-effecten. Hebben we nu eindelijk een geschikte methode in handen om te voorspellen wanneer zich ergens een zware aardbeving voor zal doen?

Aardbevingen, vooral als ze ook een tsunami opwekken, behoren tot de meest verwoestnde natuurrampen die we kennen. Honderdduizenden doden zijn bij een zeer zware aardbeving met tsunami niet uitzonderlijk. Ook kost het doorgaans jaren om de verwoeste kustgebieden te herstellen. Het zou veel mensenlevens en schade schelen als we jaren of maanden van tevoren zouden weten waar zich een zware aardbeving gaat voordoen. je zou dan bijvoorbeld kunnen denken aan evacuatie of mangrovebossen aanplanten (of andere kustverdediging) om de tsunami af te zwakken.

Wat dat betreft is er nu een interessante ontwikkeling...

Lees verder op: Visionair.nl

300.000 m³ Zwitserse Alpen verdwenen door landverschuiving

© YouTube.

In de Zwitserse Alpen is een gedeelte van een berg door een landverschuiving ingestort en van het een op het andere moment verdwenen. In totaal brokkelde zo'n 300.000 m3 gesteente af en viel in de vallei. Niemand raakte gewond en er werd geen schade gemeld. Wel blijven de omliggende dorpen uit voorzorg tot maandag afgesloten.

Geologen onderzoeken of de klif Valegion zich stabiliseert, zo schrijft Le Matin. Bewoners van de nabijgelegen dorpjes Preonzo en Gnosca leven al tien jaar met de dreiging dat het gedeelte van de berg kan instorten. In mei 2002 viel er 150.000 kubieke meter aan gesteente in de vallei.

4000 eengezinswoningen

Deze aardverschuiving was niet zo groot als die begin dit jaar plaatsvond in de Zwitserse Alpen op de Piz Cengalo. Toen stortte er 4 miljoen kubieke meter rots in de vallei, zoveel als 4000 eengezinswoningen.

Bewerkt door: Willeke Tersteeg

Bron: CNN / Le Matin via AD.nl

Krachtige aardbeving treft Papoea-Nieuw-Guinea

Papoea-Nieuw-Guinea is vandaag door een krachige aardbeving getroffen, zo heeft het Amerikaans geofysisch instituut USGS gemeld.

De beving met magnitude 7,0 deed zich voor om 09.13 uur Belgische tijd op een diepte van 201,1 km, 443 km ten noorden van Port Moresby.

Bron: HLN.be

Olie en gas industrie vrijwel zeker verantwoordelijk voor aardbevingen Midwest Amerika

Door mens gemaakte aardbeving zijn echt, worden steeds vaker gezien in Midwest Amerika en de olie en gas industrie is hier vrijwel zeker voor verantwoordelijk.

Dit zijn de laatste conclusie die wetenschapers van het USGS, een geologisch onderzoekscentrum in de Verenigde Staten, zullen bespreken op een seismologische conferentie die volgende week plaatsvind. Er is ook wat meer geruststellend nieuws: de door de mens gemaakte aardbevingen zijn tot nu toe nog niet krachtig genoeg geweest om gebouwen in te doen instorten.

Midwest Amerika is over het algemeen een rustig gebied, geologisch gezien. Dus toen seismoloog Bill Ellsworth 12 jaar geleden een ongebruikelijke hoeveelheid aardbevingen in de regio waarnam, was hij nieuwsgierig om erachter te komen waarom.

Ellsworth gebruikte een ultra-sensitieve aardbeving-voelende technologie om de aardbeving over Midwest Amerika te registreren. Toen in 2009 de bevingen plotseling toenamen. ‘’Na die tijd begonnen dingen pas echt, en dat is wat onze aandacht ving.’’

Ellsworth en zijn collega’s zagen het aantal aardbevingen stijgen, van een kleine 20 aardbevingen per jaar naar 50 in 2009, 87 in 2010, en een kolossale 134 vorig jaar. Er was hier duidelijk iets vreemds aan de hand.

Die dikke verzameling gestenigde aarde die onder Midwest Amerika ligt zit vol met breuken. Maar aardbevingen gebeuren alleen wanneer iets deze breuken ontgrendelen.

