De Europese schuldencrisis zou stilaan beginnen te stabiliseren na het akkoord dat de Europese leiders van de zeventien eurolanden eind juni bereikten. Dat zegt het ratingagentschap Standard and Poor's (SP).
De leiders van de zeventien eurolanden namen op een EU-top in Brussel op 29 juni een reeks maatregelen waarmee ze hopen de spanning op de financiële markten deels weg te nemen en Italië en Spanje tegemoet komen. Voor de herkapitalisering van de Spaanse bankensector zal het noodfonds ESM zijn status van bevoorrecht schuldeiser laten vallen.
De Europese noodfondsen ESM en EFSF mogen onder voorwaarden obligaties van noodlijdende landen kopen op de secundaire markt. In de toekomst kan het ESM ook rechtstreeks banken herkapitaliseren, zonder dat de overheden als tussenstation dienst moeten doen.Daarmee moet de "vicieuze cirkel" tussen de banken en de overheden doorbroken worden.
"Deze akkoorden zouden de eurozone wel eens kunnen stabiliseren en een einde stellen aan het verlies van solvabiliteit van de Europese landen. De maatregelen van de Europese politici tegen de crisis zijn een stap in de goede richting", zegt Standard & Poor's. De kredietbeoordelaar voegt er aan toe dat hij de rating van de Europese landen niet onmiddellijk zal evalueren.
Bron: DeMorgen.be
Posts tonen met het label EFSF. Alle posts tonen
Posts tonen met het label EFSF. Alle posts tonen
donderdag 5 juli 2012
"Europese schuldencrisis stevent af op stabilisatie"
Labels:
banken,
Crisis Europa,
economie,
EFSF,
ESM,
EU-top,
Europese Unie,
eurozone,
Politiek,
Standard and Poor's
Locatie:
Europa
maandag 11 juni 2012
Bailout Spanje zal kettingreactie veroorzaken en instorting eurozone versnellen
Deze grafiek maakt duidelijk dat het EFSF en het ESM (grijs, rechts) bij lange na niet toereikend zijn om Spanje en Italië (grote blauwe balk) overeind te houden. Verwacht de komende tijd dus nieuwe, honderden miljarden kostende bailouts, waar opnieuw de Duitse en Nederlandse belastingbetaler garant voor zal moeten staan.
'No va a haber ningún rescate de la banca espanola'. Oftewel: 'Er zal geen redding van de Spaanse banken zijn.' Het is nog maar 13 dagen geleden dat de Spaanse premier Mariano Rajoy dit vol overtuiging beloofde (4). Gisteren besloot de Eurogroep van ministers van Financiën echter om € 100 miljard in het Spaanse bankensysteem te pompen. Naarmate de instorting van de eurozone almaar dichterbij komt worden beloftes steeds sneller gebroken. Analisten zeggen dat met de Spaanse bailout het hek definitief van de dam is en een kettingreactie in gang gezet zal worden waardoor ook Italië en Ierland aan het infuus zullen moeten, nog even los van het feit dat Spanje véél meer dan € 100 miljard nodig heeft om te overleven. Het wordt eentonig het te herhalen, maar u weet inmiddels heel goed wie er uiteindelijk voor de rekening zullen opdraaien: de Duitsers en de Nederlanders.
Geen flauw benul
Het wordt steeds duidelijker dat de Europese politici werkelijk geen flauw benul hebben waar ze eigenlijk mee bezig zijn. De Spaanse bailout wordt ook in Den Haag toegejuicht als van groot belang voor de euro en voor Nederland, terwijl juist precies het tegendeel het geval is omdat de eurozone exact dezelfde fouten maakt als bij de bailout van Griekenland. Omdat de EU als voorwaarde voor de € 100 miljard voorrang heeft geëist bij de -overigens compleet onmogelijke- terugbetaling van deze 'lening', zullen internationale private investeerders net als bij Griekenland hoogstwaarschijnlijk zo snel mogelijk hun Spaanse staatsobligaties van de hand gaan doen.
