 |
| Eurazië en Amerika gaan noordwaarts naar elkaar toe bewegen (links). Binnen honderd miljoen jaar (rechts) zijn de continenten weer zo ongeveer verenigd. Links is ook ruwweg de ligging van het oude supercontinent Pangea aangegeven. Mitchell/Nature |
BRUSSEL - Amerika en Eurazië gaan tegen elkaar botsen. Binnen pakweg honderd miljoen jaar vormen ze een nieuw rond de noordpool gedrapeerd supercontinent, Amazië.
Een verbeterde berekening van de continentverschuiving maakt duidelijk hoe de wereldkaart er in de toekomst gaat uitzien. Amerika, Europa en Azië gaan in de buurt van de noordpool tegen elkaar botsen en een nieuw supercontinent vormen, waar alle andere continenten zich vervolgens bij aansluiten. Dát er een nieuw 'verenigd' supercontinent op komst is, verrast geologen niet, maar de ligging van dat toekomstige 'Amazië' wel: in het noordpoolgebied. Een team Amerikaanse geologen, onder leiding van Ross Mitchell van de Yale University in Connecticut, doet verslag van de nieuwe bevindingen in het vakblad Nature van deze week.
Het is 200 miljoen jaar geleden dat de continenten van de aarde voor het laatst allemaal verenigd waren in één groot supercontinent, dat door geologen Pangea gedoopt is. Sindsdien zijn de continenten langzaam uit elkaar geschoven, als gevolg van langzame bewegingen in het inwendige van de planeet. Zo bewegen Europa en Amerika momenteel meetbaar van elkaar weg.
Hoe zit het met de toekomst? Algemeen wordt aangenomen dat de continenten zich op lange termijn opnieuw zullen verenigen. Zo wordt een cyclus van verenigen en weer uiteendrijven voortgezet die al miljarden jaren gaande is. Vóór Pangea waren de continenten al eerder verenigd in supercontinenten waaraan geologen namen hebben gegeven als Rodinia (zowat een miljard jaar geleden) en Nuna (1,8 miljard jaar geleden). Het eerstvolgende supercontinent heeft ook al een naam: Amazië, omdat het in eerste instantie Amerika en Azië zijn die zich gaan verenigen, waarna de rest zich erbij aansluit.
Maar hoe en waar de vereniging precies zou gaan plaatsvinden, was nog onduidelijk. Er waren twee tegengestelde scenario's. Volgens het eerste scenario zou de huidige beweging op een dag stilvallen en zich omkeren. Amerika zou dan terug onze kant op komen en de Atlantische Oceaan zou zich sluiten. Volgens het tweede scenario zou de huidige beweging gewoon blijven doorgaan tot de continenten aan de andere kant van de aardbol tegen elkaar botsen. Dan zou het de Stille Oceaan zijn die zich sluit.
Maar volgens Mitchell en zijn collega's wordt het geen van beide mogelijkheden. Uit zijn berekeningen is een derde scenario gerold: Amerika en Eurazië gaan zich naar het noorden kantelend met elkaar verenigen. Het is dan de Noordelijke IJszee (of Arctische Oceaan) die zich gedeeltelijk zal sluiten.
Magnetisme
De berekeningen van Mitchell zijn gebaseerd op metingen van het magnetisme van oude gesteenten, waaruit de voorbije bewegingen van de verschillende continenten gereconstrueerd kunnen worden. Volgens de onderzoekers hebben alle vorige supercontinenten zich gevormd met een 'zijwaartse' kanteling.
Als ze dat patroon voortzetten in de toekomst, komt de volgende samensmelting er in het noordpoolgebied, niet in het Atlantische of het Stille Oceaan-gebied.
Bron: Standaard.be