Normaal gesproken gebeurd dit door vulkanische activiteit, of rondom de randen van tektonische platen. Maar in Midwest Amerika is hier geen sprake van. Dat is waarom Ellsworth en zijn team concluderen dat de schrikbarende toename van aardbeving te wijten is aan menselijke activiteit.

Dat is waar de olie en gas industrie in het plaatje past. In de afgelopen jaren zijn er verschillende studies geweest die zeggen dat een methode om gas uit de grond te halen, ook wel fraccen genoemd de schuldige is. Bij het fraccen worden er miljarden liters water in de grond gepompt om stenen op te laten barsten, die natuurlijk gas vrij laten die zitten opgesloten in kleine ruimtes tussen het gestenigde. Hierbij ontstaat grote druk.

Maar bij nadere inspectie kwam Ellswordt erachter dat de nieuwe aardbevingen zich echter niet clusterde rondom de boorlocaties bevonden, maar zich verzamelde rondom afvalwater putten, de veel diepe gaten waar bedrijven hun zou ‘frack’ water in dumpen nadat ze dit gebruikt hebben.

‘’Afvalwater putten bestaand als decennia. Er bestaan tienduizenden van deze putten in de VS, maar zeer weinig aardbevingen.’’ Verklaard Chritopher Joyce in een interview met Elssworth. ‘’Wat er is veranderd is dat de gas industrie nu meer water gebruikt en dumpt. Afvalputten zijn nu vaker dieper dat de boorplekken zelf. Zelfs zo diep dat ze het de plek in de aarde bereiken waar de breuken meer voorkomen.

Wetenschappers weten niet welke aardbeving bij welke put hoort. Maar het lijkt waarde te hebben om een oogje in het zeil te houden.

De grootste aardbeving rondom de studie van Ellsworth waren slechts van magnitude 4, genoeg energie zodat mensen die vlak boven de bevingen staan een sterke schok voelen. Maar niet genoeg om gebouwen te beschadigen. Dat valt nog wel mee, echter zullen mensen waarschijnlijk niet meer zo genereus zijn tegen de gas industrie als grotere aardbevingen beginnen plaats te vinden.

Vertaling: Kees Schenk

Bron: News.discovery.com

Stem hem omhoog op Nujij!

Wat zorgt er voor zoveel smeltende gletsjers? Verborgen vulkanen onder het ijs.

ANTARTICA – Mount Sidley, de hoogst vulkaan van Antarctica heeft potentieel veel verscholen gezelschap. Wetenschappers gebruiken daar seismografen om te jagen op verborgen vulkanen.

Wetenschappers gebruiken radar en andere beeldende technologie om verbazingwekkende dingen te ontdekken onder de Arctische ijskap: Een gigantische bergketen die makkelijk met de Alpen, en het Vostok meer, een van de grootste meren op aarde kan concurreren. Eindelijk kunnen seismografen verborgen seismische activiteit zien. Kleine aardbevingen die op een teken van een verborgen vulkaan kunnen duiden. ‘’Het is echt de eerste keer dat we in staat zijn om te kijken naar de interne structuur van de mantel,’’ zegt Andrew Lloyd een student die honderden kilometers per sneeuwscooter heeft afgereisd om te helpen een deel van de seismografische gegevens op te halen. ‘’Het zal ons in staat stellen om iets definitiefs te zeggen of de tektoniek en de geologie van de regie, iets wat niemand tot nu toe is gelukt,’’ aldus Lloyd.

Wiens zegt dat de data al geweldige beelden laat zien van wat er bezig is beneden West Antarctica. Er zullen nog vele maanden werk voor de boeg liggen. Maar de tijd wanneer wetenschappers zullen aankondigen aan de wereld wat er onder het arctische ijs ligt is dichtbij.

Bron: Livescience.com via Theextinctionprotocol.wordpress.com

Stem omhoog op Nujij!

Veroorzaakte beweging aardas einde van ijstijd?

Zo'n 11.000 jaar geleden eindigde de laatste ijstijd. Wetenschappers zijn het er nog steeds niet over eens wat nu de exacte oorzaak was. Volgens een nieuw onderzoek zou een verandering in de as van de aarde wel eens tot de opwarming van onze planeet hebben geleid.

Zo'n 19.000 jaar geleden begon er meer en meer koolstofdioxide in de atmosfeer te komen. Wat volgde was een geleidelijke opwarming van de aarde, die 8.000 jaar later voor het einde van de ijstijd zorgde. Niet iedereen is het er echter over eens of de koolstofdioxide voor de opwarming zorgde, of de opwarming voor de koolstofdioxide.