Spanje = Griekenland
Hierdoor zal het voor Spanje nóg moeilijker om aan vers kapitaal te komen en zal het land binnenkort opnieuw een beroep moeten doen op het EFSF/ESM, dat volgens de statistieken echter bij lange na niet voldoende geld bevat om Spanje overeind te houden. De officiële Spaanse staatsschuld bedraagt zo'n € 875 miljard, maar daar zit de Spaanse schuld aan de EU (ECB, EIB, stabiliteitsfondsen) à € 516 miljard niet bij in. De totale Spaanse staatsschuld bedraagt dan ook € 1391 miljard, oftewel 133,8% van het BNP. Conclusie: Spanje = Griekenland (2).
Italië volgende kandidaat
Kredietbeoordelaar Fitch waarschuwde niet voor niets dat de rating van Spanje en ook Italië naar beneden gaat als het tot een officiële bailout van Spanje zou komen. De financiële markten weten na gisteren namelijk zeker dat Italië de volgende kandidaat zal zijn die massale financiële hulp van de EU zal vragen, vooral omdat Spanje slechts 4% rente hoeft te betalen over de nu verstrekte 'lening'. Dat is veel lager dan de rente die het land over zijn staatsobligaties moet betalen (6%). Hetzelfde geldt voor Italië en Ierland (5), die daardoor extra redenen hebben om dezelfde behandeling als Spanje te eisen. (1)
En wie betaalt de rekening?
Eveneens zeker is dat de druk op Duitsland en Nederland om akkoord te gaan met een financiële Unie nu nog groter zal worden, want uiteindelijk zal iemand de rekening van al deze megakostbare bailouts moeten betalen. U weet inmiddels dat de Nederlanders en Duitsers wat dat betreft op de eerste rij zitten. De Finnen, eveneens nog met een AAA status, zien de bui al weer hangen en eisen Spaanse onderpanden voor de Finse bijdrage (6). Dat was destijds eveneens een eis voor de Finse bijdrage aan de reddingspakketten voor Griekenland - naar nu blijkt om een goede reden, want al dat geld is in een bodemloze put verdwenen en komt nooit meer terug.\
Rutte maakt zich weer belachelijk Hetzelfde zal gebeuren met de honderden miljarden -want daar zal het op uitdraaien- voor Spanje en straks ook voor Italië. Premier Rutte maakte zich gisteren in dat opzicht onsterfelijk belachelijk door met droge ogen te beweren dat hij voor 95% tot 100% zeker weet dat de Nederlandse bijdrage aan het Spaanse bankenreddingsfonds FROB terugbetaald zal worden (3). Herinnert u zich nog dat ons hetzelfde werd beloofd toen Nederland miljarden van uw belastinggeld gaf aan Griekenland?
Eurozone zinkt steeds sneller weg
Kortom: waar we al voor vreesden is nu realiteit aan het worden. De leiders van de eurozone, inclusief onze eigen overheid, maken steeds drastischer en kostbaarder wordende besluiten die exact het tegendeel zullen bewerkstelligen als waar ze -ogenschijnlijk- voor genomen worden, namelijk het overeind houden van de eurozone. De gisteren overeengekomen bailout van Spanje is echter de volgende nagel aan de doodskist van de faliekant mislukte Europese valuta unie. In plaats van dit in te zien en te redden wat er te redden valt, hebben onze politici echter besloten om gezamenlijk op het steeds sneller zinkende euroschip te blijven zitten, totdat uiteindelijk de totale ondergang van alle opvarenden een feit is.
Xander
(3) NU
(4) YouTube
Bron: Xandernieuws.punt.nl
Labels:
Crisis Europa,
economie,
EFSF,
Einde Euro,
ESM,
Europa,
Europese Unie,
eurozone,
Mark Rutte,
Spaanse schuldencrisis,
Spanje
Locatie:
Europa
vrijdag 2 december 2011
Het eindspel om de euro
OESO waarschuwt voor recessie. Ratingbureau Moody's voorziet problemen voor hele EU. Duitsland wil nu automatische sancties en afdwingbare regels. Tijdens een toespraak die Merkel vorige week in Berlijn hield, maakte ze duidelijk dat het deze keer menens is. Niet alleen met boetes die niet meer tijdens Eurotoppen kunnen worden weggewuifd. Nee, Merkel wil een automatisch 'Durchgriffsrecht', waarmee de begrotingsdiscipline van de eurolanden wordt afgedwongen. Door wie? Door het Europees Stabiliteit Mechanisme (ESM), dat als een Ministerie van Financiën met vergaande bevoegdheden de economie van de eurolanden controleert en beheert. Merkel verwoordt hiermee de wil van het IMF (BIS Bank) en de Europese Centrale Bank. Merkel wil van haar collega's een handtekening onder de volgende eed: 'Ik moet bereid zijn voor een gemeenschappelijke munt nog een stuk meer soevereiniteit af te geven.'
