Posts tonen met het label Deeltjesversneller. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Deeltjesversneller. Alle posts tonen

dinsdag 3 juli 2012

Amerikaanse deeltjesversneller verbreekt temperatuurrecord

Amerikaanse wetenschappers hebben het record van de hoogst gecreëerde temperatuur verbroken. Door middel van deeltjesbotsingen werd een temperatuur bereikt die 250.000 keer hoger is dan die van het binnenste van de zon.

Niet eerder waren wetenschappers erin geslaagd een dergelijke temperatuurmeting te doen, waardoor deze als record wordt opgenomen in de Guinness World Records. Het is echter wel aannemelijk dat wetenschappers ooit een hogere temperatuur hebben bereikt; de LHC laat deeltjes met een nog hogere energie botsen, maar er is nooit een officiële temperatuurmeting gepubliceerd. Daardoor krijgt de Amerikaanse Relativistic Heavy Ion Collider nu het record van de hoogste door mensen gecreëerde temperatuur toegewezen.

De temperatuur werd al enige tijd geleden bereikt in de RHIC, die in Brookhaven staat. In een tunnel worden, net als in de Large Hadron Collider van het CERN, deeltjes versneld die vervolgens op elkaar botsen. Door elektrisch geladen goudatomen op elkaar te laten botsen met een snelheid die bijna net zo hoog is als die van het licht, bereikten de wetenschappers een temperatuur van bijna 4 biljoen graden.

Bij die temperatuur bestaan deeltjes in vloeibare vorm, waarbij een soort plasma ontstaat van quarks en gluons, die normaal gesproken atomen vormen. Opvallend genoeg wordt dit gedrag ook waargenomen als de temperatuur het absolute nulpunt benadert. Volgens de wetenschappers werd de temperatuur van 4 biljoen graden ook bereikt toen het universum ongeveer een miljoenste seconde oud was. Omdat het heelal daarna begon af te koelen, konden deeltjes zoals atomen en moleculen worden gevormd.

Door: Bauke Schiev

Bron: Tweaker.net

vrijdag 18 november 2011

Europese deeltjesversneller ontdekt "nieuwe natuurkunde"

Afbeelding

Wetenschappers die met de gigantische Europese deeltjesversnellere LHC in Genève werken lijken voor het eerst "nieuwe natuurkunde" te hebben gevonden, zo heeft de Britse omroep BBC gemeld.

Het gaat om het LHCb-experiment dat verbonden is aan de grootste deeltjesversneller ter wereld. De LHCb-detector werd ontworpen om deeltjes met zogenaamde schoonheidsquarks te onderzoeken. Meer bepaald door hun verval over een verloop van tijd te bekijken, na botsingen aan hoge snelheid van andere fundamentele deeltjes.

Het experiment onderzoekt in het bijzonder de zogenaamde CP-schending: het verschil bij C (lading) en P (pariteit).

Terwijl het Standaard Model nauwelijks een schending voorspelt, stelden de vorsers vast dat het verval van deeltjes met de naam d-meson lichtjes lijkt af te wijken van dat van hun antideeltjes. Het verschil is minder dan 0,1 procent. De vondst kan helpen verklaren waarom er in het heelal veel meer materie dan antimaterie is.

Het team rond Mat Charles zegt dat er nog meer onderzoek nodig is, maar dat er van de andere kant minder dan 0,05 procent kans is dat het verkregen resultaat op toeval berust. Bij bevestiging zal de LHC voor het eerst "nieuwe natuurkunde" hebben opgeleverd, dus voorbij het Standaard Model.

Het Europees Centrum voor Deeltjesonderzoek CERN zegt voorts dat volgend jaar duidelijk moet worden of het voorspelde Higgs-bosondeeltje al of niet bestaat. Als het wordt gevonden is dit een triomf voor de LHC ("Large Hadron Collider). De meest complexe machine ter wereld is immers in het bijzonder ontworpen om dit deeltje te detecteren.

Bron: Wereldgeheimen.nl

dinsdag 27 september 2011

Neutrino's sneller dan het licht? Waanzin!