Jeremy Shakun, een klimaatdeskundige aan de prestigieuze universiteit van Harvard, heeft wereldwijd stukken steen en ijs verzameld. Daaruit blijkt dat extra koolstofmonoxide in de atmosfeer aanwezig was voor de aarde begon op te warmen. In het wetenschappelijke tijdschrift Nature doet hij deze week zijn uitleg.

Schommelende aardas

Volgens Shakun is alles zo'n 20.000 jaar geleden begonnen. De aarde schommelde toen op de eigen as, iets wat nog al wel gebeurd is. Maar toen kreeg de noordelijke hemisfeer daardoor veel meer zonlicht te verwerken. In de Noordelijke IJszee en op Groenland begon het ijs te smelten, waardoor de watercirculatie in het noordelijke gedeelte van de Atlantische Oceaan stil viel.

Normaal gezien reist het koude water in zuidelijke richting in de Atlantische oceaan, terwijl het warme water een omgekeerde beweging maakt. Toen bleef het water echter stilstaan, waardoor de zone rond Antarctica opwarmde. Daardoor veranderden oceaanstromen en windpatronen, en in de zuidelijke hemisfeer kwamen er grote hoeveel koolstofdioxide in de atmosfeer terecht. Nuja, in de 8.000 jaar die volgden kwam er evenveel koolstofdioxide vrij als in de laatste 100 jaar. Dat zorgde echter toen voor een broeikaseffect, waardoor de laatste grote ijstijd zou eindigen, aldus Shakun.

Door: Stig Geukens

Bron: Environmental News Network & Nature via DeMorgen.be

De Aarde groeit

De Aarde, net als alle andere levende wezens groeit. Hieronder in het filmpje kan je zien hoe de tektonische platen zo goed als precies in elkaar passen wanneer je de aarde kleiner maakt.

Wetenschappers hebben ook een map gemaakt van hoe oud de bodems van zeeën zijn. Ze waren geschokt dat ze geen plekken konden vinden ouder dan 180 miljoen jaar, 70% van de zeebodem is niet eens ouder dan 60 miljoen jaar oud. Wetenschappers hebben ook de landmassa onderzocht op leeftijd en kwamen tot de conclusie, dat de landmassa zeker 1 miljard jaar oud is. De theorie die tot nu toe voor waar aangenomen wordt dat tektonische platen onder elkaar wegschuiven of juist tevoorschijn komen, zou moeten betekenen dat er weinig verschil zou moeten zijn tussen de zeebodem en de landmassa. Dit verschil is er dus wel en het is mega groot. Daarnaast zou in de afgelopen 200 miljoen jaar 70% van de landmassa volledig vernieuwd moeten zijn waardoor deze niet ouder kan zijn dan 200 miljoen jaar oud, dit is dus niet het geval.

Ook de sporen die het groeien van de aarde heeft achtergelaten komen overeen met deze nieuwe theorie, en zeker niet met die van tektonische platen die onder elkaar wegschuiven. Natuurlijk is het fijn om deze innoverende en inspirerende theorie te ontdekken, mits je open staat voor het feit dat wat je op school heb geleerd niet zozeer bedoel was om je slim te maken, maar eerder om je klein te houden. Zo niet dan raadt ik zeker niet aan om onderstaand filmpje te bekijken, dat kan wel eens het einde betekenen van deze geloofsovertuiging.



Auteur: Daniel Earthwatcher

Bron: Earthwatcher.nl

Vulkanisch gebied in Santorini weer in beweging

Geschreven door Caroline Hoek

Het vulkanische gebied lijkt weer wakker te worden en vervormt veel sneller dan wetenschappers ooit gezien hebben.

Santorini is een verzameling eilandjes en het restant van een caldera: een ingestorte vulkaan. Het gebied is een enorme toeristische trekpleister: in de zomermaanden bezoeken dagelijks meer dan 50.000 toeristen het gebied. Logisch, want Santorini is prachtig.