Lees verder op: Earth-matters.nl
Lees verder op: Earth-matters.nl
Labels:
Crisis Europa,
ECB,
economie,
EFSF,
Elite,
ESM,
Euro-munt,
Europese Noodfonds,
Europese Regeringsleiders,
Europese Unie,
Europese wetgeving,
IMF,
recessie
Locatie:
Europa
woensdag 30 november 2011
Wat gebeurd er als de euro verdwijnt?
Nadat Londen zijn ambassades heeft gevraagd voorbereid te zijn op ernstige rellen in Europese hoofdsteden in geval de eurozone zou opbreken, zijn ook een aantal advocatenkantoren in de Britse hoofdstad druk bezig met het ontwikkelen van scenario’s die zouden volgen op het einde van de euro. Niemand kan voorspellen tot wat het verdwijnen van de euro zou leiden, maar algemeen genomen wordt met drie pistes rekening gehouden.
De Financial Times publiceert in dat verband een interessante grafiek.
In scenario 1 verlaten de landen van de periferie de eurozone, terwijl Frankrijk en Duitsland een verslankte eurozone gaan leiden. Gevolg: de slanke euro stijgt fors in waarde.
In scenario 2 verlaten Frankrijk en Duitsland de eurozone om hun eigen munteenheden te vormen. Dan volgen twee mogelijkheden:
A. ook de andere landen laten de euro varen en keren terug naar hun oude munteenheden. De euro verdwijnt en er komen juridische geschillen over de waarde van lopende eurocontracten.
B. De andere landen behouden de euro als betaalmiddel voor een kleinere eurozone, zonder Duitsland. De waarde van de kleine euro daalt fors
In scenario 3 overleeft de euro dankzij akkoorden over een fiscale unie en begrotingen die ook in de landen van de periferie in evenwicht komen. De EFSF schiet noodlijdende landen tijdelijk te hulp met liquiditeiten. Gevolg: vertrouwen in een sterkere eurozone doet de euro in waarde stijgen.
Bron: Wereldgeheimen
Labels:
Crisis Europa,
Duitsland,
economie,
EFSF,
Euro-munt,
eurozone,
Fiscale Unie
Locatie:
Europa
zondag 27 november 2011
Britse ambassades bereiden zich voor op instorten eurozone en uitbreken rellen
Langzaam maar zeker gaan er steeds meer lichtjes in de eurozone uit...
De Britse overheid heeft zijn ambassades in de landen van de eurozone de opdracht gegeven om zich voor te bereiden op het instorten van de eurozone, dat volgens Londen niet meer een kwestie van 'of' maar 'wanneer' is. De ambassades moeten plannen gaan opstellen voor het helpen van Britse expats in Europa en zelfs rekening gaan houden met het uitbreken van sociale onrust en rellen.
Wat kort geleden nog als 'ondenkbaar' werd beschouwd, en wat in de EU nog altijd niet serieus door de reguliere politiek en media wordt overwogen, ziet men aan de overkant van het Kanaal inmiddels als zeer reëel en zelfs onvermijdelijk: de instorting van de eurozone en de ondergang van de Europese eenheidsmunt. Het Britse ministerie van Financiën bevestigde al eerder dat de overheid voorbereidingen treft om adequaat te reageren als het eenmaal zover is.
Lees verder op: Xanderniews.punt.nl
Labels:
Britse banken,
britse regering,
economie,
EFSF,
Euro-munt,
eurozone,
IMF,
Media,
Politiek,
Rente,
sociale onrust
Locatie:
Europa
maandag 14 november 2011
Redt Europa het als de waanzin regeert?
