Brazilië wil bedreigde diersoorten klonen

Het roodstuitleeuwaapje

Brazilië heeft concrete plannen om diersoorten te klonen die met uitsterven bedreigd zijn. Na het aanleggen van een genenbank, bekijken onderzoekers nu met welk dier ze aan de slag zullen gaan en welke techniek ze zullen hanteren.

Het landbouwkundig onderzoekscentrum van de Braziliaanse regering (Embrapa) heeft in een eerste fase een genenbank opgericht van 420 stalen met kiemplasma van bedreigde soorten. Een van de eerste stalen was afkomstig van het roodstuitleeuwaapje (Leontopithecus chrysopygus), een endemische aapsoort in Brazilië die dreigt te verdwijnen.

In een tweede fase zullen kloontechnieken bestudeerd worden. Daarvoor heeft Embrapa zijn samenwerking met de dierentuin in Brasilia hernieuwd. De dierentuin zal eieren van dieren in gevangenschap verzamelen en bestuderen.

Dolly

"Het is nog niet bekend wanneer we voor het eerst zullen klonen. Het zou kunnen gaan om de manenwolf (Chrysocyon brachyurus), een andere bedreigde diersoort. Een van de technieken die we overwegen is gelijkaardig aan de creatie van Dolly, het schaap dat werd gekloond uit de cel van een volwassen ooi", verklaarde Embrapa-onderzoeker Carlos Frederico Martins.

Bron: DeMorgen.be

Wat een plant denkt

Planten kunnen veel meer voelen en waarnemen dan wij denken. Bioloog Daniel Chamovitz onthult in zijn boek dat planten zelf kunnen ruiken hoe rijp hun vruchten zijn, verschillende aanrakingen kunnen onderscheiden, het verschil tussen boven en beneden weten, informatie uit het verleden kunnen onthouden, kunnen ‘zien’ als ze benaderd worden en zelfs ‘weten’ of iemand een blauw of een rood shirt aanheeft. Net zoals de mens hebben planten genen die het onderscheid kunnen maken tussen licht en donker en zo hun interne klok regelen.

De reden dat planten zo’n goed ontwikkeld sensitief systeem hebben, is dat zij zich anders dan mensen en dieren niet naar een andere omgeving kunnen verplaatsen. Ze moeten zich hierdoor steeds aanpassen aan weersveranderingen, ‘buurplanten’ die in hun buurt komen en ziektes. Zo groeit een iep naar het licht toe als een ‘buurboom’ in zijn zon staat, een krop sla maakt extra gif aan als er een ziekte heerst en een spar maakt dikkere takken als hij vaak door een storm heen en weer geschud wordt.

Chamovitz laat zo met zijn boek zien dat planten genetisch veel minder van ons verschillen dan we vaak denken.

Door: Tessel in t Veld

Bron: Scientific American via Welingelichtekringen.nl

Planten kunnen voelen en bewegen

Planten zijn veel gevoeliger wezens dan vaak wordt gedacht. Onder andere zijn ze zeer gevoelig voor aanrakingen en andere mechanische invloeden. Nu is duidelijk waarom.

De blaadjes van Mimosa pudica, 'kruidje roer me niet', klappen ineen als ze aangeraakt worden.

Bewegende planten

Kruidje roer-me niet, mimosa pudica, klapt de bladeren in als de plant aangeraakt wordt. De Venus vliegenval vangt op deze manier vliegende insekten. Wijnranken krullen zich om geschikte ondersteuningen heen om de plant mee te laten klimmen. Planten reageren op zwaartekracht. Pas nu begint duidelijk te worden wat het mechanisme hierachter is. Planten blijken veel ingewikkelder in elkaar te zitten dan tot nu toe gedacht.

Lees verder op: Visionair.nl

''Eerste dierlijke genetische code herontworpen''

Geschreven door Caroline Hoek op 12 augustus 2011 om 18:02 uur

Wetenschappers hebben de genetische code van een worm aangevuld met een stukje kunstmatige informatie. Een doorbraak.

Het is voor het eerst dat de genetische code van een dier op deze manier wordt aangevuld. Dankzij het extra stukje code creëren de wormen nu biologische moleculen die de natuur onbekend zijn.

Aminozuren

Wat hebben de onderzoekers precies gedaan? Genen stellen organismen in staat om hun hele biologische systeem op te bouwen uit eenvoudige bouwstenen: aminozuren. Organismen kennen 20 aminozuren die samen tal van combinaties kunnen vormen. De wetenschappers hebben de genetische code van de worm Caenorhabditis elegans zo aangepast dat deze een 21e – niet in de natuur voorkomend – aminozuur opneemt.

Het werkt

Maar zou dit kunstmatige stukje ook worden gebruikt? Experimenten tonen aan van wel. De onderzoekers voorzagen het aminozuur van een fluorescerende verf. Die verf dook al snel in elke cel van de worm op.

Voor biologen is dit een fantastische doorbraak. De mogelijkheden zijn namelijk eindeloos. Zo moet het mogelijk zijn om bijvoorbeeld aminozuren te produceren die aangestuurd worden door licht. In theorie moet het dan mogelijk zijn om elke cel in het lichaam van een organisme aan te sturen.

Bron: scientias.nl