Door: Martijn van Calmthout
 
Albert Einstein. © ap
 
Fysici wereldwijd hebben met verbazing en ongeloof gereageerd op de publicatie, vrijdag, van een Italiaanse studie die suggereert dat neutrino's sneller kunnen bewegen dan licht. Verreweg de meeste experts denken dat er toch ergens een meetfout of interpretatiefout in het spel moet zijn.

'Dit is een waanzinnig resultaat, te gek voor woorden', zegt fysicus Sijbrand de Jong van deeltjeslab Nikhef en de Radboud Universiteit Nijmegen. 'Maar de duivel zit in de details.' In het spraakmakende Opera-experiment worden op deeltjeslab CERN in Genève zogeheten muonneutrino's gemaakt, die dwars door de aarde naar een detector in het ondergrondse lab in Gran Sasso vliegen, 730 kilometer verderop. De meeste neutrino's, vrijwel massaloze deeltjes, passeren daar ongezien. Maar een enkel exemplaar belandt in de detector.

Uit de vrijdag vrijgegeven metingen lijkt te volgen dat neutrino's ongeveer 60 miljardste seconde eerder in Gran Sasso arriveren dan een lichtsignaal vanuit Genève zou doen.

Iets wat is te berekenen door de zeer precies gemeten afstand te delen door de extreem goed geklokte vluchttijd. De overschrijding is ongeveer 2,5 duizendste procent van de lichtsnelheid. Weinig. Maar wel significant, aldus de auteurs.

Op papier simpeler

Op papier is dat echter simpeler dan in een echt experiment, waarschuwt De Jong. De metingen zijn gedaan met plukjes neutrino's, zodat de resultaten groepsgemiddelden zijn. 'Mogelijk beïnvloedt vervorming van de groep neutrino's de metingen toch anders dan de auteurs nu denken', zegt De Jong.

Bedenk ook, zegt theoreticus en Spinozaprijswinnaar Erik Verlinde van de Universiteit van Amsterdam, dat in de proef geen echt licht van Genève naar Gran Sasso is gereisd. 'Het is de uitkomst van een vrij eenvoudig sommetje. De afwijking bestaat alleen op papier.' In 1987, memoreert hij telefonisch vanuit CERN, was er een verre sterontploffing waaruit ook neutrino's zijn opgevangen. Die arriveerden wel degelijk exact gelijk met het echte licht van de supernova.

Stel, filosofeert Verlinde, dat ook andere neutrino-experimenten de afwijking vinden? Volgens de relativiteitstheorie van Einstein uit 1905 is de lichtsnelheid de absolute limiet; informatie of materie kan niet sneller bewegen. Verlinde: 'In het uiterste geval moet Einstein op de helling. Dat zou dramatische gevolgen hebben, bijvoorbeeld omdat dan de volgorde van oorzaak en gevolg in theorie kan omkeren.'

Waarschijnlijk acht hij dat niet, omdat talloze andere experimenten de afgelopen eeuw geen enkele afwijking van Einsteins relativiteit hebben laten zien.

Vreemde spookdeeltjes

Wat wel zou kunnen, is dat neutrino's, toch al vreemde spookdeeltjes die bij sommige kernreacties ontstaan, deels buiten de realiteit staan. Verlinde: 'Als je veronderstelt dat er meer dimensies zijn dan ruimte en tijd, zouden neutrino's misschien afsteekjes kunnen nemen die je niet verwacht. Maar dat is echt pure speculatie. Laten we eerst zien of dit vreemde resultaat stand houdt.'
 
Bron: Volkskrant.nl

maandag 26 september 2011

De puinhoop van 96 jaar relativiteit

De afgelopen week stonden de kranten vol met de ontdekking van ‘onmogelijke’ deeltjes die sneller gaan dan het licht.

Een maand geleden is er een ‘onmogelijke’ ster ontdekt en eerder bleken de Pioneer ruimtesondes ook al te weigeren zich aan de regels te houden.
En zo wordt de gevestigde wetenschap langzaam maar zeker gedwongen terug te keren naar de realiteit van het bestaan van de ether. Het onvermijdelijke resultaat zal zijn dat Einstein's theorie de geschiedenisboekjes in zal gaan als één van de grootste dwalingen die de wetenschap ooit heeft geproduceerd, een dwaling waarnaar men in de toekomst met evenveel ongeloof zal terugkijken als het ‘Aarde is plat’ concept. Het is dan ook niet overdreven om te stellen dat de gevestigde wetenschap een spirituele ervaring zal gaan meemaken.