Eérst moet de vijand buiten de deur worden gehouden (de banken), om vervolgens orde op zaken in eigen huis te kunnen stellen. Een kansrijke optie? Niet zolang de politieke waanzin de overhand heeft.
In Amerika heeft de regering Obama het idiote plan bedacht om een kerstbomenbelasting in te voeren.
Het is de bedoeling om via een paar opcenten per kerstboom een bedrag van twee miljoen dollar per jaar binnen te slepen. Allemaal tot daaraan toe, dacht ik toen ik het bericht las. Ook de Amerikaanse overheid heeft dringend geld nodig en dan helpen alle beetjes, bijvoorbeeld om de toch al onder druk staande -maar bijzonder noodzakelijke- sociale en medische voorzieningen in stand te kunnen houden. Echter, niets van dit alles. De opbrengsten van de kerstboomtaks zullen worden aangewend om een landelijk promotiebureau voor kerstbomen -u leest het goed- op te kunnen richten. De waanzin ten top.
Net zo waanzinnig
Soortgelijke politieke waanzin doet zich ook in Europa voor. Onder aanvoering van Frankrijk wordt momenteel met de pet rond gegaan om maar zoveel mogelijk geld voor het Europees Financieel Steun Fonds binnen te hengelen. Dat lukt een beetje. In het kader van de internationale betrekkingen zijn er immers altijd landen te vinden die hun goede wil tonen, door een steentje aan het luchtkasteel bij te dragen. Maar dat zal bij lange na niet genoeg zijn. De directeur van het EFSF -Klaus Regling- waarschuwde de afgelopen week dan ook voor een mislukking. Hij zag zich gedwongen om kortlopende EFSF-obligaties uit te geven in plaats van langlopende en dat is precies het kenmerk van organisaties (want dat is het EFSF) die in doodsnood verkeren. Ik beschouw het EFSF als afgedaan.
Drijfjacht
Europa staat daardoor met lege handen en kan alleen maar hopen dat de aandacht van de financiële sector voor Griekenland en Italië snel verder afneemt en die aandacht vooral niet overslaat naar de rest van Europa. Uit de overal oplopende herfinancieringsrente (zelfs in Duitsland) blijkt echter dat het waanzin is om te denken dat de drijfjacht van de banken beperkt blijft tot een of enkele lidstaten.
Rust afdwingen
Toch blijft Europa in dit sprookje geloven. Even waanzinnig is het daarom dat Europa weigert om de banken de wacht aan te zeggen, simpelweg door de herfinancieringsrente af te toppen. Europa kan een renteplafond bij de banken afdwingen en dan kunnen de banken hoog of laag springen, maar krijgen deze gewoon niet méér rente terug dan Europa bereid is te betalen. Door zo’n maatregel ontstaat direct de broodnodige rust en die geeft aan Europa de ruimte om orde op zaken te stellen. Eerder schreef ik hier verschillende columns over, maar nu is het ook een Duitse bank die het idee van een renteplafond naar voren brengt als een betere oplossing dan een niet of nauwelijks functionerend EFSF.
Monetariseren
De politiek denkt niettemin anders. Er is de afgelopen week een golf van aandacht ontstaan voor de Franse wens om de ECB in te schakelen bij het grootschalig opkopen van de staatschulden van de Zuid-Europese lidstaten. Dat doet de ECB weliswaar nu al, maar Frankrijk bedoelt met alles opkopen echt álles wat los en vast zit. Dat de ECB zichzelf daardoor om zeep helpt, zal Frankrijk een zorg zijn. Gewoon geld bijdrukken is het Franse motto en dan verdwijnt de staatschuld vanzelf. Het is de waanzin ten top, maar het is dan ook de waanzin die momenteel regeert.
Waar een wil is, is een weg
Gaat Europa het redden of is Europa een gedane zaak? In Nederland laat de PVV momenteel uitzoeken wat de herintroductie van de gulden voor de economie van Nederland zal betekenen? Dat is geen domme vraag, maar wel eentje die niet te beantwoorden is. Ook niet door het internationale bureau dat de PVV hiervoor inschakelt. De vraag of de fles halfvol of halfleeg is, hangt immers af van degene die kijkt. De politiek dus. Afgaande op de ijzeren politieke wil van Duitsland en Frankrijk moet er daarom vanuit worden gegaan dat Europa deze crisis zal overleven.