Vervorming

Maar niet alleen toeristen zijn geïnteresseerd in Santorini. Ook geologen houden het gebied nauwlettend in de gaten. De laatste keer dat hier een eruptie plaatsvond, was in 1950. Maar anno 2012 laat de vulkaan weer van zich horen. “Na tientallen jaren van weinig activiteit begon er in de caldera in januari 2011 een serie aardbevingen en vervormingen op te treden,” vertelt onderzoeker Andrew Newman. “Sinds die tijd zijn onze instrumenten op het noordelijk deel van het eiland letterlijk vijf tot negen centimeter opgeschoven.”

De archipel. Foto: NASA.

Snel

De vervormingen zijn – zeker met het oog op het tijdsbestek – enorm. Wetenschappers hebben zo’n snelle vervorming op Santorini nog nooit waargenomen. “De magmakamer van de vulkaan vult zich en we houden de activiteit goed in de gaten.” Inmiddels zou er al zo’n veertien miljoen kubieke meter magma in de kamer zijn gepompt.


Eruptie?

Maar dat wil niet zeggen dat het ook daadwerkelijk tot een eruptie komt, zo benadrukt Newman. Vergelijkbare caldera’s hebben vergelijkbare activiteit vertoont zonder dat daar een eruptie op volgde.
Er is dus nog geen reden voor paniek.

Maar als er een uitbarsting volgt, kan dat wel gevaarlijk zijn. Een onderzeese uitbarsting kan kleine tsunami’s veroorzaken die weer problemen vormen voor de vele boten die zich in de caldera bevinden. Ook aardverschuivingen behoren tot de mogelijkheden. Genoeg reden voor onderzoekers om Santorini heel goed in de gaten te houden.

De bewegingen die Newman op verschillende punten in de archipel heeft waargenomen. Afbeelding: Andrew Newman.

Bron: Scientias.nl

Is elektromagnetisme verantwoordelijk voor vreemde geluiden over de wereld?

Over de hele wereld horen mensen mysterieuze dreunende geluiden. In sommige gevallen zijn de geluiden zelfs zo hard dat er auto alarmen van af gaan. Dit verontrustende verschijnsel doet zich recentelijk niet alleen voor in Europa, maar ook in Canada en andere delen van de wereld. De geluiden klinken als luid gegrom, en worden ook wel beschreven als het geluid van een krachtig hoorn waar iemand in blaast. In Duitsland zijn de geluiden die uit de lucht lijken te komen met een video camera opgenomen, en op youtube gezet. Hierop kun je het gebulder duidelijk horen, terwijl auto alarmen op de achtergrond als een gek te keer gaan.

Maar experts vertellen dat er een rationale verklaring is. Op de universiteit van Saskatchewan in Canada verteld natuurkundige professor Jean-Pierre St. Maurice dat geoloog David Deming een artikel heeft geschreven over ‘The Hum’, zoals dit fenomeen vaak wordt genoemd. ‘The Hum’ is een mysterieus en niet traceerbaar geluid dat over de hele wereld door ongeveer twee tot tien procent van de mensen wordt gehoord. Hij schrijft in ‘the Journal of Scientific Exploration’ dat een verklaring voor de ‘The Hum’ transmissies tussen mobiele telefoons zou kunnen zijn. Maar ook vliegtuigen die er zijn voor de communicatie van Amerikaanse onderzeeërs zouden er iets mee te maken kunnen hebben. Volgens de NASA heeft de aarde ook ‘’natuurlijke radiogolven’.

Het agentschap zegt dat als mensen radio antennes hadden in plaats van oren. We een opmerkelijke symfonie van vreemde geluiden uit ons eigen planeet zouden horen komen. Wetenschappers noemen ze ‘’tweaks,’’ ‘’whistlers’’ en ‘’sferics,’’ Ze klinken als de achtergrondmuziek van flamboyante sciencefiction film, maar dit is geen sciencefiction. De natuurlijke resonanties van de aarde zijn echt. En al zijn we ons hier meestal niet bewust van, de geluidstrillingen dansen constant om ons heen. Bliksem produceert bijvoorbeeld een eigenaardig klinkende radio emissie. Maar ook aardbeving maken een audio opneembaar geluiden. Het zijn de klanken van onze aarde…

Bron: TheExtinctionProtocol.wordpress.com

Stem hem ophoog op Nujij!

Wat gebeurd er als onze magnetische polen flippen?

De magnetische noordpool is in beweging. Een aantal jaren geleden lag het ergens in de buurt van Canada en nu beweegt het zich richting Siberie. Het magnetisch veld rondom de aarde neemt ook af en enkele vliegvelden hebben zelfs de magnetische richting van hun landingsbanen moeten aanpassen.