De gevestigde wetenschap heeft de plank volledig misgeslagen door Nikola Tesla te vergeten en Einstein op een voetstuk te plaatsen. De logisch denkende realist Tesla veegde in 1932 al de vloer aan met de relativiteitstheorie en bewees daarmee voor de zoveelste keer zijn tijd ver vooruit te zijn:

"Er moge dan worden afgeleid dat ik zinspeel op het bestaan van een kromming van de ruimte zoals die door de relativiteitsleer verondersteld wordt te bestaan, maar niets zou verder van mijn gedachten kunnen staan. Ik blijf er bij dat de ruimte niet gekromd kan zijn, om de eenvoudige reden dat ze geen fysische eigenschappen kan hebben. Dan zou men net zo goed kunnen zeggen dat God fysische eigenschappen heeft. Die heeft hij niet. Alleen kenmerken en die hebben we zelf bedacht. Van fysische eigenschappen kunnen we alleen spreken als we het hebben over materie die de ruimte opvult. Te zeggen dat de ruimte wordt gekromd door de aanwezigheid van grote lichamen is hetzelfde als zeggen dat iets krachten kan uitoefenen op niets. Ik weiger dan ook zo'n beeld aan te hangen."

Is het niet prachtig hoe Tesla met eenvoudige logica Einstein in zijn hemd zet?
Denk er maar eens goed over na. Een ruimte is niets meer en niets minder dan een abstracte definitie, een afspraak, een pure gedachteconstructie om bij te houden wat zich waar op welk moment bevindt. Net als een schatkaart: twintig stappen noord, dertig stappen west. En als dan je theorie er op uit draait dat je je abstracte (niet-fysieke) logica moet aanpassen om de zaak kloppend te krijgen is er iets goed mis met je theorie, hoe vaak je hem ook herhaalt en predikt. Tesla verwoorde het zo:

"De theorie is een massa fouten en misleidende ideeën die regelrecht ingaan tegen de leer van grote wetenschappers uit het verleden en zelfs het gezonde verstand. De theorie omarmt al deze fouten en drogredenen en kleedt ze in een prachtig wiskundig gewaad dat fascineert, bedoezelt en mensen blind maakt voor de onderliggende fouten. De theorie is als een bedelaar in paars gekleed, die onwetende mensen voor een koning aanzien. Haar aanhangers zijn zeer briljante mensen, maar ze zijn eerder metafysici dan wetenschappers. Geen enkele van de stellingen van de relativiteitstheorie is bewezen."

Waarvan akte.

Nu de teller van ‘onmogelijke anomaliteiten’ inmiddels op drie staat kan men gerust stellen dat bewezen is dat de relativiteitstheorie niet klopt. Nader onderzoek leert dat de oorsprong van de fouten in de relativiteitstheorie te vinden is in de Maxwellvergelijkingen. Deze vergelijkingen beschrijven wiskundig het verschijnsel elektromagnetisme, ofwel het elektromagnetisch veld. Bij het opstellen van deze vergelijkingen is een essentiële fout gemaakt.

De wiskundige Maxwell stelde zijn vergelijkingen op aan de hand van de experimenten van Faraday. Hij ging er daarbij vanuit dat het elektromagnetische veld wordt veroorzaakt door ladingsdragers, materie dus. Tegenwoordig weten we vanuit het deeltje-golf dualiteitsprincpe en de kwantummechanica dat materie, massa, niets anders is dan gelokaliseerde elektromagnetische golven. Met andere woorden: er zit een gat in de uitleg van de reguliere wetenschap waar je met een vrachtwagen doorheen kunt rijden.

Ofwel de velden veroorzaken de materie, ofwel de materie veroorzaakt de velden, maar niet allebei tegelijk.