Verkeerd beleid
Afgaande op de mening van de Europese bevolking ontstaat géén ander beeld. Europa is niet anti-Europees. Maar Europa is wél tegen de oplossingen die door de Europese politiek worden aangedragen. Het verschil tussen politiek en bevolking is makkelijk aan te geven. Burgers geloven niet langer in het bestaande financiële systeem dat op het drijfzand van schulden (en van de handel daarin) is gebouwd. Burgers willen al helemaal geen transferunie van rijk naar arm.
Beslissende fase
Pas volgend jaar breekt de beslissende fase voor Europa aan. Dan zal door verkiezingen blijken hoe stevig de belangrijkste Europese regeringsleiders in het zadel zitten. Als Merkel en Sarkozy winnen, blijft Europa intact. Het is echter evengoed mogelijk dat Europa eerder valt. Dat kan zomaar het geval zijn, bijvoorbeeld wanneer de financiële sector blijft aanvallen. Daarom moet éérst de vijand buiten de deur worden gehouden (de banken), om vervolgens orde op zaken in eigen huis te kunnen stellen. Een kansrijke optie? Niet zolang de politieke waanzin de overhand heeft.
René Tissen
Business Universiteit Nyenrode
Bron: RTL.nl
In Amerika heeft de regering Obama het idiote plan bedacht om een kerstbomenbelasting in te voeren.
Het is de bedoeling om via een paar opcenten per kerstboom een bedrag van twee miljoen dollar per jaar binnen te slepen. Allemaal tot daaraan toe, dacht ik toen ik het bericht las. Ook de Amerikaanse overheid heeft dringend geld nodig en dan helpen alle beetjes, bijvoorbeeld om de toch al onder druk staande -maar bijzonder noodzakelijke- sociale en medische voorzieningen in stand te kunnen houden. Echter, niets van dit alles. De opbrengsten van de kerstboomtaks zullen worden aangewend om een landelijk promotiebureau voor kerstbomen -u leest het goed- op te kunnen richten. De waanzin ten top.
Net zo waanzinnig
Soortgelijke politieke waanzin doet zich ook in Europa voor. Onder aanvoering van Frankrijk wordt momenteel met de pet rond gegaan om maar zoveel mogelijk geld voor het Europees Financieel Steun Fonds binnen te hengelen. Dat lukt een beetje. In het kader van de internationale betrekkingen zijn er immers altijd landen te vinden die hun goede wil tonen, door een steentje aan het luchtkasteel bij te dragen. Maar dat zal bij lange na niet genoeg zijn. De directeur van het EFSF -Klaus Regling- waarschuwde de afgelopen week dan ook voor een mislukking. Hij zag zich gedwongen om kortlopende EFSF-obligaties uit te geven in plaats van langlopende en dat is precies het kenmerk van organisaties (want dat is het EFSF) die in doodsnood verkeren. Ik beschouw het EFSF als afgedaan.
Drijfjacht
Europa staat daardoor met lege handen en kan alleen maar hopen dat de aandacht van de financiële sector voor Griekenland en Italië snel verder afneemt en die aandacht vooral niet overslaat naar de rest van Europa. Uit de overal oplopende herfinancieringsrente (zelfs in Duitsland) blijkt echter dat het waanzin is om te denken dat de drijfjacht van de banken beperkt blijft tot een of enkele lidstaten.
Rust afdwingen
Toch blijft Europa in dit sprookje geloven. Even waanzinnig is het daarom dat Europa weigert om de banken de wacht aan te zeggen, simpelweg door de herfinancieringsrente af te toppen. Europa kan een renteplafond bij de banken afdwingen en dan kunnen de banken hoog of laag springen, maar krijgen deze gewoon niet méér rente terug dan Europa bereid is te betalen. Door zo’n maatregel ontstaat direct de broodnodige rust en die geeft aan Europa de ruimte om orde op zaken te stellen. Eerder schreef ik hier verschillende columns over, maar nu is het ook een Duitse bank die het idee van een renteplafond naar voren brengt als een betere oplossing dan een niet of nauwelijks functionerend EFSF.
