SP en PVV moeten doen wat logisch is: fuseren, meent schrijver en columnist Stefen ter Borg in NRC Next (nog niet online). Over heel veel dingen zijn beide partijen het eens: "Emile Roemer erkent dat er overeenkomsten zijn op sociaal-economisch vlak, maar vindt de overige standpunten van Wilders zo abject dat hij een toekomstige samenwerking praktisch uitsluit. (..)zijn weigering is even sympathiek als dat ze achterhaald is. (...) Islam en immigratie zijn amper nog een issue."
Er zijn wel verschillen, schrijft Ter Borg, maar stevige taal kan niet verhullen dat Wilders een tomaat met een bruin randje is.
"De Socialistische Partij en de Partij voor de Vrijheid moeten serieus overwegen een lijstverbinding aan te gaan. Een monsterverbond. Samen goed voor zeker vijftig zetels, maar niet de minste behoefte om te regeren. Een partij die de laatste wens van scheidend Kamervoorzitter Gerdi Verbeet, meer lageropgeleiden in het parlement, in één klap in vervulling kan laten gaan. Een partij voor bakkers en slagers, overblijfmoeders en voetbalvaders – voor altijd roepend langs de zijlijn. Met Roemer op plek één, Wilders op twee, en natuurlijk wordt er ook een zetel vrijgehouden voor Martin Bosma, die de nieuwbakken partij van een prachtige nieuwe slogan kan voorzien."
Bron: Welingelichtekringen.nl
Posts tonen met het label SP. Alle posts tonen
Posts tonen met het label SP. Alle posts tonen
dinsdag 29 mei 2012
zondag 27 november 2011
De PVV en SP als post-westerse partijen
Als enige grote partij – met tot op zekere hoogte de SP – is de PVV voorbereid op een toekomst waarin de rol van de westerse wereld steeds minder groot wordt – en we ons nationale belang niet langer meer op de tweede plaats kunnen zetten.
Het buitenlandse wereldbeeld van de gevestigde politiek
De gevestigde politiek ziet Nederland als een rijk land, wat klopt, en rijkdom als een Nederlands geboorterecht, wat onzin is. Ze ziet hierbij de Nederlandse welvaart als onlosmakelijk gevolg van uitbuiting van de derde wereld. Dit klopt slechts voor een klein deel: in feite was de voortdurende legering van productieve, vaak hoogopgeleide jonge mannen in Nederlands Indië een enorme drain. Als gevolg hiervan hebben Nederlandse inboorlingen een bijzondere plicht om te zorgen voor de zwakken in de wereld. Omdat rijkdom volgens de gevestigde politiek een gevolg is van uitbuiting, staan samenlevingen in de arme derde wereld op een fundamenteel hoger moreel peil dan de rijke, uitbuitende Nederlanders. Het is daarom ook niet meer dan natuurlijk dat als er een conflict is tussen de Nederlandse en de buitenlandse cultuur, de Nederlandse cultuur moet wijken.
Tegelijkertijd gelooft de gevestigde politiek, dat het goed is zoveel mogelijk van de Nederlandse zelfstandigheid te delegeren aan internationale organisaties. Een niet-gekozen ambtenarencorps zoals in Brussel is minder vatbaar voor ‘populisme’ dan een nationaal parlement en kan het algemeen belang beter dienen dan de schreeuwerige nationale politiek, die voortdurend onder vuur ligt van ‘populistische’ partijen als SP en PVV.
De gevestigde politiek denkt ook dat Nederland onkwetsbaar is en op een soort magische wijze wordt beschermd tegen nationale en internationale dreigingen.
Lees verder op: Visionair.nl
Het buitenlandse wereldbeeld van de gevestigde politiek
De gevestigde politiek ziet Nederland als een rijk land, wat klopt, en rijkdom als een Nederlands geboorterecht, wat onzin is. Ze ziet hierbij de Nederlandse welvaart als onlosmakelijk gevolg van uitbuiting van de derde wereld. Dit klopt slechts voor een klein deel: in feite was de voortdurende legering van productieve, vaak hoogopgeleide jonge mannen in Nederlands Indië een enorme drain. Als gevolg hiervan hebben Nederlandse inboorlingen een bijzondere plicht om te zorgen voor de zwakken in de wereld. Omdat rijkdom volgens de gevestigde politiek een gevolg is van uitbuiting, staan samenlevingen in de arme derde wereld op een fundamenteel hoger moreel peil dan de rijke, uitbuitende Nederlanders. Het is daarom ook niet meer dan natuurlijk dat als er een conflict is tussen de Nederlandse en de buitenlandse cultuur, de Nederlandse cultuur moet wijken.
Tegelijkertijd gelooft de gevestigde politiek, dat het goed is zoveel mogelijk van de Nederlandse zelfstandigheid te delegeren aan internationale organisaties. Een niet-gekozen ambtenarencorps zoals in Brussel is minder vatbaar voor ‘populisme’ dan een nationaal parlement en kan het algemeen belang beter dienen dan de schreeuwerige nationale politiek, die voortdurend onder vuur ligt van ‘populistische’ partijen als SP en PVV.
De gevestigde politiek denkt ook dat Nederland onkwetsbaar is en op een soort magische wijze wordt beschermd tegen nationale en internationale dreigingen.
Lees verder op: Visionair.nl
Abonneren op:
Posts (Atom)