Het moge onderhand toch wel duidelijk zijn dat de kwantummechanica in deze correct is en dat dus de Maxwellvergelijkingen onjuist of op zijn minst incompleet zijn. Zowel het elektrische als het magnetische veld kunnen op zichzelf bestaan en kunnen zich ook door de ruimte uitbreiden. Wanneer vervolgens de Maxwellvergelijkingen gecorrigeerd worden voor deze omissie, hebben we in feite het aloude ethermodel terug, zoals Tesla altijd al zei. Gevolg hiervan is dat Einstein's relativiteitstheorie naar het rijk der fabelen verwezen dient te worden.

Omdat Maxwell aannam dat ladingsdragers de veroorzakers waren van de velden, wordt er impliciet namelijk ook een zeker referentiekader gekoppeld aan de beschrijving van de velden en dat leidt er vervolgens toe dat de Maxwellvergelijkingen niet invariant zijn voor de zogenoemde Galileitransformatie. Dit klinkt ingewikkeld, maar als je bijvoorbeeld een golfje in een glas water in een voorbijrijdende trein wilt beschrijven, moet je rekening houden met het snelheidsverschil tussen waarnemer en trein. Welnu, dat is al wat de Galileitransformatie doet. Om dus de ten gevolge van de velden in de ether optredende golven ‘generiek’ te kunnen beschrijven moet je in feite dezelfde correctie toepassen. Invariant maken, heet dat:

"De wetten van de klassieke mechanica gelden in ieder inertiaalstelsel, dat wil zeggen in alle stelsels die ten opzichte van elkaar eenparig bewegen (met constante snelheid), of stilstaan. Dit kan gedemonstreerd worden door een trein of vliegtuig. Als de ramen gesloten zijn kunnen we de 'absolute' snelheid ervan niet opmerken, noch meten. We noemen de overgang van een coördinatenstelsel op een ander dat ten opzichte van het eerste eenparig beweegt een Galileitransformatie, en de klassieke natuurwetten Galilei-invariant.”

“Dit alles veranderde nadat James Clerk Maxwell de Maxwellvergelijkingen formuleerde, die de wetten van elektriciteit en magnetisme in een enkel stelsel bijeenbracht. Uit deze vergelijkingen volgde de lichtsnelheid in vacuüm, en deze bleek niet invariant te zijn voor een Galileitransformatie. Het beroemde Michelson-Morley-experiment leerde echter dat de lichtsnelheid in alle richtingen hetzelfde was, ongeacht de richting ten opzichte van de beweging van de Aarde."

Bij de Maxwellvergelijkingen bleek de normale Galileitransformatie dus niet te werken, hetgeen echter uiteindelijk veroorzaakt wordt door de onjuiste aanname dat de velden veroorzaakt worden door materie. Zo enkele jaren geleden betoogd werd door Dr. Charles Kenneth Thornhill heeft men daarom toevlucht genomen tot de zogenaamde Lorentztransformatie, wiskundig correct maar in feite klinkklare onzin in termen van het hebben van enige fysische betekenis.

Deze Lorentztransformatie eist dat de lichtsnelheid constant is, terwijl we weten dat dat niet het geval is. In de nabijheid van materie is de lichtsnelheid immers lager dan in het vacuüm, waardoor lichtstralen bijvoorbeeld breken in glas. En aangezien we tevens vanuit het deeltje-golf dualiteitsprincipe weten dat alle elektromagnetische golven in het universum ook een deeltjeskarakter hebben en we weten dat het universum vol zit met allerlei elektromagnetische golven, is de stelling dat de lichtsnelheid binnen het uiversum constant is gewoonweg onhoudbaar.

Vervolgens is het werk van Hans Jenny uiterst interessant. Hij laat zien wat je zoal kunt doen met geluidsgolven in een bakje met water. Hij laat zien dat er allerlei geometrische figuren gevormd kunnen worden, waarbij materie met behulp van staande geluidsgolven in de vloeistof als vanzelf in bepaalde gebieden samenstromen en uit andere gebieden wegblijven.

En dat is dus ook wat er in de ether gebeurt. En daarmee is zwaartekracht eenvoudigweg een elektrostatisch verschijnsel dat veroorzaakt wordt door longitudinale staande golven in de ether die ook de geometrie van het zonnestelsel, het melkwegstelsel, enzovoorts bepalen. Alles is dus met alles verbonden via die staande golven.