Daarnaast leven we natuurlijk in het magische jaar 2012, dus alle reden voor een hoop mensen om aan te nemen dat aan het eind van dit jaar de magnetische polen zullen flippen en dit dan gepaard zal gaan met catastrofale rampen. Het internet staat bol met dit soort verhalen en de eindtijd profeten beleven gouden tijden.

Maar wat is nu de werkelijke situatie betreffende het aard magnetisch veld en de polen?

Uit geologisch bewijsmateriaal kunnen we contstateren dat de polen in het lange historie van de aarde honderden keren zijn omgedraaid. De laatste poolomkering vond plaats 780.000 jaar geleden in het Stenen Tijdperk. En er zijn nu inderdaad aanwijzingen dat een volgende pool omkering in aantocht is. Maar, als dit zo is, hoe gaat dat dan en moeten wij ons zorgen maken?

Volgens wetenschappers is een omkering van de polen niet iets wat op een bepaalde datum gebeurt, maar een langzaam proces dat ergens tussen de 1.000 en 10.000 jaar duurt. Op het moment dat zoiets dan werkelijk gebeurt hebben we daar nauwelijks last van. We hebben er meer last van in de aanloop periode zoals waar we nu in zitten.

Als er al een gevaar is, dan is dat bij een zwak magnetisch veld we meer risico lopen bij grote zonne uitbarstingen. Het aard magnetisch veld werkt als een beschermlaag tegen de deeltjes die door de zonne uitbarstingen richting aarde worden gestuurd.

Maar, met kerstmis 2012 kun je rustig onder je boom blijven zitten. Je zult niet worden verrast door plotseling omdraaiende polen en andere nare bijverschijnselen.

Auteur: Jelle

Bron: EarthWatcher.nl

Amazië: Nieuw supercontinent ontstaat rond Noordpool

Eurazië en Amerika gaan noordwaarts naar elkaar toe bewegen (links). Binnen honderd miljoen jaar (rechts) zijn de continenten weer zo ongeveer verenigd. Links is ook ruwweg de ligging van het oude supercontinent Pangea aangegeven. Mitchell/Nature

BRUSSEL - Amerika en Eurazië gaan tegen elkaar botsen. Binnen pakweg honderd miljoen jaar vormen ze een nieuw rond de noordpool gedrapeerd supercontinent, Amazië.

Een verbeterde berekening van de continentverschuiving maakt duidelijk hoe de wereldkaart er in de toekomst gaat uitzien. Amerika, Europa en Azië gaan in de buurt van de noordpool tegen elkaar botsen en een nieuw supercontinent vormen, waar alle andere continenten zich vervolgens bij aansluiten. Dát er een nieuw 'verenigd' supercontinent op komst is, verrast geologen niet, maar de ligging van dat toekomstige 'Amazië' wel: in het noordpoolgebied. Een team Amerikaanse geologen, onder leiding van Ross Mitchell van de Yale University in Connecticut, doet verslag van de nieuwe bevindingen in het vakblad Nature van deze week.

Het is 200 miljoen jaar geleden dat de continenten van de aarde voor het laatst allemaal verenigd waren in één groot supercontinent, dat door geologen Pangea gedoopt is. Sindsdien zijn de continenten langzaam uit elkaar geschoven, als gevolg van langzame bewegingen in het inwendige van de planeet. Zo bewegen Europa en Amerika momenteel meetbaar van elkaar weg.

Hoe zit het met de toekomst? Algemeen wordt aangenomen dat de continenten zich op lange termijn opnieuw zullen verenigen. Zo wordt een cyclus van verenigen en weer uiteendrijven voortgezet die al miljarden jaren gaande is. Vóór Pangea waren de continenten al eerder verenigd in supercontinenten waaraan geologen namen hebben gegeven als Rodinia (zowat een miljard jaar geleden) en Nuna (1,8 miljard jaar geleden). Het eerstvolgende supercontinent heeft ook al een naam: Amazië, omdat het in eerste instantie Amerika en Azië zijn die zich gaan verenigen, waarna de rest zich erbij aansluit.