Monetariseren
De politiek denkt niettemin anders. Er is de afgelopen week een golf van aandacht ontstaan voor de Franse wens om de ECB in te schakelen bij het grootschalig opkopen van de staatschulden van de Zuid-Europese lidstaten. Dat doet de ECB weliswaar nu al, maar Frankrijk bedoelt met alles opkopen echt álles wat los en vast zit. Dat de ECB zichzelf daardoor om zeep helpt, zal Frankrijk een zorg zijn. Gewoon geld bijdrukken is het Franse motto en dan verdwijnt de staatschuld vanzelf. Het is de waanzin ten top, maar het is dan ook de waanzin die momenteel regeert.
Waar een wil is, is een weg
Gaat Europa het redden of is Europa een gedane zaak? In Nederland laat de PVV momenteel uitzoeken wat de herintroductie van de gulden voor de economie van Nederland zal betekenen? Dat is geen domme vraag, maar wel eentje die niet te beantwoorden is. Ook niet door het internationale bureau dat de PVV hiervoor inschakelt. De vraag of de fles halfvol of halfleeg is, hangt immers af van degene die kijkt. De politiek dus. Afgaande op de ijzeren politieke wil van Duitsland en Frankrijk moet er daarom vanuit worden gegaan dat Europa deze crisis zal overleven.
Verkeerd beleid
Afgaande op de mening van de Europese bevolking ontstaat géén ander beeld. Europa is niet anti-Europees. Maar Europa is wél tegen de oplossingen die door de Europese politiek worden aangedragen. Het verschil tussen politiek en bevolking is makkelijk aan te geven. Burgers geloven niet langer in het bestaande financiële systeem dat op het drijfzand van schulden (en van de handel daarin) is gebouwd. Burgers willen al helemaal geen transferunie van rijk naar arm.
Beslissende fase
Pas volgend jaar breekt de beslissende fase voor Europa aan. Dan zal door verkiezingen blijken hoe stevig de belangrijkste Europese regeringsleiders in het zadel zitten. Als Merkel en Sarkozy winnen, blijft Europa intact. Het is echter evengoed mogelijk dat Europa eerder valt. Dat kan zomaar het geval zijn, bijvoorbeeld wanneer de financiële sector blijft aanvallen. Daarom moet éérst de vijand buiten de deur worden gehouden (de banken), om vervolgens orde op zaken in eigen huis te kunnen stellen. Een kansrijke optie? Niet zolang de politieke waanzin de overhand heeft.
René Tissen
Business Universiteit Nyenrode
Bron: RTL.nl
Labels:
banken,
Crisis Europa,
ECB,
EFSF,
Griekse schuldencrisis,
Politiek,
politiek beleid,
PVV,
Rente,
schulden Italië
Locatie:
Europa
vrijdag 21 oktober 2011
De wonderbaarlijke geldvermenigvuldiging van Europa
Zondag is het zover, dan gaan onze Europese regeringleiders de crisis oplossen op de top...Er zijn aanwijzingen dat dat een zogenaamde hefboom van de Europese noodfonds goedgekeurd gaat worden. Maar Die Presse (Oostenrijkse krant) heeft zo'n uitbreiding van het EFSF weinig zin.
‘Een uitgebreid noodfonds voor de euro zou de markten moeten kalmeren en de aankoop van staatspapier vergemakkelijken. Maar de markten zullen niet lang met zich laten sollen. Er wordt steeds minder echt geld verhandeld en zo'n maatregel houdt in dat uiteindelijk minder - niet meer -zal worden gedaan om de echte schuldenproblemen aan te pakken.
Laten we onszelf niet voor de gek houden: de enige manier waarop de met reuzenschulden opgezadelde landen geld kunnen ophalen is door devaluatie, hogere belastingen en pijnlijke besparingen in sociale diensten. Er zijn geen mirakels. De jackpot van de loterij wordt betaald aan de hand van de inleg van de massa mensen die week na week met lege handen overblijven. Met één verschil: in een loterij kun jezelf uitmaken of je mee speelt of niet.
Bron: Wereldgeheimen.nl
Locatie:
Europa
Abonneren op:
Posts (Atom)