En als je er zo ver naast zit met je theorie, dan hoeft het weinigen te verbazen dat je af en toe tegen vreemde resultaten aanloopt. De gerapporteerde Pioneer-anomalie is eenvoudigweg het gevolg van de verdeling van de etherdruk in de ruimte, diezelfde etherdruk die er voor zorgt dat onze planeet op zijn plaats blijft. En voor de mensen die nog altijd op zoek zijn naar die etherwind die men nooit heeft kunnen vinden: deze oefent in de buurt van het aardoppervlak een dusdanige kracht uit op materie dat deze met ongeveer 9,81 m/s2 versnelt in de richting van de Aarde.

Deze kracht is dan ook vrij eenvoudig op te heffen met behulp van zeer hoge elektrische spanningen, zoals Thomas Townsend Brown in de zestiger jaren met zijn ‘mysterieuze’ antizwaartekracht experimenten aantoonde. Het is dan ook hoog tijd om de aloude ethertheorie in ere te herstellen en terug te keren naar ‘realiteit’ in plaats van ‘relativiteit’. En dat lijkt me, eerlijk gezegd, relatief eenvoudig.

Door Ir. Arend Lammertink

Bron: Niburu .nl

donderdag 22 september 2011

'Deeltjes reizen sneller dan het licht'

Een wetenschapper voor een scherm in het onderzoeksinstituut
 
Foto: © epa
 
Wetenschappers van de deeltjesversneller van het Europese onderzoeksinstituut CERN hebben deeltjes snelheden laten afleggen die boven de lichtsnelheid liggen. Als hun metingen kloppen, zou het een aardverschuiving in de natuurkunde betekenen. Tot dusverre wordt uitgegaan van het idee dat niets sneller kan reizen dan het licht.

© ap
 
De verblufte wetenschappers hebben collega's in Japan en de Verenigde Staten gevraagd hun metingen onafhankelijk te verifiëren of theorieën aan te dragen die de gemeten snelheden kunnen verklaren. Tot die tijd durven ze het niet aan te spreken van een ontdekking.

'Als het waar is zou dit zo'n sensationele ontdekking zijn dat men er uiterst zorgvuldig mee moet omgaan', zei John Ellis, een theoretisch natuurkundige van het CERN die niet bij het onderzoek betrokken was.

Einstein

Volgens de relativiteitstheorie van Albert Einstein kan niets zich sneller voortbewegen dan het licht: zijn beroemde Emc2 vergelijking. Die staat voor energie is gelijk aan de massa maal de lichtsnelheid in het kwadraat.

De snelheden werden waargenomen in een neutronenstraal die vanuit een deeltjesversneller in Genève op een laboratorium in Italië, 730 kilometer verderop, werd afgevuurd. De neutronen zouden hierbij zestig nanoseconden sneller zijn gegaan dan de lichtsnelheid van ongeveer driehonderdduizend kilometer per seconde.

Foutenmarge

De onderzoekers stelden de foutenmarge op tien nanoseconden, waardoor de afwijking op zijn minst opmerkelijk is. Vanwege de omvang van de eventuele ontdekking zijn ze maandenlang bezig geweest met het controleren en hercontroleren van de resultaten om er zeker van te zijn dat er geen fouten zijn gemaakt.

In een laboratorium in Chicago kan de test worden nagedaan, zei Stavros Katsanevas, onderdirecteur van het Franse Nationale Instituut voor Nucleair en Deeltjesfysica-onderzoek. Ook in Japan kan de test worden nagedaan, hoewel met vertraging, omdat het land nog steeds kampt met de naweeën van de ramp met een kerncentrale in maart.

Heroverweging van natuurwetten

Als de resultaten worden bevestigd, betekent dat een fundamentele heroverweging van de natuurwetten, te beginnen met Einsteins relativiteitstheorie uit 1905. Deze theorie helpt bij het verklaren van van alles en nog wat, van zwarte gaten tot de oerknal. 'Tot dusverre werkte zij perfect', aldus Ellis. (AP)

Bron: AD.nl