Maar hoe en waar de vereniging precies zou gaan plaatsvinden, was nog onduidelijk. Er waren twee tegengestelde scenario's. Volgens het eerste scenario zou de huidige beweging op een dag stilvallen en zich omkeren. Amerika zou dan terug onze kant op komen en de Atlantische Oceaan zou zich sluiten. Volgens het tweede scenario zou de huidige beweging gewoon blijven doorgaan tot de continenten aan de andere kant van de aardbol tegen elkaar botsen. Dan zou het de Stille Oceaan zijn die zich sluit.

Maar volgens Mitchell en zijn collega's wordt het geen van beide mogelijkheden. Uit zijn berekeningen is een derde scenario gerold: Amerika en Eurazië gaan zich naar het noorden kantelend met elkaar verenigen. Het is dan de Noordelijke IJszee (of Arctische Oceaan) die zich gedeeltelijk zal sluiten.

Magnetisme

De berekeningen van Mitchell zijn gebaseerd op metingen van het magnetisme van oude gesteenten, waaruit de voorbije bewegingen van de verschillende continenten gereconstrueerd kunnen worden. Volgens de onderzoekers hebben alle vorige supercontinenten zich gevormd met een 'zijwaartse' kanteling.

Als ze dat patroon voortzetten in de toekomst, komt de volgende samensmelting er in het noordpoolgebied, niet in het Atlantische of het Stille Oceaan-gebied.

Bron: Standaard.be

Sporen van verdwenen oceaan op Mars

Foto: AP

Op de planeet Mars stroomde in het verre verleden een grote oceaan, blijkt uit afzettingen tientallen meters onder het oppervlak. De Europese satelliet Mars Express heeft die sporen gevonden, meldt de Europese ruimtevaartorganisatie ESA.

De Europese onderzoekers weten niet zeker wanneer de oceaan bestond. Mogelijk is hij 3 miljard jaar geleden ontstaan, toen een meteoriet een gat in het Marsoppervlak sloeg. Daardoor zou ijs aan het oppervlak zijn gekomen en zijn gesmolten.

Dat water was waarschijnlijk binnen een miljoen jaar, voor astronomische begrippen heel snel, bevroren of verdampt. Daarmee zou de oceaan zijn verdwenen. "Ik denk niet dat de oceaan lang genoeg heeft bestaan om leven te vormen", zegt een van de onderzoekers.

Bron van leven

Wetenschappers hebben de laatste jaren vaker bewijs gevonden dat er ooit water op Mars stroomde. Water is de bron van leven, maar op Mars is het water verdwenen. De planeet is al miljoenen jaren gortdroog.

Bron: Gelderlander.nl

Wetenschappers zien veel kans op grote Tokyo aardbeving

Volgens wetenschappers is de kans dat Tokyo binnen enkele jaren wordt getroffen door een zware aardbeving veel groter dan de overheid voorspelt. Dat meldt de BBC.

De wetenschappers, werkzaam voor de universiteit van Tokyo, zeggen dat er 75 procent kans is dat de regio rondom de Japanse hoofdstad binnen vier jaar wordt getroffen door een aardbeving met een kracht van 7 of hoger op de schaal van Richter, wat neerkomt op een zware, zeer zware of catastrofale aardbeving. De overheid is een stuk terughoudender en houdt het op een kans van 70 procent dat dergelijk natuurgeweld de regio binnen nu en dertig jaar treft.

De voorspelling van de wetenschappers is gebaseerd op het toenemende aantal trillingen rondom Tokyo nadat vorig jaar maart een aardbeving met een kracht van 9,0 een enorme verwoesting aanrichtte. Sindsdien worden er vijf keer zoveel trillingen waargenomen in het gebied als in de jaren daarvoor. Dat maakt de kans op een grote aardbeving in de buurt van Tokyo aanzienlijk groter, aldus de onderzoekers. Ze raden de overheid dan ook aan voorzorgsmaatregelen te nemen.

Tokyo werd in het verleden ook al eens getroffen door een grote aardbeving. In 1923 kwamen meer dan 100.000 mensen om toen de Japanse het slachtoffer werd van een beving met een kracht van 7,9 op de schaal van Richter. De aardbeving, en de daaropvolgende tsunami, die het oosten van Japan op 11 maart trof kostte aan ongeveer 20.000 mensen het leven. De schade werd vorig jaar geraamd op 147 miljard euro.

Bron: Aziatischetijger.nl