Weerbeïnvloeding is een soort van quasi-wetenschap, die elementen bevat uit de meteorologie, de fysica en het atmosfeeronderzoek. George Pendl publiceert
op de website van de Financial Times een historisch overzicht van de staat van dat onderzoek.
De mens droomt er al duizenden jaren van macht over het weer te verkrijgen, maar een echte theorie over de opwekking van regen verscheen pas in 1946. De chemicus en Nobelprijswinnaar Irving Langmuir slaagde er toen in om chemische elementen in wolken te injecteren, 'waardoor regen veroorzaakt zou kunnen worden.' De techniek kreeg de naam ‘cloud seeding’ mee en werd in een rapport uit 1947 door GE omschreven als iets dat ‘onvoorstelbare voordelen voor de mensheid’ zou opleveren. Bedrijven van over heel de wereld investeerden in verder onderzoek.
Dit enthousiasme bekoelde echter snel en pas in 1954 - met de oprichting van het National Hurricane Research Project, onder leiding van Bob Simpson, en de start van Project Stormfury een paar jaar later - laaide het opnieuw op.
Het idee van Project Stormfury was dat ‘cloud seeding’ orkanen tot bedaren zouden kunnen brengen door de storm te bombarderen met droog ijs (koolstofdioxide in vaste vorm) of zilverionide. Het project bestond uit spectaculaire missies waarbij groepjes vliegtuigen recht in het oog van de storm vlogen om daar chemische stoffen tot ontploffing te brengen.
De resultaten waren aanvankelijk teleurstellend, maar toch hoopgevend genoeg om er twintig miljoen dollar subsidie voor te krijgen van de Amerikaanse regering. In 1963 beschuldigden Cuba en Mexico het Project Stormfury er zelfs van met opzet de dodelijke Orkaan Flora te hebben veroorzaakt. Kort daarna werden wetenschappers plots aan banden gelegd en mocht geen onderzoek meer verricht worden in de buurt van landsgrenzen. In 1983 werd het project uiteindelijk stilgelegd. ‘Eens de politiek zich ermee begint te bemoeien, kan je het vergeten,’ aldus Simpson.
Ondertussen heeft de problematiek van de klimaatsverandering ervoor gezorgd dat steeds meer wetenschappers en zakenlui zich opnieuw voor weerbeheersing gaan interesseren.
Bedrijven als dat van de Texaan Gary Walker verdienen tegenwoordig miljoenen dollars met het aanbieden van regen aan hun klanten. Hoewel er regelmatig vragen rijzen inzake de legaliteit en de effectiviteit van
weerbeïnvloeding lijkt de industrie enkel groter en lucratiever te worden.
Spendeert de Amerikaanse federale overheid geen belastingsgeld meer aan deze wetenschap, dan beginnen andere landen massaal te investeren. Vooral China mikt agressief op weerbeïnvloeding als deel van hun recent vijfjarenplan dat de nationale regenval met 10% hoopt te verhogen.
Bob Simpson, de voormalige directeur van Project Stormfury, is een believer. Dat weerbeheersing ooit een legitieme wetenschap zal zijn, lijdt volgens hem dan ook geen enkele twijfel.
