Het lijkt een kwestie van tijd voordat de collectieve wanhoop van de mensen uitbarst in geweld wat zich daarna door het land zal verspreiden.
Zwangere vrouwen gaan wanhopig smekend van ziekenhuis naar ziekenhuis om opgenomen te mogen worden voor een bevalling.
"Ik vraag mij af hoeveel deze maatschappij nog kan verdragen alvorens zij explodeert", zei Georg Pieper, een Duitse psychotherapeut die gespecialiseerd is in het behandelen van post traumatische stress syndroom (PTSS) als gevolg van rampen, grote ongelukken, gewelddadigheden en bij bevrijde gijzelaars.
Alleen dit keer had hij het over Griekenland en de mensen daar.
Pieper bracht een aantal dagen door in Athene om vervolgcursussen in traumabehandeling te geven aan psychologen, psychiaters en artsen en hij deed dit gratis omdat het land zich in een zware crisis bevindt. Hij werd vergezeld door Melanie Mühl, een redactrice van de Duitse krant Frankfurter Allgemeine. In haar verslag beklaagt ze zich over hoe de crisis in Griekenland aan de “nieuwsconsumenten” in Duitsland werd gevoerd.
Het werd gebracht als: “het is niet meer dan dreiging aan de horizon, ergens ver weg”, gedefiniëerd door nauwelijks te begrijpen termen zoals bank bailout, haircut, mismanagement en Troika.“In plaats van dat we de de wereldwijde context begrijpen, zien we Angela Merkel met een serieus gezicht uit zwarte limousines stappen in steden zoals Berlijn en Brussel, onderweg naar een volgend topoverleg waar de bailout van Griekenland en dus van Europa, weer een stap verder wordt geduwd.
Er heerst daarentegen een dodelijke stilte in de media over wat er werkelijk gebeurt in Griekenland. Dit fenomeen wordt door Pieper “een reusachtige onderdrukkingsprestatie” genoemd. En dus brengen ze verslag uit over hun bevindingen zonder al dat Euro bailout jargon en afkortingen.
Er waren zwangere vrouwen die smekend om toegelaten te mogen worden om te bevallen, van ziekenhuis naar ziekenhuis werden gebracht. Ze hadden geen ziektekostenverzekering en geen geld en niemand wilde hen helpen. Je zag mensen die ooit behoorden tot de middenstand graven in het afval na een marktdag en struinen op straat op zoek naar weggegooide groenten en fruit.
De toestand waarin de Grieken zich bevinden is hartverscheurend. Er was een oude man die meer dan veertig jaar had gewerkt, maar omdat zijn pensioen was gehalveerd had hij geen geld meer om de medicijnen voor zijn hart te betalen. Om opgenomen te kunnen worden in een ziekenhuis moest hij zijn eigen lakens en eten meenemen.
Omdat het schoonmaakpersoneel al lang ontslagen was wegens geldgebrek moesten de artsen en het verplegend personeel, die zelf ook al maandenlang geen salaris hadden ontvangen, de WC’s schoonmaken. Het ziekenhuis had een tekort aan zelfs de meest noodzakelijke medische voorraden zoals latex handschoenen en katheters. Het zelfmoordpercentage is in de laatste drie jaar verdubbeld, tweederde van deze slachtoffers zijn mannen.
Pieper beschrijft de situatie in Griekenland als een “collectief trauma”. Een maatschappij waar de bodem onderuit is getrokken. “Vooral mannen zijn zwaar getroffen door de crisis”, zei Pieper, omdat hun salaris/loon is gedecimeerd of hun banen zijn verdwenen. Ze koken van woede vanwege het totale corrupte systeem en hun kleptocratische regering die zo ontzettend veel schade aan het land heeft toegebracht. Ze zijn furieus vanwege de bailout politiek waarvan alleen de banken beter worden en niet de gewone bevolking.
Deze mannen brengen hun woede mee naar huis, naar hun gezin en hun zonen brengen die woede weer terug in de straten. Vandaar het groeiend aantal straatbendes die minderheden aanvallen. Pieper wijst erop dat de drang tot overleven enorm sterk is in mensen en daardoor kunnen ze ook de meest extreem zware omstandigheden overleven. Om dat op een goede manier te kunnen doen hebben ze een functionerende maatschappij nodig met gedegen structuren en vangnetten. Maar, in Griekenland is de maatschappij jarenlang uitgehold tot een punt waar het nu inelkaar stort.
“In dergelijk dramatische situaties zoals die nu in Griekenland kunnen worden waargenomen, wordt het menselijk wezen een soort roofdier dat alleen zichzelf en zijn eigen overleven als belangrijk beschouwt. Pure noodzaak drijft hem tot irrationeel handelen en in het slechtste geval vervalt dit in misdaad. Op dat punt wordt de solidariteit in de maatschappij vervangen door egoïsme”, zei Pieper.
Hij vroeg zich verder af: “hoeveel kan deze maatschappij nog verdragen voordat zij explodeert. Griekenland staat aan de rand van een burgeroorlog en het lijkt een kwestie van tijd voordat de collectieve wanhoop van de mensen uitbarst in geweld wat zich daarna door het hele land zal verspreiden”.
Bron: Business Insider via Niburu.co
